Цар на Јапонија

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Царот на Јапонија е шеф на државата и глава на царското семејство на Јапонија. Во Уставот на Јапонија, царот е дефиниран како „симболот на државата и на единството на народот“, а неговата титула е изведена од „волјата на народот, кој е суверен“. Наследувањето на престолот е регулирано согласно Законот за царскиот дом на Јапонија. Врховниот суд на Јапонија нема судска моќ над царот.[1] Царот на Јапонија се смета за поглавар на шинто религијата. На јапонски, царот се нарекува Tennō (天皇, pronounced [tennoꜜː]), што буквално значи „Небесен суверен“ или „Божји цар“. Јапонската шинто религија го смета царот за директен потомок на божицата на сонцето Аматерасу. На англиски, употребата на изразот Mikado (帝/御門) за царот порано била вообичаена, но денес се смета за застарена и погрешна.[2]

Царскиот дом на Јапонија е најстариот постојан монархиски дом во светот.[3] Историското потекло на јапонските цареви лежи во доцниот Кофун период од 3-ти до 6 век од н.е., но според хрониките Коџики (завршени во 712 година) и Нихон шоки (завршени во 720 година), Јапонија е основана во 660 година п.н.е. од страна на царот Џинму, за кој се вели дека е директен потомок на Аматерасу.[4][5]

Нарухито е актуелен цар на Јапонија. Тој застанал на Хризантемовиот престол по абдикацијата на неговиот татко, царот Акихито, на 1 мај 2019 година.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „最高裁判所判例集 事件番号 平成1(行ツ)126“. Supreme Court of Japan. Посетено на August 10, 2020.
  2. Kanʼichi Asakawa. The early institutional life of Japan: a study in the reform of 645 A.D.. Tokyo: Shueisha (1903), p. 25. "We purposely avoid, in spite of its wide usage in foreign literature, the misleading term Mikado. If it be not for the natural curiosity of the races, which always seeks something novel and loves to call foreign things by foreign names, it is hard to understand why this obsolete and ambiguous word should so sedulously be retained. It originally meant not only the Sovereign, but also his house, the court, and even the State, and its use in historical writings causes many difficulties which it is unnecessary to discuss here in detail. The native Japanese employ the term neither in speech nor in writing. It might as well be dismissed with great advantage from sober literature as it has been for the official documents."
  3. „Japan desperate for male heir to oldest monarchy“. independent.co.uk. London. March 1, 1996. Посетено на June 5, 2010.
  4. Kinsley, David (1989). The goddesses' mirror : visions of the divine from East and West. Albany: State University of New York Press. стр. 80–90. ISBN 9780887068355.
  5. „Amaterasu“. Ancient History Encyclopedia. Посетено на 21 October 2017.