ГИГН специјална единица

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Groupe d'intervention de la Gendarmerie nationale
(National Gendarmerie Intervention Group)

S'engager pour la vie

"Да се пријавиш за живот"
Активна 1974 год.
Земја  Франција
Род Grenade bois de cerf.gifНационална жандармерија

Вид
Полициска тактичка единица

Улога
Големина
  • c. 380 оперативци
Штаб Сатори, Франција
Гесло

S'engager pour la vie

"Да се пријавиш за живот"
Обележја
Знак GIGN

Интервентна група на Националната жандармерија (Groupe d'intervention de la Gendarmerie nationale-GIGN) е елитна полициски тактичка единица на француската Национална Жандармерија.[1] на Своите мисии вклучуваат контра-тероризмот, спасување заложници , надзор на националните закани, заштита на владини претставници, и таргетирање на организираниот криминал.[2]

ГИГН е основана во 1974 година по Минхенскиот масакар. Создаден првично како релативно мала тактичка единица специјализирана за заложнички ситуации, оттогаш прерасна во сила од скоро 400 членови,[3] со проширени надлежности. ГИГН извршува акции на француската територија со националните полициски единици.[4]

ГИГН е со седиште во Версалес-Сатори во близина на Париз. Иако поголемиот дел од своите операции се одржани во Франција, единицата, како компонента на француските вооружени сили, може да работат насекаде во светот. Многу од нејзините мисии се тајни, и членовите не смеат да бидат јавно фотографирани. Уште од своето формирање, ГИГН е вклучена во над 1,800 мисии и има спасено повеќе од 600 заложници, што ја прави едена од повеќето искусни контра-терористички единици во светот.

Единицата дојде во важност по својот успешен напад врз еден киднапиран Air France лет во Марсеј Маригнан аеродромот во декември 1994 година.

Историја[уреди | уреди извор]

ГИГН оператори
ГИГН оператори во обука

ГИГН е формирана во Маизонс-Алфорт (во близина на Париз) во 1973 година во пресрет на минхенскиот масакар и други помалку познати настани во Франција. Првично име ЕКРИ (Équipe Commando Régionale d’intervention or Regional Commando Tactical Team), стана оперативна во Март 1974 година, под команда на тогаш-поручник Христијан Проту и ја изврши својата прва мисија десет дена подоцна. Друга единица, под име ГИГН, беше создадена истовремено во рамките на Жандармерија падобранска ескадрила во Монт-де-Марсан во југозападна Франција, двете единици беа споени под командата Проту во 1976 година и го усвои името ГИГН.[5] ГИГН од 15 на почетокот се зголеми се до 120 членови во 2005 год.[6]  ГИГН се пресели во Версалес-Сатори во 1982 година.

Во 1984 година, таа стана полиска тактичка единица на поголема организација наречена ГСИГН (француски: Groupement de sécurité et d'intervention de la Gendarmerie nationale), заедно со ЕПИГН (француски: Escadron Parachutiste d'Intervention de la Gendarmerie Nationale), ГСПР (француски: Groupe de sécurité de la présidence de la République) и ГИСА (француски: groupe d'instruction et de sécurité des activités)-специјализиран центар за обука.

На 1 септември 2007 година, голема реорганизација се одржа. Во ефект, ГСИГН беше преименувана ГИГН и нејзиниот поранешен компоненти (оригиналните ГИГН, ЕПИГН, ГСПР и ГИСА) станаа "сили" на новиот ГИГН кој сега достигна вкупно дополнување на 380 оператори.[7]

Повеќе од едноставно преименување, новата организација се насочи кон:

  • зајакнување на команда и функции на контрола 
  • обезбедување на подобра интеграција преку заеднички избор, заедничка обука и посилна поддршка.
  • подобрување способноста да се справи со сложени ситуации, како што се операциите со масовно грабнување заложници слични на Бесланската криза.

Во 2009 година, Жандармеријата, додека сеуште била дел од француските Вооружени Сили, беше во прилог на Министерството за внатрешни работи, кои веќе ја надгледувал Националната Полиција. Соодветните области на одговорност на секоја сила не се променија, меѓутоа Полицијата веќе имаше примарна одговорност за главните градови и големите урбани средини, додека Жандармерија беше задолжена за помалите градови, руралните средини како и специфични воени мисии. Под новата командна структура, ГИГН се уште може да се вклучат во воени операции и надвор од Франција поради нивната воена состојба.

Координација помеѓу ГИГН и РАИД, националниот полициски елитен тим, се постапува од страна на заедничка организација наречена Укофи (француски: Unité de coordination des forces d’intervention). "Лидер/следбеник" протокол е основан за користење кога и двете единици треба да бидат ангажирани заеднички,[8] раководство припаѓа на единицата која оперира во својата примарна област на одговорност.[9]

Од своето создавање, групата има учествувано во над 1800 операции, ослободила преку 600 заложници и уапсила над 1500 осомничени, загубила два члена, убиени во акција и седум за време на обука. Двата фатални случаи во акција се десиле кога се занимавале со вооружени пореметени лица.

Мисии[уреди | уреди извор]

  • Кантер тероризам
  • Спасувње заложници
  • Апсење на опасни и вооружани лица
  • Смирување на бунтови во затвор
  • Набљудување на криминалци и терористи
  • Воени специјални операции
  • Заштита на важни лица
  • Критична заштита на локација
  • Обука

Операции[уреди | уреди извор]

ГИГН известува директно до генералниот директор на Националната жандармерија (ДГГН), односно началникот на Генерал штабот на жандармеријата кој за возврат известува директно до Министерството за внатрешни работи. ДГГН може да преземе одговорност во голема криза; сепак, повеќето од секојдневните мисии се спроведуваат во поддршка на локалните единици на Одделенската жандармерија. ГИГН е исто така член на Европската мрежа АТЛАС, неформална асоцијација составена од специјални полициски единици на 28 држави на Европската унија.

Некои од најпознатите операции на ГИГН се:

- Ослободувањето на 30 француски ученици од школскиот автобус заробен од ФЛЦС (Front de Libération de la Côte des Somalis, "Сомалиски ослободителен фронт") во Лојада, во близина на Џибути во 1976 година. Снајперистите на ГИГН и француските странски легиони сили ги неутрализираа заложниците во операција која беше само делумно успешна бидејќи беа убиени две деца.

- Планирање на ослободувањето на дипломатите од француската амбасада во Сан Салвадор во 1979 година (киднаперите се предадоа пред нападот).

- Ослободување на 229 патници и членови на екипажот од авионот "Ер Франс" 8969 во Марсеј во декември 1994 година. Авионот бил киднапиран од четворица терористи на ГИА кои биле застрелани за време на нападот. Тројца патници биле егзекутирани за време на преговорите со алжирската влада пред авионот да му биде дозволено да замине од Алжир, но нападот не резултираше со понатамошно губење на животот на патниците и екипажот, по цена од 25 повредени лица (13 патници, 3 авиони и 9 ГИГН). Мисијата доби широка покриеност бидејќи каналите за вести го емитуваат нападот во живо.

- Апсење на 6 сомалиски пирати и обновување на дел од откупот, откако се осигура дека заложниците на луксузниот јахт на Ле Понент биле ослободени на брегот на Пунтланд во Сомалија, во Аденскиот Залив. Заедно со француските командоси маринци (морнарички командоси) во Април 2008 година.

Селекција и обука[уреди | уреди извор]

Кандидатите преземаа еднонеделен предизборски скрининг, за оние што се прифатени, со програма за обука од четиринаесет месеци која вклучува стрелање (пукање), стрелање на голема дистанца (често се смета за едно од најдобрите стрелачки школи во светот), воздушен курс и борбена обука. Менталната способност и самоконтролата се важни во прилог на физичката сила. Како и за повеќето специјални сили, обуката е стресна со висока стапка на отпуштање, особено во почетната фаза - само 7-8% од волонтерите го прават тоа преку процесот на обука.

Вредности[уреди | уреди извор]

Иако ГИГН е дел од француската војска тие се распоредени и во надворешни борбени зони, таа е првенствено центрирана во Франција, ангажирајќи во мировните операции како специјална полициска сила. Почитувањето на човечкиот живот и огнената дисциплина отсекогаш биле подучувани кај членовите од групата уште од почетокот, и секој нов член традиционално се издава со 3607 револвер како потсетник на овие вредности.

ГИГН во уметноста[уреди | уреди извор]

- Книгата "Phoenix in flames"

- Филмовите: L'Assaut, L'Orde et la Morale и во The island

- Игрите: Tom Clancy's Rainbow Six Lockdown/Siege, Hostages, SOCOM, Battlefield 3, Modern strike и многу други.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „The homeland maritime defence: an in-depth device“. 6 јули 2016. архивирано од изворникот на 9 јули 2017 г.. https://archive.is/20170709223136/http://www.defense.gouv.fr/english/content/view/full/488217. 
  2. Peachy, Paul. „Who are GIGN? Elite police force formed after 1972 Olympics attack on Israelis“. The Independent. https://www.independent.co.uk/news/world/europe/who-are-gign-elite-police-force-formed-after-1972-olympics-attack-on-israelis-9969163.html. посет. 27 април 2016 г. 
  3. circa 570 with the regional branches.
  4. Each of the two French national police forces, the National Police and the National Gendarmerie has primary responsibility for a part of the territory: large cities and urban areas for the National Police, smaller cities and rural areas for the National Gendarmerie. There are two National Police units specialized in counter-terrorism and hostage rescue: the Paris Research and Intervention Brigade and RAID. If needed, they can form a joint task force called National Police Intervention Force (француски: Force d'intervention de la Police nationale or FIPN). GIGN and FIPN (or its components) can be engaged together – or in the other force's area of responsibility – in an emergency.
  5. From 1974 to 1976, the Maisons-Alfort unit was named GIGN 1 and the Mont-de-Marsan unit GIGN 4. Histoire de la gendarmerie mobile d'Ile-de-France, 3 volumes, Éditions SPE-Barthelemy, Paris, 2007, - tome II
  6. Encyclopédie de la Gendarmerie Nationale, tome III
  7. The reorganization was conducted by general Denis Favier, who had personnally led the Marignane assault in 1994 as GIGN's commander and assumed command of the "new" GIGN in 2007. He later became Director general of the Gendarmerie (DGGN) from 2013 to 2016.
  8. As was the case following the January 2015 "Charlie Hebdo" assassinations.
  9. « Colonel Bonneau interview, L’Essor de la Gendarmerie nationale n°478 – February 2015 issue.