Лаврентиј Берија

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Лаврентиј Павлович Берија
Lavrenty Beria.jpg

Во служба
5 март 1953 – 26 јуни 1953
Премиер Георгиј Маленков
Претходник Вјачеслав Молотов
Наследник Лазар Каганович

Во служба
5 март 1953 – 26 јуни 1953
Претходник Сергеј Круглов
Наследник Сергеј Круглов
Во служба
25 ноември 1938 – 29 декември 1945
Претходник Николај Ежов
Наследник Сергеј Круглов

Во служба
15 јануари 1934 – 31 август 1938
Претходник Петре Агнијашвили
Наследник Кандид Чарквиани
Во служба
14 ноември 1931 – 18 октомври 1932
Претходник Лаврентиј Картвелишвили
Наследник Петре Агнијашвили
Лични податоци
Роден(а) 29 март 1899(1899-03-29)
Руска Империја
Починал(а) 23 декември 1953(1953-12-23) (на 54 год.)
Москва, СССР
Државјанство СССР
Националност Грузиец
Партија Комунистичка партија на Советскиот Сојуз
Потпис Потпис на

Лаврентиј Павлович Берија (грузиски: ლავრენტი პავლეს ძე ბერია; руски: Лаврентий Павлович Берия; 29 март 1899 - 23 декември 1953) —советски политичар од грузиско потекло[1][2], раководител на советската тајна полиција и на безбедносните служби во времето на Сталин. До крајот на Големата чистка тој станал заменик-раководител, а потоа и раководител на НКВД. Претставува еден од одговорните за Големата чистка. Берија бил највлијателен во текот и по Втората светска војна. Веднаш по смртта на Сталин во 1953 година, станал прв заменик премиер. Тогаш тој започнал да спроведува кратка кампања за либерализација. Тој накратко бил дел од владејачката тројка со Георги Маленков и Вјачеслав Молотов. Меѓутоа, во истата година тој бил уапсен и погубен од страна на неговите политички ривали. Во своите мемоари Молотов вели дека Берија тврдел дека го отрул Сталин.

Наводи[уреди]