Голема пиштарка

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Голема пиштарка
Заштитен статус
Научна класификација
Царство: Животни
Колено: Хордови
Класа: Птици
Ред: Пиштарковидни
Фамилија: Пиштарки
Род: Големи пиштарки
Вид: Голема пиштарка
Биномен назив
Tachymarptis melba
(Linnaeus, 1758)
Распространетост

Големата пиштарка (науч. Tachymarptis melba, syn. Apus melba) е птица од фамилијата пиштарки (Apodidae). Надворешно е многу слична на селската или градската ластовичка, но всушност е сосема неповрзана со овие врапчевидни (Passeriformes) видови, зашто пиштарките се во редот на Apodiformes. Сличноста се должи на блискиот стил на живеење. Големата пиштарка ја има во Македонија.

Распространетост[уреди]

Големата пиштарка е распространета низ планините на јужна Европа до Хималаите. Како и малата пиштарка, тие се птици преселници кои зимуваат далеку на југ, во јужна Африка. За време на преселбите широко талкаат и се задржуваат во голем дел на јужна Европа и Азија. Видот, се чини, дека бил многу повеќе распространет за време на последното ледено доба, со голема колонија во Комарова пештерата во Полска, пред околу 40.000-20.000 години (Tomek & Bocheński 2005). Дубровник е познат по големите јата на големата пиштарка кои гнездат во старите градски ѕидини.

Опис[уреди]

Големата пиштарка лесно се разликува од малата, прво по големината, но и по белиот стомак и грло. Големата пиштарка е речиси двапати поголема од сите останати пиштарки. Долга е 20-23 см, со распон на крилјата од околу 57 см и тежина од 100 грама.[2] По боја, оваа птица е речиси цела темно кафеава, со бели дамки под клунот и на градите кои се обрабени со темно кафеава линија. Младите птици се слични со возрасните, но перјето им е побледо. [3] За споредба, малата пиштарка има распон на крилата од околу 42 см, темната линија околу вратот го одвојува белото грло од белиот стомак. Тие имаат кратка чаталеста опашка и многу долги закосени наназад крилја кои личат на полумесечина или бумеранг. Летот им е побавен и помоќен од оној на нивните помали роднини. Големата пиштарка има многу мали нозе кои ѝ користат само за да се закачи за вертикалната површина. Научното име ѝ произлегува од грчкото απους (apous), што значи „без нозе“. Тие никогаш не се доброволно на земја.

Размножување[уреди]

Tachymarptis melba

Големата пиштарка го гради своето гнездо на карпи, или во урбаните средини, на места недостапни за грабливки, како што се покривите или под мостовите. Гнездат во колонии и лежат 2-3 јајца. Секоја година се враќаат на истото место, поправајќи го истото гнездо. Паровите остануваат заедно цел живот. Младенчињата во гнездото можат да ја намалат својата телесна температура, ако е потребно, кога времето е лошо, и на тој начин да се заштитат додека нивните родители не ја обезбедат потребната храна.

Исхрана[уреди]

Големите пиштарки најголемиот дел од живото го поминуваат во воздух, хранејќи се со инсектите кои ќе ги фати во лет. Пијат, исто така, во лет.

Огласување[уреди]

Огласувањето на пиштарката е продолжено чрчорење.


Наводи[уреди]

  • Tomek, Teresa & Bocheński, Zygmunt (2005): Weichselian and Holocene bird remains from Komarowa Cave, Central Poland. Acta zoologica cracoviensia 48A(1-2): 43-65. PDF fulltext
  1. BirdLife International (2012). Tachymarptis melba. „Црвен список на загрозени видвови на МСЗП, верзија 2012.1“. Меѓународен сојуз за заштита на природата. http://www.iucnredlist.org/apps/redlist/details/106001773. конс. 16 јули 2012.  (англиски)
  2. Голема пиштарка — BTO Birdfacts (англиски)
  3. Теренски Водич за птици на Источна Африка. Кенија, Танзанија, Уганда, Руанда, Бурунди од Stevenson & Fanshawe. Elsevier Science (2001), ISBN 978-0856610790

Надворешни врски[уреди]