Црква Света Катерина од Италија (Валета)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Црквата Света Катерина од Александрија
Црквата Санта Катерина од Италија
Црквата Свети Катерина од Александрија
Црквата Света Катерина од Александрија is located in Малта<div style="position: absolute; z-index: 2; top: Грешка во изразот: Недостасува операнд за *%; left: -3269.2%; height: 0; width: 0; margin: 0; padding: 0;">
Црквата Света Катерина од Александрија
МестоВалета
ЗемјаМалта
ВероисповедРимокатолички
Историја
Основана1576
Посветена наСвета Катерина од Александрија
Архитектура
СтатусАктивна
Службен статусЦрква
Архитектонски типцрква
СтилБарок
Управа
Архиепископија Малта
Свештенство
РекторГино Гауци

Црквата Света Катерина од Александрија (малтешки: Knisja ta' Santa Katerina, италијански: Chiesa di Santa Caterina d'Italia) е римокатоличка црква сместена во Валета, Малта. Црквата служи како парохиска црква на италијанската заедница на Малта[1].

Потекло[уреди | уреди извор]

Црквата била изградена во 1576 година од италијанските витези, за да им служат како нивна црква. Изграден е во непосредна близина на Ауберже д’Италија. Гироламо Касар бил овластен да ги подготви архитектонските планови. Во 17 век црквата била проширена. Кон постојната капела била додадена и октагонална црква. Оригиналната капела била сменета во светилиштето на црквата. Црквата имаше голема реставрација од 2001 до 2011 година. Денес црквата сè уште служи како парохиска црква на италијанската заедница на Малта.

Црковната зграда е наведена во Национален инвентар на културно богатство на малтешките острови[2].

Уметнички дела[уреди | уреди извор]

Главниот мајстор сликар во сликарскиот ансамбал на црквата бил Матија Прети. Негово главно дело е Свети Катерина од Александрија. Сликата ја донирал во црквата по пристигнувањето во Малта. Тој ја сликал и куполата на црквата .Уптребувал покрај сликарските елементи и насликани украси од штуко и украсни декорации во сива и златна боја.

Црковниот ентериер


Наводи[уреди | уреди извор]