Вивијан Фукс

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Вивиен Фукс (десно) со Едмунд Хилари.

Сер Вивиан Ернест Фухс (анг. Sir Vivian Ernest Fuchs; Фрешватер, 11 февруари 1908 - Кембриџ, 11.11.1999) бил британски истражувач чиј експедициски тим за го направил првиот копнен пат преку Антарктик во 1958 година.

Биографија[уреди | уреди извор]

Фукс е роден 1908 година во Фрешватер, на островот Вајт, и го посетувал колеџот Брајатон и колеџот Сент Џон во Кембриџ.[1] Фукс ја изучувал геологијата. Неговата прва експедиција била онаа од 1929 година во Гренланд со неговиот учител, Џејмс Варди. По дипломирањето во 1930 година, тој отпатувал со експедицијата на Универзитетот во Кембриџ за да ја проучи геологијата на езерото во источна Африка. Подоцна му се придружил на антропологот Луис Лики во експедиција во клисурата Олдувај. Во 1933 година, Фуко се оженил со Џојс Конел. Таа го придружувала на експедиција до езерото Рудолф во 1934 година. Наодите на оваа експедиција, во која исчезнале двајца негови колеги, го донеле Фукс на докторат во Кембриџ во 1937 година.

Во февруари 1936 година се родила неговата ќерка Хилари. Во 1937 година, Фукс организирал експедиција за истражување на сливот на езерото Руква во јужна Танзанија. Се вратил во 1938 година и открил дека неговата втора ќерка, Розалин, страдала од тешка церебрална парализа. Починала во 1945 година. Неговиот син Петар е роден во 1940 година.

На возраст од триесет години, Фукс и се придружил на Територијалната армија и бил распореден на Златниот брег од 1942 до јули 1943 година. Тој се вратил во Лондон и бил поставен во седиштето на Втората армија каде што бил надлежен за цивилни прашања. Втората армија се преместила во Портсмут за слетување на Нормандија. Фукс пристигнал во Германија навреме за да сведочи за ослободување на затворениците од концентрациониот логор Бланк. Подоцна тој управувал со областа Плен во Шлезвиг-Холштајн до октомври 1946 година, кога бил ослободен од воената служба со ранг на мајор.

Фукс бил член на британскиот центар за набљудување на Антарктикот од 1947 година. Целта на оваа организација беше да ги пропагира британските права на Антарктикот и да ги поддржи научните истражувања. Фуко побара во 1950 година да формира нова лондонска научна канцеларија на здруженија за планирање истражувања на Антарктикот. Директорот на оваа организација беше од 1958 година (по враќањето од успешна експедиција до Антарктикот) до 1973 година. Неговата сопруга, Џојс, почина во 1990 година од срцев удар. Следната година се оженил со Елеонор Хонивил, поранешен личен асистент во Британската Антарктичка Мрежа.

Починал на 11 ноември 1999 година.[2]

Наводи[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]