Арминиј

Арминиј
Поглавар на Херуските
Арминиевиот споменик
Роден(а)	18/17 п.н.е. Магна Германија
Починал(а)	21 н.е. (возраст: 40) Германија

Арминиј или Херман (18/17 п.н.е. - 21 н.е.), бил поглавар на германското племе Херуски, кои победиле три Римски легии во Битката кај Тевтобуршката шума.

Животопис

Арминиј е роден во 18 или 17 година п.н.е. како син на херускиот поглавар Сегимер, Арминиj бил обучуван како римски командант и добил римско државјанство и положба на витез пред да се врати во Германија.

Арминиј е овековечен со Арминиевиот споменик во јужниот дел на Тевтобуршката шума во Источна Вестфалија-Липе. Покрај ова, во негова чест е поставена и спомен-плоча во салата на славните „Валхала“ кај Регенсбург.

Тацит за Арминиј

Староримскиот историчар Тацит го почестил Арминиј, кој им го нанел на Римјаните еден од најтешките порази, со следниве зборови:

„Несомнено, тој беше ослободителот на Германија, и, што го разликува од другите цареви и војсководци, им фрли предизвик на Римјаните кога нивната држава беше во најголем расцвет, а не во опаѓање. Во битките среќата не секогаш го следеше, но во војната остана непоразен. Живееше триесет и седум години, од кои дванаесет траеше неговото владеење. Варварските племиња го воспеваат и ден-денес...“

Изворен текст (лат.)

Reperio apud scriptores senatoresque eorundem temporum Adgandestrii principis Chattorum lectas in senatu litteras, quibus mortem Arminii promittebat si patrandae neci venenum mitteretur, responsumque esse non fraude neque occultis, sed palam et armatum populum Romanum hostis suos ulcisci. qua gloria aequabat se Tiberius priscis imperatoribus qui venenum in Pyrrum regem vetuerant prodiderantque. ceterum Arminius abscedentibus Romanis et pulso Maroboduo regnum adfectans libertatem popularium adversam habuit, petitusque armis cum varia fortuna certaret, dolo propinquorum cecidit: liberator haud dubie Germaniae et qui non primordia populi Romani, sicut alii reges ducesque, sed florentissimum imperium lacessierit, proeliis ambiguus, bello non victus. septem et triginta annos vitae, duodecim potentiae explevit, caniturque adhuc barbaras apud gentis, Graecorum annalibus ignotus, qui sua tantum mirantur, Romanis haud perinde celebris, dun vetera extollimus recentium incuriosi.

— Публиј Корнелиј Тацит, Анали, книга 2, глава 88