ISDN

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

ISDN (Integrated Services Digital Network) е мрежа која е проектирана и предложена од страна на телефонските компании во склад со препораките на ITU-T (International Telecommunications Union) со цел во целиот свет да се пружи поддршка на телекомуникациски пренос преку иста мрежа на следните сигнали:

  • говорен сигнал
  • видео сигнал
  • дигитални податоци
  • факс

Со други зборови ISDN е мрежа со која се предлага замена на постоечките (аналогни) јавни телефонски мрежи со дигитални мрежи, а со тоа да обезбеди голем број на сервиси со меѓусебно поврзување на неограничен број на сервиси преку единствена комуникациска мрежа.

Терминот ISDN за прв пат е дефиниран во 1988 во црвената книга на CCITT[1] (поранешното име на ITU-T) кое е основано од ITU.

Принципи на ISDN[уреди]

Основна карактеристика на концептот на ISDN е да ја поддржи работата на широкиот опсег на апликации кои се однесуваат на пренос на говорни (телефонски) и неговорни (дигитални податоци) информации преку иста мрежа користејќи ограничен број стандардизирани можности. ISDN поддржува голем број на апликации, вклучувајќи ги и префрливите и непрефрливите врски. Од заменливите врски тука спаѓаат врски од типот префрлање на коло и врски од типот префрлање на пакет, како и нивно меѓусебно поврзување во ланец на пренос. Од практични причини новите сервиси кои се воведуваат кај ISDN треба да се компатибилни со 64 kbps дигитално префрливи конекции. Тоа значи дека 64 kbps е основен градежен блок.[2]

Концептуален поглед на ISDN[уреди]

ISDN е симетрична broadband технологија за пристап на пренос на информации, како врската од корисникот кон мрежата (uplink), така и врската од мрежата кон корисникот (downlink) се остваруваат со иста брзина. Поимот broadband се однесува на брзината на пренос која е поголема од 56 kbps. Корисникот може да пристапи до ISDN системот преку локалниот интерфејс наречен digital pipe кој се поврзува на дигитален преносен медиум. Постојат неколку типови на цевки кои во зависност од потребите и барањата на корисникот, се разликуваат по брзината на пренос. На пример, за опслужување на еден корисник е доволен капацитет на врска кој би задоволувал поврзување на телефон и компјутер. Од друга страна, за опслужување на службени простории потребен е капацитет на врска која е во можност да поддржи работа до неколку дигитални телефони кои се меѓусебно поврзани преку приватна мрежа, како и поголемиот број на компјутери поврзани на еден или поголем број LAN мрежи.

Цели на ISDN[уреди]

Клучни цели во развојот на ISDN се :

  • стандардизација на системот – обезбедува универзален пристап до прежата
  • остварување на транспарентност – обезбедува корисниците да користат различни протоколи и апликации
  • издвојување на функциите – обезбедува сервиси со кои се остварува конкурентност
  • разноликост на конфигурациите – овозможува да се оствари врска по приватни линии или по комутативни сервиси
  • универзално тарифирање – наплаќањето на ISDN сервисите е стандардизирано и не зависи од природата на податоците кои се пренесуваат
  • миграција – во текот на еволуцијата е обезбедена постепена транзиција од аналоген на дигитален пренос
  • поддршка на мултиплексирањето – обезбедува сервиси како за најголемите компании така и за претплатниците кои имаат најмали барања.[3]

Aрхитектура на ISDN[уреди]

ISDN е мрежа која е проектирана во потполност да ги поддржи новите физички врски кон корисникот, дигиталната претпланичка линија и различните сервиси за пренос. Со стандардна физичка врска се остварува поврзување на различни уреди, при што се користи единствен интерфејс за групирање на телефонот, компјутерот и видео опремата. За групирањето да биде изведено коректно неопходно е да се користат различни протоколи кои овозможуваат размена на контролните информации помеѓу корисничките уреди и ISDN мрежите. Постојат три основни типови на ISDN канали:

  • B канал: 64 kbps
  • D канал: 16 kbps или 64 kbps
  • H канал: 384 kbps (H0), 1536 kbps (H11), 1920 kbps (H12)

B канал[уреди]

B каналот (Bearer channel) е кориснички канал кој се користи за пренос на дигитални податоци, PCM кодиран говорен сигнал и разни mixed low-rate traffic, вклучувајќи дигитални податоци или кодиран дигитален говорен сигнал со брзина од 64 kbps. Во случајот на mixed traffic, целиот сообраќај мора да биде наменет на иста крајна точка: основна единица кај комутации на кола е В канал. Ако В каналот се состои од два или поголем број на под-канали, сите под-канали мора да се пренесуваат преку истото коло. Преку В каналот може да се воспостави три типа на врска: комутација на кола – помеѓу корисниците на мрежата се остварува врска базирана на концептот на комутација на кола. При ова треба да се нагласи дека повикувањето не се воспоставува преку В каналот, туку преку користење на заедничкиот канал за сигнализација. комутација на пакетот – корисникот се поврзува на пакетно-комутираниот јазел, а податоците се разменуваат преку X.25. полутрајно – одговара на откупената линија

D канал[уреди]

D канал (Data channel) се користи за две намени. Преку овој канал се пренесува заедничка – канално-сигнална информација (најголем број на податочни протоколи користи in-channel сигнализацијата, каде контролната информација се однесува на воспоставување на повикот, ѕвонење, раскинување на врската или синхронизација) која на страна на корисникот се управува со повиците од типот на комутација на кола, каде преносот се остварува преку B канал. Кај ISDN специјалниот контролен канал се користи за пренос на контролна сигнализација за сите В канали на дадениот пат, користејќи метод наречен common-channell signaling. Претплатниците користат D канал за да се поврзат на мрежата и остварат сигурна конекција преку В канал. Сите претплатници поврзани на една претплатничка линија мора да користат ист D канал за сигнализација. Покрај тоа D каналот може да се користи за пренос на пакетно-комутирани пораки или low-speed (до 100 bps) телеметриски сигнали за случај кога не се пренесува сигнална информација.

H канал[уреди]

Н каналите се користат за брз пренос на податоци. Се користат за брз пренос на факс, видео, високо-квалитетен аудио сигнал, брз пренос на податоци и др.[4]

Наводи[уреди]

  1. Издадено: Мај 1986 Том: 4 Издание: 3 Страници: 320 - 325 ISSN: 0733-8716
  2. Од јавните предавања на доктор Лирој Вилијамс - професор во Вирџинија. http://people.bridgewater.edu/~lwilliam/Chapter%2007/sld022.htm
  3. Сервис за бесплатна online едукација - Boddunan. http://www.boddunan.com/education/19-engineering/4824-conceptual-view-of-isdn.html
  4. Сервис за onilne едукација Techfest. http://www.techfest.com/networking/wan/isdn.htm