Прејди на содржината

TRAPPIST-1

Од Википедија — слободната енциклопедија
Ултра студената џуџеста ѕвезда TRAPPIST-1 во соѕвездието Водолија
Илустрација во вистинска боја на Сонцето (лево) до TRAPPIST-1 (десно). Забележете дека TRAPPIST-1 е потемен, поцрвен и помал од Сонцето

TRAPPIST-1 е црвено џуџе во соѕвездието Водолија. Има маса од околу 9% од масата на Сонцето, полупречник малку поголем од планетата Јупитер, и температура на површината од околу 2,566 K (2,293 °C). Ѕвездата е оддалечена 40.7 светлосна годинаs (12.47 пс) од Сонцето и се проценува дека е стара 7,6 милијарди години, што ја прави постара од Сончевиот Систем.

Ѕвездата била откриена во 2000 година. Во 2016 и 2017, набљудувањата од телескопот TRAPPIST во опсерваторијата Ла Сија, и бројни други вселенски и земски телескопи, довеле до откривање на две земјовидни планети во орбити околу ѕвездата. Подоцна беше откриено дека дополнителен сигнал во податоците е разултат на пет планети, со што вкупниот број достигнал седум планети. The orbital periods – the time it takes for each planet to orbit the star – have precise numerical ratios of 8:5, 5:3, 3:2, 3:2, 4:3, and 3:2, with the shortest period being about one and a half days. This orbital resonance could have existed since the formation of the planetary system. The planets are likely to be tidally locked to TRAPPIST-1, which might force them to keep the same side facing their host star.

Дури четири од планетите (d, e, f, g) се претпоставува дека орбитираат во зоната погодна за живот[б 1][2] на ѕвездата и со тоа да има температури погодни за присуство на течна вода и развој на живот. Дали тие всушност имаат течна вода е функција на бројните својства на планетите, вклучителни и дали тие имаат атмосфера. Не постои јасен доказ дека некоја од планетите има атмосфера и не јасно дали планетите би можеле да задржат атмосфера со оглед на емисијата на зрачење на TRAPPIST-1.

Белешки[уреди | уреди извор]

  1. Зоната погодна за живот е регион околу ѕвездата каде температурите не се ниту премногу високи, ниту премногу ниски за постоење на течна вода; it is also called the "Goldilocks zone".[1][2]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Cisewski 2017, стр. 23.
  2. 2,0 2,1 Airapetian и др. 2020, стр. 159.