Биргита Троциг

Од Википедија — слободната енциклопедија
Биргигта Троциг
Birgitta Trotzig
Birgitta Trotzig.jpg
Роден/аАстри Биргита Кјелен
11 септември 1929(1929-09-11)
Гетеборг, Шведска
Починат/а14 мај 2011(2011-05-14) (возр. 81)
Лунд, Шведска
Занимањероманописец, есеистка, поетеса
Националностшведска

 

Биргита Троциг (Гетеборг, 11 септември 1929 - Лунд, 14 мај 2011)[1]шведска писателка која била избрана за Шведската академија во 1993 година[2] Таа била една од најпознатите шведски автори и пишувала проза и нефикција, како и прозна поезија.

Животопис[уреди | уреди извор]

Троциг е родена во Гетеборг, Шведска, како единствено дете. Семејството првично живеело со нејзините баба и дедо во Гетеборг, а подоцна се преселиле во малиот јужен град Кристијанштад, каде што родителите на нејзините родители работеле како учители. Дипломирала граматика/гимназија во 1948 година.[3] Троциг се вратила во Гетеборг и студирала книжевна историја. Таа започнала да пишува за националниот весник Aftonbladet и за литературното списание Bonniers Litterära Magasin.[4] Таа се омажила за уметникот и вајар Улф Троциг [5] и живеела во Париз од 1955 до 1969 година со нејзиниот сопруг; во овој период таа се преобратила во римокатолицизмот. Преку нејзиното преобраќање, таа добила пристап до различни аспекти на француската култура и до христијанскиот и еврејскиот мистицизам ; таа станала многу заинтересирана за Сан Хуан де ла Круз и Пјер Теилхард де Шарден.[4]

Биргита Троциг била добитничка на многу книжевни награди, меѓу другото и на наградата Овралид во 1997 година. Биргита Троциг живеела во Лунд и остана активна во јавниот живот и со различните проекти на Шведската академија во поголемиот дел од нејзиниот подоцнежен живот.[4]

На 15 мај 2011 година, Питер Енглунд ја објавил веста за смртта на Троциг вечерта на 14 мај по долго боледување.[6]

Книжевна кариера[уреди | уреди извор]

Троциг била една од најпознатите модерни писатели во Шведска [7] која напишала неколку романи во кои и дала глас на нејзината католичка вера (иако се вели дека нејзината перспектива била егзистенцијална наместо христијанска ) и нејзините мрачни визии. Повратните теми се смртта и воскресението на љубовта. Меѓу нејзините романи се Sjukdomen („Болеста“) (во филмот Кејсарен, „Царот“ во 1979 година) и Dykungens dotter („Ќерката на кралот од кал“) (1985). Таа, исто така, напишала есеи и статии за поезија, и дела од прозни песни: Анима (1982) и Саманханг („Контексти“) (1996).

Библиографија[уреди | уреди извор]

Прозна фикција[уреди | уреди извор]

  • Ur de älskandes liv (Стокхолм: Bonnier, 1951, „Од животот на оние што сакаат“)
  • Билдер (Стокхолм: Бониер, 1954)
  • Детално: Легендата (Стокхолм: Бониер, 1957 година, „Откриените“)
  • Ett landskap: Dagbok, фрагмент 54-58 (Стокхолм: Bonnier, 1959)
  • En berättelse från kusten (1961, „Приказна од брегот“)
  • Utkast och förslag (Хелсинки: Söderström, 1962; Стокхолм: Bonnier, 1962)
  • Levande och döda: Tre berättelser (Хелсинки: Söderström, 1964; Стокхолм: Bonnier, 1964)
  • Свекет (Стокхолм: Бониер, 1966)
  • Ordgränser (Стокхолм: Bonnier, 1968)
  • Тереза (Стокхолм: Бониер, 1969)
  • Сјукдомен (Стокхолм: Бониер, 1972)
  • I kejsarens tid: Sagor (Стокхолм: Бониер, 1975 година, „Во времето на императорот“)
  • Berättelser (Стокхолм: Bonnier, 1977, „Приказни“)
  • Jaget och världen (Стокхолм: Författarförlaget, 1977)
  • Anima: Prosadikter (Стокхолм: Bonnier, 1982)
  • Dykungens dotter: En barnhistoria (Стокхолм: Bonnier, 1985)
  • Porträtt: Ur tidshistorien (Стокхолм: Bonnier, 1993)
  • Sammanhang: Material (Стокхолм: Bonnier, 1996)
  • Dubbelheten: tre sagor (Стокхолм: Бониер, 1998 година, „Двојно: Три приказни“)
  • Госта Освалд (Стокхолм: Норстед, 2000)

Збирки есеи[уреди | уреди извор]

  • Utkast och förslag (1962, „Скици и идеи“)
  • Jaget och världen (1977, „Егото и светот“)

Со Улф Троциг[уреди | уреди извор]

  • Дијалог: om Ulf Trotzigs konstnärsskap (Стокхолм: Арена, 1996)

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Peter Englund: Birgitta Trotzig död, Dagens Nyheter 15 May 2011
  2. Arnald, Jan; Trans. Tim Crosfield. „Chair no. 6 – Birgitta Trotzig“. The Swedish Academy. Архивирано од изворникот на 18 August 2010. Посетено на 15 February 2010.
  3. Projekt Runeberg: Vem är det: Svensk biografisk handbok 1993
  4. 4,0 4,1 4,2 Sondrup, Steven P. (2002). Ann-Charlotte Gavel Adams (уред.). Dictionary of Literary Biography. 257: Twentieth-Century Swedish Writers After World War II. The Gale Group. стр. 291–96.
  5. Sondrup, Steven (22 September 2000). „Birgitta Trotzig and the Language of Religious and Literary Experience“. Scandinavian Studies. University of Illinois Press.
  6. Förlust, Peter Englund's official blog, 15 May 2011, retrieved 15 May 2011
  7. Forsås-Scott, Helena (1997). Swedish women's writing, 1850-1995. London, United Kingdom: Continuum International Publishing Group. стр. 149–169. ISBN 978-0-485-92003-1.

 

Дополнително читање[уреди | уреди извор]

  • Birgitta Trotzig at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon
Културни функции
Претходник
Пер Улоф Сундман
Шведска академија,
Седиште бр. 6

1993–2011
Наследник
Томас Риад