Резонанца

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Графички приказ

Резонанца е тежнеење на системот да осцилира со поголема амплитуда на точно одредена фрекфенција. Ваквата фрекфенција, иако со мала сила, може да предизвика голема амплитуда на осцилирање на системот, бидејќи таа се поклопува со фрекфенцијата на самиот систем, кој ја складира вибрационата енергија.[1] Во зависност од структурата на системот, при резонанца можно е истиот да се распадне, деформира или оштети. Резонанца се појавува кај сите видови вибрации и бранови. Постојат механичка резонанца, акустична резонанца, електромагнетна резонанца, нуклеарно-магнетна резонанца, резонанца на квантумските бранови и т.н.

Пример за резонанца од секојдневниот живот е случајот на буткање лулашка. Буткањето на лулашка со иста сила во периоди на нејзината резонантна фрекфенција, ќе предизвика таа да оди погоре и погоре, додека обидот да осцилира побргу или побавно, ќе резултира со намалување на резонанцата и висината до која ќе се искачува.

Друг пример е кога имаме вртење на оска. Кога фрекфенцијата на вртење ќе се совпадне со фрекфенцијата на оската (ќе се појави резонанца), доаѓа до нејзино искривување.

Наводи[уреди]

  1. Katsuhiko Ogata (2004). System Dynamics (4th ed.). University of Minnesota. p. 617