Латинска империја
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
Оваа статија не наведува никакви извори. (ноември 2009) Ве молиме помогнете со тоа што ќе додадете наводи до веродостојни извори. Непроверливата содржина може да биде изменета или отстранета. |
Латинската империја е држава, која постоела во периодот од 1204 до 1261 година на дел од територијата на тогашната Византија. Оваа империја била создадена во време на четвртата крстоносна војна. Оваа држава била основена од страна на крстоносците при зазимањето на Цариград во 1204 година. Оваа царство се смета како директен наследник на Римското царство. Уште на почетокот таа била разделена на множество кралства и графства. Но таа не ја опфаќала целата територија на Византија. Во Епир било создадено Епирско деспотство, а во Мала Азија - Никејската империја и Трапезундската империја.
На 16 мај 1204 година за прв император бил прогласен Болдвин IX Фландријски, еден од водачите на четвртата крстоносна војна и кој на 16 мај 1204 година бил прогласен за нов римски цар под името Болдвин I. Во почетокот началото таа водела многу експанзионистичка политика, но по битката кај Одрин претрпела пораз од цар Калојан. Во текот на 1208 година била завладеана Тракија, но по мирен начин царот Иван Асен II одново си ја вратил. Во 1228 година император Роберт Куртен започнал дипломатска игра. Тој предложил тронот на царот Иван Асен II.
Во 1261 година никејците го искористиле отсуствувањето на бродовите на Венеција и навлегуваат во Константинопол. По тој начин се сложил крај на постоењето на Латинската империја.
Императори на Латинската империја, 1204–1261 [уреди]
• Болдвин I (1204–1205)
• Хенри Фландирски (1206–1216), негов брат
• Јоланда Фландирска (1217–1219), негова сестра
• Петер Кутрен (1217), нејзин сопруг
• Роберт Кутрен (1219–1228), нивни син
• Болдвин II (1228–1261) негов брат
|
|||||
