Од Википедија — слободната енциклопедија
Мешунки од ванила.

Ванила е зачин добиеана од орхидеите на родот Vanilla од Мексико. Етимолошки, ванила е изведено од шпанскиот збор „vainilla“, мала мешунка.[1] Првобитно одгледувана од претколумбовските средноамериканци, шпанскиот конквистадор Ернан Кортес е заслужен за претставување и на зачинот и на чоколадото во Европа во периодот од 1520 година.[2]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. James D. Ackerman (2003). „Vanilla“. Flora of South America. 26 (4): 507. Посетено на 2008-07-22. Spanish vainilla, little pod or capsule, referring to long, podlike fruits
  2. The Herb Society of Nashville (2008-05-21). „The Life of Spice“. The Herb Society of Nashville. Архивирано од изворникот на 2011-09-20. Посетено на 2008-07-23. Following Montezuma’s capture, one of Cortés’ officers saw him drinking "chocolatl" (made of powdered cocoa beans and ground corn flavored with ground vanilla pods and honey). The Spanish tried this drink themselves and were so impressed by this new taste sensation that they took samples back to Spain.' and 'Actually it was vanilla rather than the chocolate that made a bigger hit and by 1700 the use of vanilla was spread over all of Europe. Mexico became the leading producer of vanilla for three centuries. - Excerpted from 'Spices of the World Cookbook' by McCormick and 'The Book of Spices' by Frederic Rosengarten, Jr