Vogue (песна на Мадона)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

"Vogue" е песна од Американската пејачка Мадона од нејзиниот втор саундтрак албум I'm Breathless, (1990). Песната беше издадена како прв сингл од албумот на 27 Март, 1990 година, со Sire Records. Мадона беше инспирирана од vogue танчери и кореографи Jose Gutierez Xtravaganza и Луис Xtravaganza од Harlem "House Ball" во заедницата, потеклото на танцот, и тие ѝ претсавиле  "Vogueing" на неа на Sound Factory Club во Њујорк. "Vogue" е оптимистичка хаус песна која поставила трендови во денс музика во 1990-тите. Сепак, исто така има силни влијанија на 1970-тите диско во неговиот состав. "Vogue", исто така, содржи зборуван дел, во која пејачот име ги проверува различните имиња на Хоуливудски личности во златна ера. Лирично, песната е за уживање себе си на подиумот, без разлика кој и да е и содржи темата на ескапизам

Критички, "Vogue" уште од почетокот бил позитивно ценет; рецензенти ја пофалиле 'химнестата' природата и песната е наведена како едена од најзначајните во кариерата на пејачката. Комерцијално, песната останува еден од најголемите меѓународни хитови на Мадона, песната бил на врвот на топ листите во преку 30 земји, вклучувајќи ги Австралија, Канада, Јапонија, Обединетото Кралство, и Соединетите Држави. Песната е светски најдобро продаван сингл на 1990 година, со продажба од повеќе од шест милиони копии.

Музичкото видео за "Vogue", во режија на  David Fincher, е снимено во црно-бела естетика и со стилска инспирација од 1920-тите и 1930-тите. Мадона и нејзините танчери може да се видат како вогираат (vouging) на различни кореографирани потези. Видеото е рангиран како еден од најголемите на сите времиња во различни критичар листи и анкети и освои три награди во 1990 година на MTV Видео Музички Награди од вкупно девет номинации.

Мадона ја има песната преформирано на шест од нејзините турнеи, во 1990 година на MTV Видео Музички Награди, и на нејзините перформанси за време на полувреме шоуто на Супер Боул XLVI. Песната, исто така, беше избрана за саундтракот на The Devil Wears Prada, како и во "The Power Of Madonna" епизода на Фокс на шоуто Glee. Писатели и критичари напоменале дека влијанието на видеото и песната во донесувањето на подземни субкултура во редовното популарната култура преку пост-модерна природата на нејзината моќ и влијание, како и начинот на кој тоа го следеше нов тренд во која танц, музика ужива голема популарност.

Синопсис[уреди | уреди извор]

Во црно-белото видео, поставено во Арт Деко-тематските 1920-тите и 1930-тите околина, започнува покажувајќи различните скулптури, уметнички дела, како и танчерите на Мадона позирајќи. Заедно со ова има слугинка и батлер чистејќи на внатрешноста она што се чини дека е голема куќа. Кога танцувачкиот дел на песната започнува, Мадона се врти околу себе, и слично на текстот, позира. Видео напредува, и има мажи со Fedora шапки, Мадона носи контроверзна чиста чипка фустан и други облеки, следат. Како рефренот започнува, Мадона и нејзините танчери почнуваат да го преформираат вог танцот, каде што таа го пее рефренот, а нејзините танчери прават мимики како помошни вокали. По ова, други сцени на Мадона во различни облеки и имитации на златна ера Холивудски ѕвезди напредуваат, по која има една сцена со нејзините танчери како вогираат. Конечно, по оваа сцена, Мадона може да се види како го носи нејзиниот иконичен "конус градник", по што таа, исто така, врши рутински танц со пријател танчар. Како рап делот започнува, различни клипови на Мадона, претставувајќи се во стилот на познати фотографии или портрети на Холивудски ѕвезди, почнува, во крајна линија е проследено со кореограгска сцена со танчери и помпошни пејачи.

Наводи[уреди | уреди извор]