Заедничка оперативна група 2

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Заедничка работна група 2
Активна 1 април 1993 – денес
Земја Канада
Вид Сили за специјални операции
Улога Специјални операции
Контра тероризам
Дел од Команда на канадски сили за специјални операции
Штаб Отава
Гесло Дела, не зборови
Обележја
Знак Кремаста берета

Заедничка оперативна група 2 (ЗОГ 2) или попозната по англиската кратенка ЏТФ2 (JTF2) е елитена сила за специјални работи на вооружените сили на Канада.[1] 

ЏТФ2 служи заедно со Канадските специјални операциони сили, Канадската единица за одговарање за време на инциденти и 427 Авијација за специјални операции како дел од Командата на канадските специјални операциони сили. Единицата моментално е врз основа на Дваер Хил, во близина на Отава, Онтарио, и планира да се пресели во нов објект во ЦФБ Трентон до 2019.[2]

Служи како центар за канадските специјални операции, ЏТФ2 пред се е задолжена со контра-тероризам, но, исто така, се специјализира во директна акција, спасување заложници, персонал за обнова и странска внатрешна одбрана. Многу информации во врска со ЏТФ2 се класифицирани, и не коментираат од страна на Владата на Канада.[3]

Историја[уреди | уреди извор]

Canadian general bids adieu to Fort Bragg.jpg

Во 1992 година, Заменик-Министерот за Одбрана Роберт Фаулер најави дека тој му препорачува на Гувернерот  Реј Хнатишин да го распушти Посебниот тим за одговор при катастрофи на Кралската канадска планинска полиција и да се создаде нова воена контра-терористичка група. Одлуката беше направена во голема мера, бидејќи канадските сили нудат поголем број на регрути за програмата од цивилни полициски сили, кога народот го дозна ова се побуни затоа што полицијата се учи да користи првенствено смртоносни средства.[4]

Во почетокот на 1993 година, единицата беше активирана со над 100 членови, пред се извлечени од Канадските воздушни сили и пешадијата на принцезата Патриша. Им бил подарен СЕРТ објектот во Дваер Хил во близина на Отава како своја база на операции, како и трајно паркирани на Greyhound автобус и ДЦ-9 авион.

Првата закажана акција беше Операција Кампус, заштитата на патиштата околу Ока резерватот додека полицијата се обидела да спречи шверцување, веднаш по  Ока кризата. Сепак два дневни весници во Квебек ја открија оваа операција неколку дена пред да биде спроведена, и беше откажана. Федералниот буџет на декември 2001 година се одвојуваат околу $120 милиони евра во текот на шест години да се прошири способноста на единицата и да се удвои големината на околу 600 персонали, како дел од целокупниот план по нападите на 11 септември 2001 година.[5]

Операции[уреди | уреди извор]

Босна[уреди | уреди извор]

ЏТФ2 сили беа вметнати во Босна, работејќи во групи од два до четири членови[6] чија задача била да уловат српски снајперисти кои се фокусирале на ОН, силите. Тие беа договорени да ослободат околу 55 заложници во Операцијата „Слобода 55“, но мисијата е откажана бидејќи босанските срби ги ослободиле сите затвореници доброволно.

Хаити[уреди | уреди извор]

Во 1996 година, ЏТФ2 беа распоредени во Хаити да се советуваат со безбедносните сили на Претседателот Рене Превал за методи за да се одврати револуционерната армија, да ги обучат локалните СВАТ тимови и да го обијат оружјето на шверцерите во Порт-о-Пренс.

Според Канадската радиодифузна корпорација,[7] ЏТФ2 исто така беше во Хаити во времето кога претседателот на Хаити Жан-Бертран Аристид беше соборен од власт во 2004 година. Тие ја заштитуваа канадската амбасада и го обезбедија аеродромот.

Војна на Теророт[уреди | уреди извор]

Во периодот од нападите на 11 септември, и Американската декларација на Војна против тероризмот, околу 40 ЏТФ2 војници беа испратени до јужниот дел на Авганистан во почетокот на декември 2001 година да бидат дел од работната група К-Бар, под команда на Капетан Роберт Хавард. Иако Канадската јавност не била информирана за подготовките. Сепак, во книгата на Шон М. Малониј е „Издржувајќи ја слободата, беше објавено дека оперативците на ЏТФ2 биле тајно распоредени без дозвола на Премиерот Жан Шретин во почетокот на октомври 2001 година.[8][9][10] ЏТФ2 работеше интензивно со 3 СФГ, една од првите мисии во Авганистан беше она што Хавар ја опишана како "прва диркетна акција на Коалицијата од Втората Светска Војна." Заедничката работа со тимот на Зелени берети што ги таргетираа Талибанците речиси завршија во катастрофа кога Чинок кој носел ЏТФ2 оперативци беше принуден да направи тешко слетување во близина на целта. Додека служеа со К-Бар, Хавард, исто така, изјави дека ЏТФ2 тимот под негова команда е и бил неговиот прв избор за каква било директна акција.[11]

Неколку месеци подоцна, „The Globe and Mail“ објави слика на нејзината предна страна покажувајќи оператори во специфична шумско-зелена опрема доставувајќи заробени затвореници до Американците. Ова е известено до Парламентот така што пратеници никогаш не биле информирани дека овие операции се во тек. Заменик-Адмиралот Грег Мадисон беше повикан пред Постојаниот комитет на постапката и куќни работи да истакне обвини кон Министерот за Одбрана Арт Еглетон дека нмерно ја водел публиката кон погрешна мисла и дека не го информирал Премиерот дека ЏТФ2 била распоредена во Авганистан. 

Во 2004 година, околу 40 членови на ЏТФ2 што служат со К-Бар им беше доделен Цитатот за претседателската единица од страна на владата на САД за служба во Авганистан. Многу малку е познато за операциите на ЏТФ2 во Авганистан, но за време на конференцијата на поранешниот Шеф на генерал штабот, Генерал Рик Хилиер, изјави дека ЏТФ2 е во "висока побарувачка" и дека тие се сметаат за "светска класа". Тој продолжи да каже дека единицата обезбедува директна поддршка на владата на Авганистан и таргетирање на талибанското лидерство во јужниот дел на Авганистан. 

Други активности[уреди | уреди извор]

Заменик-Адмиралот Деканот Мек Фејден, исто така, потврди дека ЏТФ2 ќе преземе улога во обезбедувањето на Зимските олимписки Игри во 2010

Се мислеше дека единицата соработува со Британските САС и СБС во „Операција подвишен“, канадската операција во Либиската граѓанска војна во 2011.[12]

Во јуни 2017, снајперист од оваа единица направи смртоносен погодок од 3.54 км, поставувајќи светски рекорд.[13]

Одговорност на единицата[уреди | уреди извор]

На 21 декември 2006 година, Федерален судијата го отфрли барањето да се казни анонимен ЏТФ2 службеник, обвинет за напад врз оперативец со помал ранг. Бидејќи законот барал осудениот да биде именуван, судијата се потрудил да најдат друго решение. 

ЏТФ2 ја има признаено смртта на еден член. Главен Десетар Ентони Клумпенхавер, 25, почина на 18 април, 2007 година, по паѓање од комуникациска кула во Кандахар, Авганистан.[14] Во 2010 година, истрагата за смртта на Клумпенхавер откри дека тој се онесвестил откога го удрила струја.[15]

Наводи во популарната култура[уреди | уреди извор]

Во 2002 година, авторот Дејвид Пуглис објави книга, „Тајни командоси на Канада: Неовластена приказна на ЏТФ2.[16] Во 2008, Дени Морисет, поранешен член на ЏТФ2, објави книга за ЏТФ2, именувана „Nous étions invincibles“ ("Ние бевме непобедливи").[17][18]

Тајноста на ЏТФ2 се чува но се има појавено серијата на игри Tom Clancy's Rainbow Six.

Телевизиската серија Границата и Флешпоинт истакна ликови кои се служат во ЏТФ2.[19]

Во Март 2012 година, Medal of Honor: Warfighter. Играта се фокусира на основниот капитал (прва класа специјални сили низ целиот свет, и вклучува ЏТФ2 борци како единица во мултиплеер мод.

На 2 февруари, 2016 година, во видео играта Tom Clancy's Rainbow Six Siege објави два нови оператори од ЏТФ2, напаѓачот Бак и бранител Фрост.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Welcome to Joint Task Force Two“. архивирано од изворникот на 6 јули 2011 г.. https://web.archive.org/web/20110706181642/http://www.jtf2.forces.gc.ca/index-eng.asp. посет. 7 јуни 2011 г. 
  2. Pugliese, David. „JTF2 to stay in Ottawa for at least another five years“, „Ottawa Citizen“, 6 јуни 2014 (посет. 5 јули 2014 г).
  3. „JTF2 at close range“. 8 март 2002. архивирано од изворникот на 4 октомври 2008 г.. https://web.archive.org/web/20081004214315/http://www4.carleton.ca/jmc/cnews/08032002/n1.shtml. посет. 7 јуни 2011 г. 
  4. Boer, Peter. "Canadian Spies and Spies in Canada", Chapter "Joint Task Force Two".
  5. „JTF-2's The Future“. архивирано од изворникот на 6 јули 2011 г.. https://web.archive.org/web/20110706181726/http://www.jtf2.forces.gc.ca/ajt-sfo/fut-ave/index-eng.asp. посет. 7 јуни 2011 г. 
  6. Morisset, Denis (2008). Nous Etions Invincibles. 
  7. Joint Task Force 2: Canada's elite fighters“, CBC News.
  8. Neville, Leigh, Special Forces in the War on Terror (General Military), Osprey Publishing, 2015 ,p.77
  9. Lang, Eugene & Janice Gross Stein. "The Unexpected War: Canada in Kandahar", 2007
  10. Maloney, S., Enduring the Freedom: A Rogue Historian in Afghanistan, Potomac Books Inc., Washington, D.C., 2005
  11. Allan Woods Ottawa Bureau. „'Canada's elite commandos and the invasion of Afghanistan'“, Thestar.com, 25 април 2010 (посет. 7 јуни 2011 г).
  12. Tobi Cohen (2 март 2011). „Canadian warship en route, JTF2 sent to Libya“. Ottawa Citizen. архивирано од изворникот на 7 април 2011 г.. https://www.webcitation.org/5xkwnb3GP?url=http://www.ottawacitizen.com/news/Canadian+warship+route+JTF2+sent+Libya/4369428/story.html. посет. 6 април 2011 г. 
  13. Canadian elite special forces sniper makes record-breaking kill shot in Iraq“, „The Globe and Mail“, 21 јуни 2017. (на en-GB)
  14. Secret ramp ceremony for Canadian soldier who died in fall“, CBC News, 20 април 2007 (посет. 18 мај 2016 г).
  15. "Klumpenhouwer awarded medal for sacrifice" Listowel Banner, 9 June 2010.
  16. Pugliese, David. (2002). Canada's Secret Commandos: The unauthorized story of Joint Task Force Two. Esprit de Corps Books.
  17. Denis Morisset. (2008). Nous étions invincibles - Témoignage d'un ex commando. Les éditions JCL.
  18. Ex-commando arrested before JTF2 memoir release. CTV News, April 30, 2008. Retrieved February 8, 2010.
  19. „Flashpoint“. CTV. архивирано од изворникот на 21 јуни 2009 г.. https://web.archive.org/web/20090621192623/http://www.ctv.ca/servlet/ArticleNews/show/CTVShows/20080703/sam_braddock_david_paetkau. посет. 7 јуни 2011 г. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]