Црква „Св. Константин и Елена“ - Моноспитово
  Свети Константин и Елена | |
Поглед на црквата | |
| македонска православна црква | |
| Епархија | Струмичка |
| Архијерејско намесништво | Струмичко |
| Местоположба | |
|---|---|
|
| |
| Координати | 41°24′58″N 22°45′17″E / 41.41611°N 22.75472°E |
| Место | Моноспитово |
| Општина | Босилово |
| Држава | Македонија |
| Општи податоци | |
| Покровител | Свети Константин Света Елена |
| Изградба | 1838 |
| Живопис | 1858 |
| Зограф | Андон Петров |
| Архитектонски опис | |
| Архит. тип | трикорабна псевдобазилика |
| Стил | доцнопреродбенички |
Свети Константин и Елена — главна селска црква во струмичкото село Моноспитово, Македонија.[1]
Местоположба
[уреди | уреди извор]Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото.
Историја
[уреди | уреди извор]Била изградена во 1838 година[2] и е најстара црква во регионот. Според други информации, црквата била изградена во 1834 година, а била доградена во 1837 година.[3]
Архитектура
[уреди | уреди извор]Храмот има облик на трикорабна псевдобазилика со рамен дрвен таван на три кораби.[4]
Првобитно, тремовите на црквата биле подигната на сите страни во облик на буквата „П“, но бидејќи јужната страна немала никаква функција при неодамнешната реконструкција на црквата, истиот трем бил изоставен.[5]
Апсидата на црквата е уште подекоративно конципирана, што е видливо како резултат на моменталните заштитни активности во црквата за што сите фасади се соголени од малтерните облоги. Имено, апсидата на моноспитовската црква е расчленета со седум високи, а плитки, удвоени ниши, разделени со широки пиластри, поставени врз сосем ниско цокле. Лаците на нишите се изведени од тула, како и либажните слоеви за израмнување и лаците над прозорците, додека преостанатата ѕидарија е изработена од кршен камен во нерамномерен слог, со исклучок на аглите на наосот, влезните портали и прозорските отвори.[6]
Градбата на црквата е во добра состојба. Во 2022 година биле вршени реконструктивни зафати на црквата. Како несоодветни елементи се забележуваат поставените клима-уреди и парното греење.[3]
Фрескоживопис
[уреди | уреди извор]Црквата била живописана во 1858/59 година од зографот Андон Петров Ангелков. Внатрешноста на црквата е живописана само во горните партии и тоа над капителите од колоните во средниот кораб, на јужниот и северен ѕид и во олтарниот простор.[3]
Живописот е во лоша состојба.[3]
Икони и иконостас
[уреди | уреди извор]Во црквата работел зографот Никола Михајлов, кој во 1860 година изработел неколку празнични икони, додека Андон Петров во 1858 година ги изработил престолните икони.[7]
Одделни икони биле подарок од Илјо Младеновиќ, од Велко Пановиќ од селото Габрово и од Дино Манчо — од Бориево, од Коте Годев.
Галерија
[уреди | уреди извор]
Ниша над главниот влез
Апсидата
Гробен споменик
Влезната порта
Камбанаријата
Поглед на црквата
Споредниот влез
Слика над споредниот влез
Помошен објект
Поглед на црквата
Базен за верски обреди
Чешма во дворот
Внатрешноста
Иконостасот
Внатрешноста
Натпис на грчки јазик во црквата
Таванот
Припратата (север)
Припратата (запад)
Главниот влез
Поврзано
[уреди | уреди извор]Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
- ↑ Чаловска, Емилија Апостолова (2022). „Осврт на преродбенската црковна архитектура во Струмичкиот. Регион“ (PDF). Македонски фолклор (81): 202.
- 1 2 3 4 „Св. Константин и Елена“. monitoring.icomos.org.mk. Посетено на 2026-02-17.
- ↑ Чаловска, Емилија Апостолова (2022). „Осврт на преродбенската црковна архитектура во Струмичкиот. Регион“ (PDF). Македонски фолклор (81): 203.
- ↑ Чаловска, Емилија Апостолова (2022). „Осврт на преродбенската црковна архитектура во Струмичкиот. Регион“ (PDF). Македонски фолклор (81): 204.
- ↑ Чаловска, Емилија Апостолова (2022). „Осврт на преродбенската црковна архитектура во Струмичкиот. Регион“ (PDF). Македонски фолклор (81): 208.
- ↑ Чаловска, Емилија Апостолова (2022). „Осврт на преродбенската црковна архитектура во Струмичкиот. Регион“ (PDF). Македонски фолклор (81): 218.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор] |
„Црква „Св. Константин и Елена“ - Моноспитово“ на Ризницата ? |