Диња

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Диња
Научна класификација
Царство: Plantae
Нерангирано: Angiosperms
Нерангирано: Eudicots
Нерангирано: Rosids
Ред: Cucurbitales
Фамилија: Cucurbitaceae
Род: Cucumis
Вид: C. melo
Подвид: C. melo subsp. melo
Сорта: C. melo var. cantalupensis
Триномен назив
Cucumis melo var. cantalupensis[1]
Naudin
Синоними

Cucumis melo var. reticulatus Naudin[1]


Дињата е едногодишна билка. Припаѓа на фамилијата Cucurbitacae, каде припаѓаат и лубеницата, тиквата и краставицата.

Потекло[уреди]

Дињата по потекло е од Азија и Африка. Се култивира и користи како храна повеќе од 4000 години.

Плод[уреди]

Плодот на дињата е жолтопортокалов, сочен, со благ вкус и карактеристична арома. За јадење е добра потполно зрела диња. Дињата се јаде свежа, исечена на парчиња и е одлично освежување во летните месеци. Но, од дињата се прават и овошни салати, компоти, џемови, сокови. Се користи плодот, коренот и семето.

Нутритивна вредност[уреди]

Диња
 Rockmelon from Australia
and its cross-section
Хранлива вредност по 100 гр
Енергетска вредност 141 кЏ (34 ккал)
Јаглехидрати 8.16 g
- Шеќери 7.86 g
- Влакна 0.9 g
Масти 0.19 g
Белковини 0.84 g
Витамин А (еквив.) 169 μг (21%)
- бета-каротен 2020 μг (19%)
- лутеин и зеаксантин 26 μг
Тиамин (Вит. Б1) 0.041 мг (4%)
Рибофлавин (Вит. Б2) 0.019 мг (2%)
Ниацин (Вит. Б3) 0.734 мг (5%)
Пантотенат (Вит. Б5) 0.105 мг (2%)
Витамин Б6 0.072 мг (6%)
Фолат (Вит. Б9) 21 μг (5%)
Холин 7.6 мг (2%)
Витамин Ц 36.7 мг (44%)
Витамин К 2.5 μг (2%)
Калциум 9 мг (1%)
Железо 0.21 мг (2%)
Магнезиум 12 мг (3%)
Манган 0.41 мг (20%)
Фосфор 15 мг (2%)
Калиум 267 мг (6%)
Натриум 16 мг (1%)
Цинк 0.18 мг (2%)
Link to USDA Database entry
Постотоците се според препораките за возрасни во САД
 Извор: База за хранливостUSDA

Плодот на дињата содржи 95% вода, 1% белковини, 5,5% шеќери, 1 грам растителни влакна, лимонска киселина, етерични масла. Од витамини содржи многу каротин (2000 милиграми), витамини од групата Б и витамин Ц. Од минерали, дињата е богата со

  1. калиум (320 милиграми),
  2. фосфор,
  3. магнезиум,
  4. калциум,
  5. железо,
  6. цинк
  7. бакар.

Дињата содржи висок процент вода и многу малку калории. Како и другото овошје, дињата не содржи масти и холестерол. Енергетската вредност во 100 gr диња изнесува '24 kcal.' Во семето на дињата има вода, водородни соединенија, фитини и масни киселини.

Употреба[уреди]

Ниту едно друго овошје не е покарактеристично за летниот период повеќе од лубеницата. Таа е одличен извор на калиум, но дињата содржи скоро три пати повеќе калиум од лубеницата. Својата портокалово-жолтеникава боја, дињата ја добива од бета-каротенот, кој е моќен антиоксидант. Бета каротинот помага во борбата против ракот, а според некои последни истражувања се користи и во лечење на други типови на малигни болести.Затоа, дињата се смета дека е и антиканцерогено овошје.

  • Дињата помага при лекување на разни болести, но и при заштита на кожата од изгореници.
  • Во народната медицина дињата се користи за смирување и освежување. Водата и калиумот од ова овошје ја подобруваат работата на бубрезите и помагаат во отстранувањето на штетните материи од организмот.
  • Дињата е природен лек за детоксикација на организмот.
  • Дињата во народната медицина се користи и против камен во бубрег, при убод од инсекти и изгореници, при заболувања на желудникот и цревата. Помага при воспаление на жолчните и мочните патишта, при пореметено варење на храната.
  • Сокот од диња, поради големата количина на антиоксиданси, му помага на организмот да се бори против штетните слободни радикали, кои ја оштетуваат кожата. Дињата и сокот од дињата штитат и од сончеви изгореници.
  • Облози од сок од диња се користат за намалување на болката. На болното место се ставаат облоги од исцеден сок од диња или од изрендана диња.


  1. 1,0 1,1 „Taxon: Cucumis melo L. subsp. melo var. cantalupensis Naudin“. „Germplasm Resources Information Network (GRIN)“. United States Department of Agriculture, Agricultural Research Service, Beltsville Area. http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?12566. конс. 9 декември 2010.