Осигурувач

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Во електрониката и електронскиот инжинеринг, фузијата е тип на ниско отпорен отпорник кој се однесува како ударен меганизам за да овозможи дополнителна заштита од над нормалната или да лоадира или за изворот на колото, коесто го попрецува мрезното коло на коешто е конектирано. Краткото коло, преоптерено, несоодветни токови или откажување на направата се првите причини за електричен ток.

Електрични симболи за осигурувачи

Осигурувачот го прекинува преголемиот ток (експлодира ) така што поголема оштета од стопуванје и пожар е заштитена. Мрежните правила често ја дефинираат максималната фузија на токот за одредени кола. Надпросечната заштита на направите е суштинска во електронските системи, да ги лимитира заканите по човечкиот живот и имотна заштита. Временските и токовните оперативни карактеристики на колата се употребени да овозможат адекватна заштита без потребните попречувања. Бавно есплозивните токови кола се дизајнирани да дозволат безопасни, кратко трајни високи кола но сепак константни на обстојно ниво. Осигурувачите се произведени во голем досег од кола и волтазни токови за да ги заштити мрежните системи и електрична опрема. Само-ресетирачките кола автоматски ги ресетираат колата откако преоптеретувањето ке се исчисти. Овие се корисни за авионска и нуклеарна апликација кога замената на колата е невозможна.

Историја[уреди | уреди извор]

Во 1847 година Брегет ја препорачува употребата на редуцирана секција на кондуктори за да ги заштитат телеграфските станици од светлосни. Со топење малите жици би ги заштитиле апаратите и жиците внатре во зградата разновидни жици или фоиски споени елементи беа во употреба за да ги заштитат каблите и светлосната инсталација од 1864. Осигурувачите беа патентирани од Томас Едисон од 1890 како дел од од успесен електричен дистрибутивен систем.

Конструкција[уреди | уреди извор]

Осигурувачите се состојат од метален сноп од жици фузни елементи, од мали прекстен дел споредно со колните кондуктори, ставени измеѓу пар од електрични терминали, и вообичаено опколени во несогорувачки материјал. Фузијата е ограничена во серии коишто можат да се носат со целиот пренос низ заштитното коло. Отпоноста на елементот ја собира топлината во текот на токот. Големината и конструкцијата на елементот е одредена за произведената топлина и нормален тек да не редизвикуваат елементот да задржува висока температура. Ако е превисок нормалниот тек, елементот добива висока температура или се топи директно, или ги топи поврзаните жици со фузијата отварајќи го колото. Фузниот елемент е направен од цинк, бакар, алуминиум или челик за да овозможи стабилни и безбедни карактеристики. Фузијата идеално би го носела неговото коло неодредено, и би се топела брзо на мал напон. Елементот не смее да биде уништен од мали штетни варирања на токот, и не смеат да оксидираат или да го променат функционирањето после долгогодишното служење. Фузните елементи можат да бидат преоформени за да го зголемат затоплувачкиот ефект. Во големи фузии колото може да биде поделено помеѓу многубројни нопчиња од метал. Двојниот фузен елемент може да содржи метален сноп коишо се топи инстантно на краток ток и ито ката може да содржи ниско топечки снопчиња кои одговараат на долготрајни преоптоварувања или ниски вредности споредени со нискиот ток. Фузните елементи можат да бидат подржани од челик или од хромски жици, така што ниедна може да не биде поврзана со елементот но може да настанат кратки реакции кои ќе предизвикат зголемување на брзината на поделување на елементот во парчиња. Фузниот елемент може да биде опколен со воздух или со материјали наменети да го забразаат исчезнувањето на арка. Силиконот или несогорувачи течности можат да бидат искористени.

Стандарди[уреди | уреди извор]

Пресек на осигурувач

IEC објаснува стандарди за нисковолтажни осигурувачи. Стандардите се во четири тома, коишто ѓи опишуваат генералните барања, осигурувачи за идустриска и комерцијална струја, осигурувачи за населени места и осигурувачи за полусогорувачки направи. IEC стандардот го соединува неколку национални стандарди со подобрување на интернационалната размена на осигурувачи на интернационалната трговија. Сите осигурувачи од различни технологии се тестирани да одговараат на IEC стандардите. UL 248 осигурувачи (САД)

Во САД и Канада ниската волтажа од 1kV на час се направени според Underwriters Laboratories стандард 248 или хамонизираните Канадска стандардска асоцијација. Овој стандард се аплицира на фузните оцени со 1kV или помалку и со капацитет на уништување до 200kA. Овие фузии се наменети за инсталации проследени од Канадскиот елекетричен код или националниот електричен код. Стандардните ампери оценети за осигурувачи во САД и Канада се: 15, 20, 25, 30, 35, 40, 45, 50, 60, 70, 80, 90, 100, 110, 125, 150, 175, 200, 225, 250, 300, 350, 400, 450, 500, 600, 700, 800, 1000, 1200, 1600, 2000, 2500, 3000, 4000, 5000, и 6000 ампери. Дополнителни стандардни амеражи за осигурувачи се 1, 3, 6, 10 и 601 ампери. IEC стандардите се однесуваат на фузијата така што да одговараат на фузниот линк и фузниот држач Во северно американските стандарди фузијата ене заменлива партиција за да одговара, фузниот линк би бил цист метален елемент за инсталација во фузијата.