Разлика помеѓу преработките на „Синдром на работна исцрпеност“

Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Во 1970-те Фројденберг води една дневна болница која ги хоспитализира зависниците од населбата ''{{lang|en|Lower East Side}}'' во [[Њујорк]]. Установата функционира главно благодарение на млади доброволци. Фројденнберг ги започнува своите обзервации откако забележал дека голем број на овие доброволци завршуваат така што ја губат целата своја мотивација по приближно една година со активност. Сфаќа дека постојат карактеристични физички [[симптом]]и кои ги проследуваат овие промени како што се истоштеност, замор, подолго трање на [[настинка|настинките]], главоболки, гастроинтестинални проблеми и [[инсомнија]].
 
Во неговите истражувања, Фројденбер го истакнува бројот на симптоми на однесување и го поставува портретот на личности кои се потонати во нивните [[емоција|емоции]]. [[Гнев]]от, иритабилноста, оневозможеноста да се соочат со тензиите, новите ситуации но и загубата на енергија се меѓу знаците кои ги нарекува „пукнување“ (анг. ''{{lang|en|cracking}}'') и ментална и емоционална исцрпеност. Херберт Фројденберг исто така проценил дека негативни ставови и [[цинизам]] се исто така манифестации кои се делот од клиничките документи. Тој предложува стратегии на наддавање, како што се поминување повеќе и повеќе време на работа и неефикасно користење на [[хиперактивност]]а, но исто така стратегии на избегнување како што се изолација и избегнување на контакт со колеги. Англискиот термин ''{{Lang|en|burnout}}'' се користи во тоа време за да се обележат ефектите на наркоманијата; за Фројденбер претставува ефикасна метафора за збирот на симптоми кои тој ги набљудува. Во секојдневниот англиски јазик, ''{{Lang|en|burnout}}''значи „истрошување, исцрпување, кршење поради преголеми барања на енергија, сила или ресурси“.<ref>{{harvsp |texte=swissburnout.ch |id=swissburnout.ch}}.</ref>
 
Поради неговото искуство, Херберт Фројденберг забележува дека кај младите волонтери првичната посветеност и сигурноста со која ја вршат важната работа се доволни еден период за да се одржи задоволството и да се одржува трудот. Сепак, во тој период, пациентите кои тој ги лечи во својата клиника се отпорни и често не ги прифаќаат советите. Во таква средина, помошта и енергијата искористена на овие млади волонтери се често попусти. Фројденбер истакнува исто така дека „токму поради тоа што сме посветени на својата должност ние паѓаме во замката на пукање [''cracking'']“.<ref>{{harvsp |texte={{Lang |en |Journal of Social Issues}} |id=en AG |p=160}}.</ref> После Фројденберг и Ричелсон во 1980, синдромот на работна исцрпеност се појавува кога личностите имаат идеализирана слика за себеси, се перцепираат како динамични, харизматични, особено компетентни и завршуваат со тоа што ја губат поврзаноста со своето вистинско јас.<ref>{{harvsp |texte={{Lang|en|Burnout: The High Cost of High Achievement}} |id=en P |p=14-15}}.</ref><ref>{{harvsp |texte=Psychologie de l’identité |id=fr Q |p=17-32}}.</ref>
 
==Признавање на синдромот во земји низ светот==

Прегледник