Банка на Италија

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Банката на Италија (италијански: Banca D'Italia) е централна банка на Република Италија и е дел од Европскиот систем на централни банки (ЕСЦБ) и Евросистемот.

ЦЕЛИ[уреди]

Банка на Италија

Банката на Италија е јавно-правна институција и се стреми кон исполнување на целите од општ интерес во монетарното и финансиското подрачје. Во овој контекст, може да се наведат следниве цели: ценовната стабилност, која е примарната цел на Евросистемот под Договорот за основање на Европската заедница (ДЕЗ) и стабилноста и ефикасноста на финансискиот систем, на тој начин исполнувајќи го принципот на заштита на заштеди отелотворени во Уставот (член 47 (1): "Републиката го охрабрува и заштитува штедењето во сите негови форми, се уредува, координира и контролира обезбедувањето на кредит"); и други работи кои му се доверени тоа од страна на италијанскиот закон[1].

ИСТОРИЈА[уреди]

Потеклото на банкарството се губи низ времето. Но не и од оние централни банки, чија историја е исцрпена целосно во распон од едвај три века.

Банката во историјата

За секој од нив, датумот на раѓање е познат со прецизност: 1668 за централната банка на Шведска, 1694 за тоа на Англија, 1800 за Франција, 1814 за Холандија, 1817 за Австрија, 1850 за Белгија, 1875 за Германија, 1882 за Јапонија, 1893 за Италија, 1913 за Банката на федерални резерви на САД. Постои можност оваа листа на датуми да не биде точна. Всушност, централната банка не се јавила како целосна и развиена институција која ја знаеме денес. Централната банка е тело кое се развивало со текот на времето, постепено стекнувало нови и повеќе комплексни функции, должности и функции, за создавање повеќе и повеќе сложени и деликатни односи со остатокот од банкарскиот и финансискиот систем и со политичкиот систем и економијата воопшто[2].


Банката на Италија беше конституирана во 1893 година како дел од целокупната реорганизација на банките во Италија. Во 1926 година на Банката и беше дадено значајно признание, бидејќи таа стана единствена надлежна институција за издавање книжни пари. И беше доделена моќ на банкарска супервизија која ќе се проширува и зајакнува со Законот за банките 1936, со која официјално и се призна статусот на Банката како јавно правна институција. Ова остана како основно законодавство на италијанското банкарство до 1993 година, кога Консолидираниот Законот за банки, кој и ден денес е во сила, беше донесен. Клучениот момент во историјата на Банката беше стабилизирање на лирата во 1947 година. Повоениот бран на инфлација беше скршен и монетарните услови за "економско чудо" на 1950-тите беа утврдени. Уставот од 1948 година го чуваше принципот на "заштита на заштеди." По шоковите од 1970та година, па се до меѓународниот монетарен систем и лирата, италијанската дезинфлација беше помогната од посилната правна заштита на независната Централна Банка. Повторното воспоставување на стабилноста на валутата и почетоците за прилагодување на јавните финансии и овозможија на Италија да се усогласи со стандардите поставени од страна на Договорот од Мастрихт (1992) и да се квалификува во водечките групи на земји во усвојување на еврото како своја валута во 1999 година. Евро банкнотите и монетите почнаа да циркулираат во промет во 2002 година.

ОРГАНИЗАЦИЈА[уреди]

Раководните тела на Банката се Собранието, Управниот одбор, гувернерот, генералниот директор и три Заменик директори; Последните пет ја сочинуваат Дирекцијата. Организационата структура на Банката ги одразува трите нивоа во кои работи: меѓународни, национални и локални. Дирекцијата ги изготвува и спроведува стратешките, управувните и оперативните политики. Собранието се одржува еднаш годишно и со цел одобрување на сметки и назначување на ревизори. Одборот на директори има административна власт и со него претседава гувернерот (или од страна на генералниот директор во негово отсуство). По реформата во 2005 година, гувернерот изгуби одговорност во поглед на одлуките на надворешните релевантни (односно банкарскиот и финансискиот надзор), кои се пренесени до Дирекцијата (со мнозинство гласови). Генералниот директор е одговорен за ден-за-ден администрација на банката, и делува како гувернер кога тој е отсутен.

Одборот на ревизори ја оценува администрацијата на банката во согласност со законот, прописите и статутот.На национално ниво Банката е организирана во филијали лоцирани во регионалните престолнини и во некои провинциски престолнини. Нивните активности се однесуваат на банкарскиот и финансискиот надзор, циркулирањето на домашната банкнота, платниот систем на услуги, економските анализи и статистичките истражувања на локално ниво.

Банката има претставништва во Лондон, Њујорк и Токио, голем број на офицери се назначени како финансиски приврзаници на некои италијански амбасади и конзулати.Банката на Италија во моментов е во процес на општата реорганизација наменета за подобрување на квалитетот, економијата и на ефикасноста на услугите што ги дава државата, во согласност со менувањето на економската и финансиската состојба и од можностите што ги нудат технолошките иновации. Оваа реорганизација,во која учествуваат Дирекцијата, филијалите и претставништва во странство, почна во 2007 година и сега е при крај.

ЧЛЕНОВИ НА ДИРЕКЦИЈАТА (управниот одбор)[уреди]

Дирекцијата (Владејачкиот одбор) е колегијален орган, предмет на членовите 21, 22 и 23 од Статутот, кој е составен од гувернерот, генералниот директор и тројца заменици директори.

Гувернер Игнацио Виско

Тие се овластени да усвојат мерки од екстерно значење во однос на остварувањето на јавни функции кои им се доверени со закон на Банката во извршување на своите цели, освен одлуките кои потпаѓаат под надлежност на ЕСЦБ. Резолуциите се донесуваат со апсолутно мнозинство на присутните, каде бројот на поделба е еднаков,а гувернерот има решавачки глас[3].

  1. Игнацио Виско – гувернер
  2. Фабрицио Сакомани - генералниот директор
  3. Салвадор Роси - Заменик-генералниот директор
  4. Фабио Панета - Заменик-генералниот директор
  5. Луиџи Федерико Сињорини - Заменик-генералниот директор

ФУНКЦИИ И УПРАВУВАЊЕ[уреди]

Функционалните и управувачки аранжмани на Италија се базираат на различни правни извори: правото на Заедницата, кој ја регулира активноста на Европскиот систем на централни банки (ЕСЦБ), одредбите од банкарскиот и финансискиот закон во врска со неговите надзорни овластувања, другите одредби кои ги регулираат своите односи со Министерството за економија и финансии и други органи, и Статутот.

Главните функции на Банката на Италија се дизајнирани за да се обезбеди монетарна и финансиска стабилност, што е нужен услов за траен раст на економијата. Банката придонесува во одлуките за единствена монетарна политика на еврозоната и ги врши задачите кои и се доверени, како централна банка која есоставен дел на Евросистемот. Тој е одговорен за спроведувањето на овие одлуки во Италија преку работењето со кредитни институции, политика на отворен пазар, и менаџментот на задолжителните резерви. Банката промовира непречено функционирање на платниот систем преку обезбедување на насоки, регулирање и контрола. Таа врши услуги за државата со спроведување на трезорско работење (јавен сектор приходи и расходи), дејствувајќи како агент за јавен долг, и борбата против каматата.

Еден дел од активностите на банката се насочени на високо ниво на меѓународна соработка, особено во делот за финансиската стабилност. Таа учествува во соработка со разни групи и комитети на европско ниво и во мултилатерални форуми. Исто така, обезбедува техничка помош на регулаторните тела на новите и земјите во транзиција.


МОНЕТАРНА ПОЛИТИКА[уреди]

Согласно со членот 105 од Договорот за ЕЗ, стабилноста на цените е примарна цел на Евросистемот, кој се состои од Европската централна банка и централните банки на земјите-членки, кои го прифатија еврото. Целта е следена преку единствена монетарна политика. Банката на Италија придонесува за монетарната политика во Евросистемот преку учество на гувернерот на Управниот совет на ЕЦБ. Економските анализи кои се вршат од страна на вработените во банката на Италија се важен придонес кон дискусијата и процесот на донесување одлуки во Советот и техничките комитети на Евросистемот и работните групи.

Целта на монетарната политика е одржување на ценовната стабилност, дефиниранирана од страна на Управниот совет како водење на хармонизиран индекс на потрошувачките цени на еврозоната подолу, но блиску до 2 отсто во текот на среден рок.Советот користи различни инструменти, вклучувајќи ги и промените во официјалните курсеви и регулирање на количината на резерви на меѓубанкарскиот пазар по пат на отворен пазар операции[4]. При донесувањето на одлуките на Управниот совет во врска со официјалните каматни стапки се утврдуваат условите на кредитните институции за собирање финансиски средства. Преку сложен процес на овие одлуки се гледа на различни начини: на различни степени, во приносите на други пазари, во домаќинствата и заштедите, расходите и инвестиционите одлуки на фирмите и, во крајна линија, во економијата во целина и особено на ниво на цените. Спроведувањето на монетарната политика се базира на принципот на супсидијарност, според кој операциите на Евросистемот вообичаено се вршат од страна на централните банки на поединечни земји-учеснички.


ДЕВИЗНИОТ ПАЗАР И ЗАДОЛЖИТЕЛНИТЕ РЕЗЕРВИ[уреди]

Задачите и функциите доверени на Банката на Италија во рамките на Европската институционалната рамка ги вклучуваат интервенциите на девизниот пазар и управувањето со девизните резерви[5].

Девизен пазар[уреди]

Постојано, со правилата со кои се регулира Евросистемот, Банката на Италија придонесува за интервенции на девизниот пазар. Таа може да бидат повикана да интервенира на пазарот, заедно со другите национални централни банки и Европската централна банка. Таа учествува секојдневно во телеконференција со другите главни централни банки, со цел да се утврди индикативноста на девизниот курс на еврото во однос на 35 валути. Покрај тоа, Банката на Италија учествува на состаноците во кои централните банки учеснички во новиот механизам на девизниот курс даваат извештај за активностите на девизниот пазар.

Задолжителни резерви[уреди]

Задолжителните резерви се од суштинско значење и за Банката и за Евросистемот. На прво место ЕЦБ може да побара Централните Банки да обезбедат резерви за да се исполнат некои посебни потреби. Второ, националните резерви можат да се искористат за сервисирање на странски долг во странска валута, со што можат да се избегнат многу дисторзивни ефекти на пазарот. И на крај, бидејќи официјалните резерви на поединечните национални централни банки се составен дел од оние на Евросистемот, нивното целокупно ниво и правилно управување придонесе за зачувување на кредибилитетот на ЕСЦБ. Банката управува со резервите преку нивно инвестирање директно на меѓународните пазари. Таа управува, паралелно со другите централни банки врз основа на критериумите и целите утврдени од страна на Управниот совет на ЕЦБ и дел од девизните резерви ги доделува на Европската централна банка во почетокот на монетарна унија.

СИСТЕМ НА ПЛАЌАЊЕ[уреди]

Системот на плаќање може да се дефинира како збир на инструменти, постапки и лица (како посредници и други), инфраструктура и правила кои придонесуваат за трансфер на пари од еден оператор на друг.

Интервенцијата на централните банки има за цел да ја зачува довербата на јавноста во валутата како средство за плаќање, преку промоција на условите за ефикасност, стабилност и безбедност. Со полесен трансфер на пари помеѓу операторите и поттикнувањето на раст на трансакциите, непреченото функционирање на платниот систем е неопходен услов за стабилност и ефикасност на финансиските пазари и растот на реалната економија. Обезбедувањето на директно плаќање за услугите е една од клучните елементи на располагање на Централната банка, заедно со регулирањето на системот (надзорната функција) и соработката со пазарот, со која треба да се промовира непречено функционирање на платниот систем. Во Италија, централната банка работи преку национални платежни системи, особено "BI-Rel", за решавање во брзо време големи индивидуални трансакции, и "BI-Comp", за клиринг и порамнување на исплати на мало. Во нејзината улога како оператор на системите за плаќање, Банката дефинира политики за подигнување на ефикасноста, сигурноста и безбедноста на директно давање на домашните платежни услуги. Акцијата на национално ниво е поставена во европски контекст и повеќе се карактеризира со силен притисок да се создадат заеднички процедури заедно со еврозоната и усогласување на регулаторната рамка.

Евросистемот и довери задача на Банката на Италија, заедно со централните банки на Франција и Германија, да придонесат во развивање и функционирање на платформата на новиот европски систем за плаќање TARGET2. Банката објави дека е подготвена, заедно со централните банки на Франција, Германија и Шпанија, да изгради единствен европски систем за порамнување на хартии од вредност (TARGET2 хартии од вредност). Акциите на банката во платниот систем, каде што системските ризици и цената на пазарната неефикасност се високи, придонесоа, заедно со технолошките и финансиските иновации за зголемување на меѓународната интеграција на земјата и за доведување на платниот систем на Италија во согласност со стандардите на други водечки индустриски економии.

БАНКНОТИ И МОНЕТИ[уреди]

Банката на Италија издава евро банкноти во согласност со принципите и правилата утврдени во рамките на Евроситемот и ги контролира сите готови пари во оптек во Италија. Како дел од Евросистемот, Банката произведува количина на евро банкноти кои биле доделени, ги става во промет, учествува во потрагата и експериментирањето на нови безбедносни карактеристики и придонесува кон дефинирање на заеднички стандарди за квалитет на парите во оптек и борбата против фалсификувањето.

Банка на Италија- лого

Банката на Италија, исто така, има овластување да ги контролира оние институции кои што работат со парите. Во случај на прекршок,банката може да наметне парични и административни санкции. Евро монетите се коваат во Италија од страна на државната печатница и во име на Министерството за економија и финансии, кое во својот капацитет како издавачко тело, гарантира дека тие се распоредени на национално ниво преку филијали на Банката на Италија.

СТРАТЕГИСКИ ПЛАН 2011-2013[уреди]

ВИЗИЈА[уреди]

Банката на Италија планира да ја зајакне својата повеќеаспектна акција за подобрување на монетарна и финансиска стабилност и тоа преку: формулирање и имплементација на монетарната политика на евро-областа; регулација и супервизија на финансиските посредници, пазарите и на платниот систем; анализата на италијански и светски економии за да ги информира другите италијански институции и јавното мислење и да придонесе во економските дебати. Банката има намера да ги извршува работите совршено, настојувајќи да ги намали трошоците, брзо да одговара на ризиците и да ги награди добрите заслуги и вештини. Тоа ќе се постигне на основа на нејзината независност[6].

СТРАТЕШКИ ЦЕЛИ[уреди]

  1. Подобрување на совесноста и ефективноста на надворешната и внатрешната комуникација за резултатите од активностите на Банката и менаџментот на управување на ресурси.
  2. Преземање на иновации во работењето на Банката со цел да ја зголемат својата ефикасност
  3. Да се зајакне посветеноста на банката кон општествената одговорност

АКЦИОНИ ПЛАНОВИ[уреди]

Акционите планови идентификуваат начини на кои стратешките цели се преземаат и се инструмент за спроведување на активности и следење на напредокот.

КОМУНИКАЦИЈА[уреди]

Да се подобри темелноста и ефективноста на надворешната и внатрешната комуникација за резултатите од активностите на Банката и за управувањето на своите ресурси со разгледување методи и канали на комуникација, со посебен осврт на:

  • Ширење на идејата во рамките на Банката дека комуникацијата е еден од основните и трансверзални стратешки фактори кој треба да биде управуван со потполна свест за влијанието кое тоа го има;
  • Вршење на широк преглед на развојот на односите на Банката со медиумите и конципирањето нивниот понатамошен развој;
  • Проценување на потребата и можните форми на надоместок за комуникациски цели, до најчестите интернет платформи;
  • Разгледување и проширување на веб страницата на Банката, прв од сите технолошки гледни точка, со цел подобрување на неговата употребливост,достапност и интерактивност со повеќе кориснички ориентиран пристап;
  • Радикално реорганизирање на интранет страницата на Банката, со целосно осмислување на содржината, стилот и интерактивноста на каналите на комуникација.

Одговорно лице: Генералниот секретар Реализација: Втората половина на 2013 година


ИНОВАЦИИ[уреди]

Да се изврши реформа на системите за управување на банката (патека на кариера, оценување, мотивација, пол). Одговорно лице: Генералниот секретар Реализација: Втората половина на 2013 година

Подобрување на менаџмент системот за контрола за да се надополни стратешкото планирање, меѓу другото, преку проучување на можноста за воведување на децентрализираните буџети и, поконкретно:

  • Да се воспостави методологија за анализа на трошоци и поврзаните правила за нејзина употреба во врска со проекти, акциони планови и други важни иницијативи;
  • Да се воспостави методологија за евидентирање на расходи за спроведување на стратегијата;
  • Изучување на организациски и технички барања за усвојување на децентрализирани буџети.

Одговорно лице: Главниот сметководител како член на Управниот Координативен комитет

Да се заврши процесот на интеграција на ИТ, управувањето со персоналот,организациските и работни процеси, и планирањето и контролата, со цел да се зголеми продуктивноста преку дизајнирање и спроведување на интегриран информативен систем. Овој систем треба да му овозможи на постојаниот секторски систем на банката добра комуникација, правејќи ги интероперабилни. Единица надлежна: Управниот комитет за координација Реализација: Првата половина на 2013 година

Да се создаде нов модел на управување со имотот што Банката го изнајмува и да се добијат многу глобални купувачот, по што Банката да ги насочи своите сили за купување на стоки и услуги кои во моментов се распределени на различни единици. Одговорно лице: Управниот директор за сопственост и купување Реализација: Првата половина на 2014 година

ОПШТЕСТВЕНА ОДГОВОРНОСТ[уреди]

Да се намали влијанието врз животната средина што се создава од активностите на Банката преку:

  • Намалување на потрошувачката на енергија и поттикнување на употреба на обновливите извори на енергија;
  • Намалување на влијанието врз животната средина преку мобилноста на вработените;

УСЛУГИ ЗА НАСЕЛЕНИЕТО[уреди]

  • Државен трезор за плаќања и складирање

Банката на Италија дејствува како благајник на италијанската држава. Таа прави исплати за сметка на општите владини тела и ги собира обврските кон нив. Граѓаните може да добијат плати и други исплати од владините тела, да го платат она што им го должат на оние органи или на трети лица, и да добијат извештаи за реализираните трансакции.

  • Размена на книжни пари и монети

Оваа услуга врши замена на оштетените евро банкноти и монети преку носење на банкнотите и монетите на една од банките на Италија кои ја обезбедуваат оваа услуга.

  • Проверка на осомничени фалсификувани банкноти

Оваа услуга овозможува да се испитаат осомничените банкноти за кои се смета дека се фалсификувани и доколку резултатите го докажат тоа,да се преземат соодветни мерки. Секој кој се сомнева во исправноста на својата банкнота има право да ја однесе во која било банка или пошта да се провери. Потоа банката или поштата ја носи банкнотата до Централната банка на Италија каде што се проверува банкнотата од Националниот Центар за анализа на фалсификати.

  • Проблеми и исплата на BI чековите од благајната
  • Централниот кредитен регистар

Централниот Кредитен регистар е информатички систем управуван од страна на Банката на Италија која ги собира податоците доставени од страна на банките и финансиските компании за кредитите што тие ги доделуваат на своите клиенти. Службата ги дава овие податоци на располагање бесплатно.


  • Мегубанкарски регистар на неправилни чекови и кредитни картички

Регистарот овозможува да си ги проверите податоците за вас во својата база на податоци, може да се следи редовната циркулација на чекови и платежни картички на банката и поштата, и обезбедува појаснувања во врска со функционирањето на регистарот. Исто така служи да се спречи неправилното користење на чековите и платежните картички издадени од банките и поштата,ја зголемува сигурноста на овие инструменти и од тука и довербата на граѓаните. И оваа услуга е бесплатна.

  • Поплаки во врска со банкарските и финансиските услуги

Со оваа услуга од банката моеже да се пријават неправилни или несоодветно постапување од страна на банките и финансиските посредници на Банката на Италија. Банката ги разгледува поплаките и потврдува дали се прекршени транспарентноста и исправноста на барањата и потоа интервенира. Банката одговара на поднесителот на жалбата, ја повикува банката или финансискиот посредник да одговори во целост, прецизно и брзо што се случило, и, конечно, дава одговор.

  • Поднесување на жалби до финансискиот народен првобранител

Народниот првобранител е еден од алтернативните начини на решавање на жалби од страна на клиентите за банките или другите финансиски посредници. Постојат три регионални одбори, кои се наоѓаат во Рим, Милано и Неапол.

  • Пристап до истриската архива

Оваа улуга овозможува пристап до историската архива на банката која се состои од 20 комплети на книги. Од нив, најстариот датира од 1840 година.

  • Пристап до библиотека

Колекциите на Банката на Италија се управувани од страна на две библиотеки: Паоло Baffi библиотека, која е специјализирана за банкарството, финансиите и економијата, а другата библиотека, се специјализира за дела од банкарски и финансиски права и закони. Вкупната количина изнесува 150.000 тома, 8500 периодични публикации на хартија, и 1300 електронските ресурси.

КОДЕКС НА ОДНЕСУВАЊЕ ЗА СЛУЖБА ВО БАНКА НА ИТАЛИЈА[уреди]

На 26 октомври на Одборот на директори го одобри Кодексот на етика за персоналот на Банката. Кодексот ги утврдува општите принципи со кои вработените треба да се усогласат во извршувањето на нивните должности, потоа со јавната природа на Банката и важноста на интересите кои им се доверени на нив. Поточно, кодот ги вклучува принципите за независност и непристрасност, забрана за прифаќање на подароци, судири на интереси, доверливост, и продолжување на работите по престанокот на работниот однос.Кодот служи како пат за насочување на однесувањето на вработените, без повреда на обврските и забрани утврдени во формалните прописи.


Наводи[уреди]

Официјално мрежно место[уреди]