Република Лука
Република Лука Serenissima Repubblica Lucense
| |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1160–1805 | |||||||||
 Flag
 Coat of arms
| |||||||||
 Република Лука (зелено) во 1796 година | |||||||||
| Главен град | Лука | ||||||||
| Говорени јазици | Италијански | ||||||||
| Вероисповед | Римокатоличка црква | ||||||||
| Уредување | Република | ||||||||
| Историја | |||||||||
• Основана | 1160 | ||||||||
• Вазал на Франција | 1799 | ||||||||
• Престанала да постои | 23 јуни 1805 | ||||||||
| |||||||||
Република Лука (италијански: Serenissima Repubblica Lucense) — историска држава во Италија, која постоела од 1160 до 1805 година во средна Италија. Нејзината територија се протегала надвор од градот Лука, стигнувајќи до околните села во северозападниот дел на денешниот регион Тоскана, до границите со Емилија-Ромања и Лигурија.
Република Лука остана независнала до 1799 година. Подоцна државата продолжи да постои, но била, де факто, зависна од Наполеонска Франција и официјално престанала да постои во 1805 година, кога била трансформирана во Кнежевството Лука и Пјомбино.
Историја
[уреди | уреди извор]Златен век и дипломатска вештина (1430–1799)
[уреди | уреди извор]Од 15 до 18 век, Лука успеала да ја одржи својата независност во услови на растечка доминација на Фиренца (под Медичи) и други италијански сили. Овој период често се смета за „златен век“ на Република Лука, поради нејзината економска стабилност и дипломатски успех.
Фиренца, под власта на Медичи, постојано се обидувала да ја анектира Лука, но Лука успеала да ја задржи независноста преку сојузништва со Милано, Венеција и Светото Римско Царство. Дипломатијата била клучна, а Лука често плаќала данок на поголемите сили за да избегне војна.
Во 16 и 17 век, Лука ги изградила своите познати ренесансни одбранбени ѕидини, кои се сметаат за едни од најдобро зачуваните во Европа. Овие ѕидини не само што ја штителе од воени напади, туку и го симболизирале богатството и независноста на републиката.
Лука останала католичка тврдина за време на Реформацијата, избегнувајќи протестантското влијание. Во 1408 година, Лука била домаќин на црковен собор во обид да се реши Големиот раскол во католичката црква, што покажува дека имала одредено меѓународно влијание.
Падот на Републиката (1799–1805)
[уреди | уреди извор]Крајот на Република Лука дојде со доаѓањето на Наполеон Бонапарт во Италија. Во 1799 година, француските сили ја окупирале Лука за време на Наполеоновите војни, ставајќи крај на нејзината независност. Во 1805 година, Наполеон ја трансформирал Лука во Кнежевство Лука и Пјомбино, ставајќи ја под контрола на неговата сестра Елиза Бонапарт. Ова означило официјален крај на Република Лука.