Средна задна незаоблена самогласка

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Средна задна незаоблена самогласка
ɤ
ɤ̞
МФА-бр. 315 430
Шифрирање
Единица (дек.) ɤ​̞
Уникод (хекс.) U+0264 U+031E

 

Средната задна незаоблена самоглас е вид на самогласка што се јавува во некои јазици. Меѓународната фонетска азбука (МФА) нема посебен симбол што ја претставува „точниот“ среден заден незаоблен глас полузатвореното [ɤ] и полуотвореното [ʌ] (бидејќи ниеден јазик не ги разликува сите три), па затоа се користи обичното ⟨ɤ⟩. Ако се јави потреба од прецизност, тогаш се користи дијакритички знак: ⟨ɤ̞⟩ или ⟨ʌ̝⟩.

Особености[уреди]

Табела на самогласки по МФА
Предни Речиси​предни Средни Речиси​задни Задни
Затворени
Blank vowel trapezoid.svg
iy
ɨʉ
ɯu
ɪʏ
ʊ
eø
ɘɵ
ɤo
ɤ̞
ɛœ
ɜɞ
ʌɔ
æ
aɶ
ä
ɑɒ
Речиси затворени
Полузатворени
Средни
Полуотворени
Речиси отворени
Отворени
Самогласките во парови се: незаоблена • заоблена

Помош за МФА • легенда • табела • Loudspeaker.svg табела со звуци • погл.
  • Според висината, самогласката е средна, што значи дека јазикот се става на средината помеѓу положбата на полузатворена и положбата на полуотворена самогласка.
  • Според местото на образување (редот), самогласката е задна, што значи дека јазикот се става што е можно поназад во устата без да направи препрека што би ја окарактеризирала како согласка.
  • Според обликот на усните, самогласката е незаоблена, што значи дека усните се лабави и не заземаат округол облик.

Јазици[уреди]

Јазик Збор МФА Значење Белешки
бугарски[1] път [pɤ̞t] пат Малку посветло
естонски[2] kõrv [kɤ̞rv] уво

Наводи[уреди]

  • Ternes, Elmer; Vladimirova-Buhtz, Tatjana (1999), „Bulgarian“, „Handbook of the International Phonetic Association“, Cambridge University Press, стр. 55–57, ISBN 0-521-63751-1 
  • Asu, Eva Liina; Teras, Pire (2009), „Estonian“, „Journal of the International Phonetic Association“ 39 (3): 367–372