Битка кај Васлуј

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Битка кај Васлуј
Дел од Османлиско-молдавски војни
Османлиско-унгарски војни
Vaslui 15cMD.png
Датум 10 јануари, 1475
Место Блиску Васлуј, денеска во Романија
Исход Молдавска победа
Завојувани страни
Coat of arms of Moldavia.svg Молдавија
Coat of arms of Szekely Land.svg Секелиs
24px Кралство Полска
Coat of arms of Hungary.svg Кралство Унгарија
Flag of the Ottoman Empire (1453-1517).svg Османлиска империја
Stema Tarii Romanesti II.jpg Влашка
Команданти и водачи
Stefan cel Mare.jpg
Регион Молдавија Стефан III од Молдавија
Seve.jpg

Отоманска империја Хадан Сулејман Паша
Сила
40.000 Молдавци
5.000 Секели
2.000 Полјаци
1.800 Унгарци
20 топови
~ 60.000 - 80,000
17.000 Власи
20.000 Бугари
Жртви и загуби
непознато 40.000+

Битката кај Васлуј се одвила на 10 јануари 1475 година помеѓу Стефан III од Молдавија, заедно со христијанските сојузници од Кралство Полска и Кралство Унгарија од една страна и Османлиската империја од друга страна. Османлиската војска броела околу 120.000 војници наспроти околуј 40.000 христијански наемници[1].

Христијанските сојузници оствариле голема победа. Битката била опишена како најголема победа на христијанството против исламот дотогаш[2]. Мара Бранковиќ, сопруга на Мурат II, на венецијанскиот пратеник изјавила дека таа битка била една од најкатастрофалните за Османлиите[3] . Кралот Стефан III од Молдавија подоцна од страна на папа Сикст IV бил награден со титулата "Verus christiane fidei aletha" (вистински заштитник на христијанската вера).[4]

Наводи[уреди]

  1. Kronika Polska mentions 40,000 Moldavian troops; Gentis Silesiæ Annales mentions 120,000 Ottoman troops and "no more than" 40,000 Moldavian troops; the letter of Stephen addressed to the Christian countries, sent on January 25, 1475, mentions 120,000 Ottoman troops; see also The Annals of Jan Długosz, p. 588;
  2. The Balkans: A History of Bulgaria, Serbia, Greece, Rumania, Turkey
  3. Istoria lui Ştefan cel Mare, p. 133
  4. Saint Stephen the Great in his contemporary Europe (Respublica Christiana), p. 141


</noinclude>