Јазична типологија

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Јазична типологија
морфолошка типологија
изолативен јазик
синтетичен јазик
полисинтетичен јазик
флективен јазик
аглутинативен јазик
морфосинтаксна типологија
морфосинтаксно порамнување
номинативно-акузативен јазик
ергативно-апсолутивен јазик
поделба на ергативност
австронезиско порамнување
активно-статичен јазик
тродолен јазик
номинативно-апсолутивен јазик
директно-спротивен јазик
синтаксен центар
улога тета
зборовен редослед
прирок-предмет
подмет-прирок-предмет
прирок-подмет-предмет
прирок-предмет-подмет
предмет-прирок
подмет-предмет-прирок
предмет-подмет-прирок
предмет-прирок-подмет
време-начин-место
место-начин-време

Лингвистичката типологија, или јазична типологија, е дисциплина на лингвистиката која ги проучува и класифицира јазиците според нивните структурни карактеристики. Главната цел на јазичната типологија е да ги опише и објасни заедничките карактеристики и структурните различности меѓу светските јазици. Јазичната типологија е составена од три дисциплини: квалитативна типологија, квантитативна типологија и теоретска типологија. Квалитативната типологија се бави со споредбата на јазиците/ дијалектите, квантитативната типологија се бави со проучување на распространетоста на структурните карактеристики на јазиците и теоретската типологија се бави со објаснување на овие распространетости.

Квалитативна типологија[уреди]

Квалитативната типологија развива крос-јазични видови кои овозможуваат рамки во кои се опишуваат и споредуваат поедини јазици.

Типолошки системи[уреди]

Зборовен редослед[уреди]

Crystal Clear app xmag.svg Главна статија: „Зборовен редослед.

Основните зборовни редоследи кај јазиците се:

Морфосинтактичко порамнување[уреди]

Друга честа класификација ги дели јазиците на номинативно-акузативни јазици од една страна и ергативно-апсолутивни јазици од другата страна. Кај јазици со падежи, поделбата зависи од тоа дали подметот од непредниот глагол е во ист падеж со агенсот или пациенсот на преодниот глагол. Ако јазикот нема падежи, тогаш тоа се одредува според тоа дали подметот на непреодниот глагол се појавува на иста страна со агенсот или пациенсот на преодниот глагол.

Литература[уреди]

Надворешни врски[уреди]