Франсоа де Ларошфуко

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Франсоа де Ларошфуко
Франсоа де Ларошфуко
Роден/а 15 септември 1613(1613-09-15)
Париз, Париз
Починат/а 17 март 1680(1680-03-17) (воз. 66 г.)
Париз, Париз
Националност Французин
Жанр есеист
Значајни дела Memoirs
Maximes

Франсоа де Ларошфуко (француски: François VI, duc de La Rochefoucauld, le Prince de Marcillac, роден на 15 септември 1613 во Париз - починал на 17 март 1680 во Париз) — француски автор на максими и мемоари, еден од најголемите мајстори во областа на уметничката проза.

Биографија[уреди | уреди извор]

Творештво[уреди | уреди извор]

„Изреките“ на Ларошфуко претставуваат кратки афоризми од неколку реда. Тој, како сатиричар, насекаде гледа себичност, незнаење, здодевност и лицемерие. Ларошфуко бил конзервативен противник на апсолутизмот и се борел против Арман Жан ди Плеси де Ришелје и Жил Мазарен.

Зборувајќи за човечката природа, ларошфуко смета дека егоизмот е единствениот двигател на човечката акција и на расудувањето. Во нас се менуваат само страстите: една угинува, а друга се раѓа, но сите тие се подеднакво себични. Според него, се лаже оној кој мисли дека во нас се борат срцето и разумот, туку се борат само една со друга страст. Оттука, сите доблести се случајно: сите наши размислувања се само производ на нашата добра или лоша судбина. Истиот човек е способен за секое добро и за секое зло, но тоа секогаш се случува само од егоизам.[1]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Wikiquote-logo.svg
Викицитат има збирка цитати поврзани со:

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Јован Дучић, Благо Цара Радована (друго издање). Београд: Laguna, 2018, стр. 181-182.