Мизогинија

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Мизогинија е омраза или предрасуда кон жени или девојки. Мизогинијата може да се манифестира на повеќе начини, вклучувајќи ја и половата дискриминација, оцрнувањето на жените, насилството врз жените и сексуалната објектификација на жените.[1][2]

Дефиниции[уреди | уреди извор]

Според социологот Алан Г. Џонсон, "мизогинија е културен став на омраза кон жените бидејќи се жени." Џонсон вели:

Мизогинија... е централен дел на сексистичките предрасуди и идеологија и како таква е важна основа за угнетување на жените во машко-доминираните општества. Мизогинијата се манифестира на многу различни начини, од шеги на сметка на жените до порнографија до насилство до само-презирот кои жените се научени да го чувствуваат кон своите тела.[3]


Социологот Мајкл Флуд, од Волонгонгскиот Универзитет, мизогинијата ја дефинира како омраза кон жените, и бележи:

Иако најчеста кај мажите, мизогинијата исто така, постои и се практикува од страна на жените во однос на другите жени, па дури и кон самите себе. Мизогинијата функционира како идеологија или верски систем кој ги придружува патријархалните/машко-доминираните општества со илјадници години и продолжува да ги поставува жените во подредени позиции со ограничен пристап до моќ и донесувањето на одлуки. Оттогаш, жените ја интернализирале нивната улога како општествени жртвени јагниња, во 21 век под влијание од мултимедијалната објектификација на жените со својата културно санкционирана само-омраза и фиксации на пластична хирургија, анорексија и булимија.[4]


Феминистичка теорија[уреди | уреди извор]

Според некои мизогинијата е резултат на Мадона-курва комплексот, кој е неможноста да се видат жените како ништо друго освен "мајки" или "курви"; луѓето со овој комплекс секоја жена ја ставаат во една од овие категории.[5]

Феминистичкиот теоретичар Мерилин Фрај тврди дека мизогинијата на мажите е, во својата основа, фалогоцентрична и хомоеротична, бидејќи ги преферираат и сметат за подобри мажите.[6]

Во доцниот 20 век, според теоретичарите од вториот феминистички бран мизогинијата е и причина и резултат на патријархалните општествени структури.[7]

Според социологот Мајкл Флуд: "омразата кон мажите нема системска, трансисторична, институционализирана и законска антипатија како мизогинијата".[8]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Code, Lorraine (2000). Encyclopedia of Feminist Theories (1st издание). London: Routledge. стр. 346. ISBN 0-415-13274-6. 
  2. Kramarae, Cheris (2000). Routledge International Encyclopedia of Women. New York: Routledge. стр. 1374–1377. ISBN 0-415-92088-4. 
  3. Johnson, Allan G. The Blackwell dictionary of sociology: A user's guide to sociological language. ISBN 978-0-631-21681-0. http://books.google.com/?id=V1kiW7x6J1MC&pg=PA197&dq=allan+johnson+misogyny#v=onepage&q&f=false. конс. 21 ноември 2011 г. , ("ideology" in all small capitals in original).
  4. Flood, Michael (18 јули 2007 г). International encyclopedia of men and masculinities. ISBN 978-0-415-33343-6. http://books.google.com/?id=EUON2SYps-QC&pg=PA444&dq=michael+flood+misogyny#v=onepage&q=michael%20flood%20misogyny&f=false. 
  5. Wyman, Leah M.; Dionisopolous, George N.. Transcending The Virgin/Whore Dichotomy: Telling Mina's Story in Bram Stoker's Dracula. „Women's Studies in Communication“ (Taylor & Francis) том  23 (2): 209-237. doi:10.1080/07491409.2000.10162569. http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/07491409.2000.10162569#.U8QlTmdOXcs. конс. 13 јули 2014 г. 
  6. Frye, Marilyn. The Politics of Reality: Essays in Feminist Theory. Trumansburg, NY: Crossing, 1983.
  7. E.g., Kate Millet's Sexual Politics, adapted from her doctoral dissertation is normally cited as the originator of this viewpoint; though Katharine M Rogers had also published similar ideas previously.
  8. Flood, Michael (18 јули 2007 г). International encyclopedia of men and masculinities. ISBN 978-0-415-33343-6. http://books.google.com/?id=EUON2SYps-QC&pg=PA442&dq=michael+flood+misandry#v=onepage&q=michael%20flood%20misandry&f=false.