Базилика

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Базилика.

Базилика е рана форма на христијански храм. Веројатно е градена врз архитектонски урнек според римските истоимени градби кои служеле како судници и пазари. Карактеристики на базилика имаат и некои римски куќи и катакомби кои служеле као места за исповедање на верата пред Христијанството да биде признато како официјална религија.

Напред се наоѓал Атриумот на столбови. Тој водел до тесна тераса на која биле три или повеќе влезови во главниот дел од зградата. Централниот дел имал брод и неколку реда на столбови кои го потпирале централниот дел. Порозорите се наоѓале во горниот дел. Градбата била свртена кон исток, со лаците и апсидите украсени со мозаици. На подигнат дел под апсидата бил олтар са небом (Види: балдахин) над него. Веднаш под олтарот, често под нивото на подот, се наоѓал простор со мошти на светец-заштитник. Службата ја држел Епископ стоејќи во централниот дел, на тронот, а останатите свештеници биле распоредени полукружно, лево и десно од него. Денеска Папата Базиликата ја нарекува посебно привилегирана црква.

Постојат големи и мали Базилики. Големи се црквата св. Петар во Рим, св. Јована Латерански (за папата), св.Павле (за патријархот александриски), св. Марија Мајка (за патријархот антиохиски). Во секој од нив постојат олтари кои не ги употребуваат ниту Папата ниту неговите заменици. Во Рим постојат 11 помали Базилики, a ги има и насекаде по светот.

Римска базилика[уреди]

Римска базилика е комунална повекенаменска грaдба од репрезентативен карактер. Постојат два типа на базилики и тоа:

  • basilica forensic
  • basilica domus

Basilica forensis е онаа базилика која што се градела на форумите и која што служела за јавни цели како пазар и како судница,а пак basilica domus била како сали во царските дворови (Хадријанова вила), во куќите на богатите луѓе и во термите.

Базиликите најчесто служеле како затворени пазари, банки, судници или како општи стојалишта. Според урбанизицијата во царскиот период во Рим базиликите влегуваат во секој стандарден програм на секој форум. Почетокот и настанувањето на различни типови на базилики до сега не се разјаснети. Римската базилика била разделена со два реда столбови и три брода (навис), од кои средиот бил поширок и повисок од двата покрај него. Средниот брод над столбовите имал простор, кој што на внатрешната градба и давал светлина. Спротивно од влезот на повисоко место се наоѓала полукружната екседра, каде што заседавал судот. Подоцна во христијанството оваа екседра прераснала во апсида. Бочните бродови имале галерии или емпори за граѓаните. Со текот на времето се појавувале сложен тип на петбродни базилики а се поретко на повеќе бродни базилики.

Меѓу првите документирани базилики се базиликата Porcia 189 г.п.н.е која што ја изгадил Катон, Amelia 179 г.п.н.е, Semporina 170 г.п.н.е. Од царскиот период се истакнуваат Romanum basilica Iulia, Upia Која што се наоѓала на Трајановиот форум, Максенцијевата базилика и други. Надвор од Рим секој град имал своја базилика (Помпеи, Остаи, Алатри). Исто така било и со колониите во Африка, Шпанија, Галија, Мала Азија и на други места. Изгледа дека носител на развојот во прв ред била Кампанија покраина во соседство со грчки градови. Нејзин најдобро сочуван пример е базиликата во Помпеи која што околу 130 г.п.н.е ја подигнале самничаните. На пониската страна нејзиното предворје непосредно се надоврзува со колонадите на форумот. Не е познато дали во главниот простор се работи за отворен перистил или за накривена сала со двоспратна низа столбови од сите страни. Како спротивност на таа исклучителна градба стои широката базилика во Cosa, изградена во средината на втори век. Затворена на три страни, се отвара преку внатрешниот оподен трем со целата ширина спрема плоштадот.

Позната е и базиликата на Витрувиј која што ја изградил 27 г.п.н.е во Фани. Според неговиот опис тој смета дека за базиликите треба да се одбира место за градење до плоштадите, нивната ширина не смее да биде помала од една третина од должината ниту пак поголема од половината, освен во случаи кога пречи природата на на местото или пак нешто друго што налага да се промени таа пропорција. Според него столбовите треба да се висооки колку и тремовите а пак тремот се гради колку една третина од средниот простор. Горните столбови треба да бидат пониски од долните. Пoмеѓу горните и долните столбови треба да има ограда која што ке е за една четвртина пониска од горните столбови. Во базиликата во Фани која што самиот Витрувиј ја изградил тој нејзините пропорционални и симетрични односи ги направил вака средниот кораб меѓу столбовите бил долг сто и дваесет стапки а широк шест, тремот околу коработ од ѕидовите до столбовите е широк дваесет и пет стапки. Столбовите, од едниот крај до другиот заедно со капителот биле високи пет стапки исто толку и дебели биле. Позади нив стоеле парастатичните столбови високи дваесет стапки, тие ги држеле другите столбови од остумнаесет стапки,а на нив пак имало греди што ги носеле роговите на покривот на тремовите, пониски од коработ. Останатиот простор меѓу гредите се остава за светлината што минувала низ столбовите.

Во ширината на коработ десно и лево имало по четри аголни столба, а по страната што е поблиску до плоштадот по осум столба, заедно со аголните, по шест, затоа што на таа страна не стоеле два средни столба за да не го попречуваат погледот кон предворјето на Августовиот храм кој што стои во средината на базиликата, завртен кон средината на плоштадот и кон храмот на Јупитер, како и кон трибуналот на базиликата, направен како лак, со форма помала од полукруг. На чело на тој полукруг има простор од четириесет и шест стапки. На столбовите наоколу биле поставени греди кои биле составени од три реда по две парчиња од две стапки. Третиот столб од внатрешната страна свртен накај антите кои се поместени од предворјето и го допираат полукругот. Во насока на капителите биле поставени мали столбчиња како потпирачи. Над нив имало напречни греди со потпирачи во насока на столбовите, антите и ѕидовите на предворјето. Тие го носеле едното слеме по должината на базиликата и другото од средината над предворјето од храмот. Со тоа се давало поубава форма на покривот. Витрувиј сметал дека со тоа што биле отстранети украсите на епистилот и биле подигнати огради и горни столбови била отстранета тешкотијата при изработка и се намалувале трошоците. Самите столбови без прекинување се извишувале под гредите на коработ и давале достоинствен изгледа на зградата. Сето ова и уште многу други објекти биле опишани според кој принцип треба да бидат изградени во книгите на Витрувиј наменети за архитектурата. Во Cosa и Pompei ги има истите елементи: среден простор кој што бил подигнат, опод со ред од столбови над кој стоеле галерииите, трибуналот кој што бил изолиран од главниот простор. Разлики започнуваат со трибунали кои што биле поставувани по должина во Pompei, а во Cosa напречно, во додатни елеменит од типот на оделен предворје. Во развојот се зголемуваат димензиите и бројот на бродовите. Витрувијскиот тип кој што го споменав погоре губи на значење и базиликите почнуваат да раснат пред се во должина. Како една од последните големи сали на Римскиот форум наместо Семпрониева базилика настаува Јулиевата базилика. Таа служела како судница, но ја исполнувала и старата функција како покриен пазар ( taberne veteres бил префрлен на нејзината задна страна и се отварале на надворешниот премин. Кон сите останати страни салата била како наткривен продолжеток од форумот. Подоцна во Рим се гради базиликата Упиа, најголемата по површина на основата, единствена во целокупниот состав царски форуми. Таа не била самостална градба туку била планирана како дел од целината на Трајановиот форум. Нејзиното надолжно челно место, поставено напречно на главната оска на форумот, доминира со неговиот простор. Конструкцијата со столбови и архитрав покажува установена шема на базилика, но со поголема димензија и пет бродови. Како нов елемент преземен од форумската архитектура тука се јавува полукружната екседра или апсида. Таа на двата челни краја обликува посебени градежни делови, изолирани од внатрешниот простор, самостојни и со надворешната страна. Типот на римски форумски базилики во Улпијевата базилика на Трајановиот форум достигнува репрезантивен облик со големи трајни вредности. Таа послужува за пример на многу римски форумски базилики во провинциите.

Кај базиликата во местото Augusta Raurica се повторува и напречната положба спрема форумот и основа во поедноставна шема. Апсидите или екседрите се одвнатре просторно само помалку одделени, а однадвор се потполно составени со телото на градбата. Оподот е со два бочни ѕида . Принципот по должината ја задржува и понатаму својата важност. Големата базилика во Aspedu добива монументален карактер поради квадратното предворје со големи сводни врата. Троброден внатрешен простор кој што се шири благодарение на бочниот брод. Вториот и строг дел на столбови насочен кон апсидата го зајакнува карактерот на еднозначајна градба. Од тука започнува развојот на ранохристијанските архитектонски облици. По довршувањето на Улпијевата базилика царската градба во Рим се фокусира и обрнува внимание на градење големи палати и терми. Од големи сали во царските палати Anula Regia служела за државни приеми, базилика палатите за аудиенција и советување. Такви примери ни се базиликите во Сплит, Трир, Палатин. Напредок во техничката изградба на сводовите овозможува напуштање поставување на столбови и лакови со кратки разделувања. Domus Flavia има голема апсида која доминира по должина на базиликата. Aula Regia покажува расчленување кое што е во ѕидот споено со него во пластична декорација. Новиот салски тип се развива во термите. Пример за таква градба ни е Трајановата терма и настанува истиот период кога настанува и Улпиевата базилика. Максенциевата базилика последна дворска градба започната е со градба од страна на Максенијем во 306 г.п.н.е а довршена 312 г.п.н.е од страна на Константин. Таа стои на североистокот на форумот паралено со просторот покрај плоштадот во кој се проширува Via Sacrа. Типолошки и конструкциски оваа базилика е слобдностоечка голема градба извечена од вообичајниот контекст која како пример е земена од големите сали во термите.

Базиликите во христијанскиот период[уреди]

Името базилика во христијанство се јавува во четврти век во северна Африка за свети простории кои што порано се викале dominicum,ecclesia и conventiculum. Базиликитесе најран облик на цркви во христијанскатаархитектура и имале пресудно значењеза понатамошер развиток на црквенотоградежништво. Римската базилика за Константин велики ги добива главнитекарактеристики, кои што во подоцнежнотовреме претрпувале одредени промени.Одредени сметаат дека христијанскатабазилика е копија на римската базиликаа некоие дека се развила самостојноодвоено од римската традиција. Многурано се јавуваат одредени прописи заградба и опрема во богослужните простории.Главни делови на ранохристијанскабазилика се: апсида полукружна или четвртаста издадена од ѕидот на средниот брод наспроти главниот влез. Обично е нешто пониска од бродот и накривена, која понекогаш стои на два столба кои се поставени пред апсидата. Пред апсидата често се наоѓале дол простор со ниска ограда за пеачите. Подоцна над олтарот се подига камен покрив на столбови, а амбон ( место за проповедање ) во средниот брод до scholu cantorum. Prothesis место каде што се приредуваат мали жртвени дарови и diaconicon во кое се чувало црквеното облекло и каде што се пресоблекувале свештениците се појавуваат као посебно од апсидата. Тие две мали простории биле сместени на секоја страна на апсидите во побочните бродови. Салата уште на почетокот имала три брода оделени со два реда столбови и галерија во побочните бродови, во кои било место за жените. Трансепт е попречен брод кој што се вментувал помеѓу апсидата и бродовите, па така црквата добивала облик на латински крст. Низ влезот спроти апсидата се доаѓало во предворјето nartex. Пред влезот се наоѓал кај постарите базилики атриј. Најпознати ранохристијански базилики се S. Paolo fuori le mura, S.Sabina, S. Maria Maggore во Рим, S. Apollinare in classe во Равенни, Еуфразијевата базилика во Пореч и други.

Константиновото влијание врз базиликите[уреди]

Константин се одлучува за нова ориентација. На јужната страна по должина се доградува pornik со отворено степениште како репрезентативен влез од светиот пат, а попречно се додава уште една апсида која е како трибунал. Тие додатни работи многу не го измениле карактерот на просторот. Внатрешниот простор повеќе не го одредуваат ред на столбови, кој што просторно се оделува со опод и галерии во традиционална базилика од средниот брод по пример на перистил. Се променува односот на поединечни елементи спрема севкупниот простор. Двете страни по должина се отвараат со три високи и широки лаци спрема почните простори со бочвасти сводови. Пред широките столбеци стојат поединечни колосални столбови. Нивните корински капители носат конзоли, избочени во однос на столбецот покрај делови од архитравот. Силниот просторен впечаток е врз основа на водечката линија која ја потенцира примарната структура. Водечките оптички линии се качуваат од точките на подот пред се вертикално а потоа во големиот лак дијагонално го преместуваат просторот, па се враќаат на другата страна во точката на подножје.Традиционални елементи на столбот тука добиваат сосема ново клучно место. Како вертикала пластички истакната од зидната маса распределени високо над тлото во линиите на кружниот свод. Тие лини пак го поврзуваат сводот зидот и столбовите по должина, попречно и дијагонално во обединет простор. Елементи на секундарно расчленување се поклапаат во исти линии. Во двете големи апсиди, во премините помеѓу бочните простори, во столбовите и отворите за прозорците мотиви на полкрушен лак се повторуваат во различни распони. На ѕидовите од бочните простори распоредено е по шест големи полукружни простри во две низи еден над друг. Горниот појас на средниот ѕид е потполно поделен во троделни прозорци во облик на сегметен лак, низ кое во салата пробива пригушено светло. Во обложување на ѕидните површини и столбови со обоени мермерни плочи со еднаква обработка на подот со орнаменти со пластично обработени касети кои што укажуваат на раскош. Константинова склуптура висока 10 метири, во апсидата на челниот ѕид ја потенцира главната оска во просторот. На надворешниот дел на градбата ги има исите мерки и површини како и во внатрешноста со неважни антички системи за разчленување. Градбата се истканува како конструктивно обликувана маса. Христијанството кое што во Константиновиот период се прифаќа како државна религија си создава свој тип на базилики, служејки се првенствено со конвенционални облици.