Благој Димитров

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Благој Димитров
Balgoy Dimitrov.JPG
Роден 1859
Емборе, денес Грција
Починал 1944
Софија, Бугарија

Благој (Вангел) (Поп) Димитров Хаџиев бил македонски просветен деец.

Животопис[уреди | уреди извор]

Благој Димитров е роден во 1859 година во Емборе, тогаш во Османлиското Царство, денес Емборио, Грција, во семејството на егзархискиот свештеник Димитар Хаџиев. Поп Димитар е убиен од Грци во гостилница во Кожани. Браќата на Благој, Крсто и Филип завршуваат во Солунската гимназија, а Атанас го помага на татко им.

Благој Димитров учи во своето родно село, а потоа во Цариград. Завршува гимназија во Пловдив. Од 1877 година учителството во Цариград, а потоа во Солун. Во 1885 година зема учество во Српско-бугарската војна. Во Солунската машка гимназија и во подоцнежниот отворен педагошки курс предава математика, физика и космография (1883-1884, 1888-1897). Диригент е на училиштен хор (1883-1884). Зема учество во македонските ослободителните борби и бил осомничен од властите и во 1897 година емигрира во Бугарија. Учителствал во Софиската машка гимназија. Член е на Македонскиот научен институт. Автор е на учебници по математика и на првата бугарска шаховска книга, брошурата "шаховска логика" (1911).

Во Првата балканска војна во 1912 година родната куќа на Благој Димитров е нападната од андартска чета. Братот на Благој, Крсто(Ставре) го засолнил семејството и заедно со дедо си Крсто Врингов и Козма Стојчев го мранел својот дом, тројцата загинале во запалената куќа [1].

Починал во 1944 година во Софија.

Син на Благој Димитров е правници Манчо Димитров, адвокат, судија во Апелациониот суд, убиен од Лав Главинчев околу 20 септември 1944година. Друг негов син е Стефан Благоев Димитров - директор на Првата машка и Првта женска гимназии во Софија во периодот 1933 - 1944.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Каратанасов, Златко. Черковно-училищната борба (1868 - 1903), Материяли из миналото на Костурско, Костурско благотворително братство, София, 1935, стр. 24 - 25.