Правен факултет

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Правен факултет

Правниот факултет (исто така познат како Факултет на правото или Колеџ на правото) е институција од областа на правното образование.

Основан во 1817, Правниот факултет на Харвард е најстариот Правен факултет кој постои воОбединетите Држави.

Дипломи од областа на правното образование[уреди]

САД[уреди]

Во САД, Правниот факултет нуди програма за постдипломски студии која обично трае три години и со со која студентите се здобиваат со титула Доктор по правни науки . На некои факултети во Луизијана истовремено се доделуваат дипломи за завршени студии по граѓанското право. За да добие пристап до одобрената програма за правни науки на Американската адвокатска асоцијација на САД (ААА) , потенцијален студент мора да го положи приемниот испит на Правниот Факултет, и да има посетувано најмалку четири години додипломски студии, а со тоа и стекнато соодветна диплома. Сепак, некои Правни факултети како што е Правниот факултет Кули ( Одобрен од ААА) во Мичиген, им признава на студентите најмалку 60 додипломски кредити. Во моментов, постојат 199 Правни факултети кои се одобрени од страна на ААА [1].

Во моментов има пет онлајн Правни факултети кои не се акредитирани од ААА, но се регистрирани и регулирани од страна на Државната адвокатска асоцијација на Калифорнија.


Канада[уреди]

Најстариот факултет во Канада кој нуди дипломи од областа на правното образование е основан во 1848 година на Универзитетот Мекгил во Монтреал. За основно владеење на правото во Канада се доделува Диплома по правни нуки [2], за која е потребно да се има посетувано курс на колеџ и е слична на првиот степен по правни науки во Соединетите Држави, освен што курсевите имаат научна содржина (како што е семинарскиот труд за академски истражувања која се бара во повеќето школи) [3]. Програмите траат три години, и имаат слична содржина во нивната прва година од задолжителните курсеви. Покрај првата година и минималните услови за дипломирање, изборот на курсеви се врши и врз основа на различно насочување кон деловното право, меѓународно право, право поврзано со природните ресурси, кривично право, Абориџинско право, итн [4] Со оглед на тоа дека во правниот систем на Канада се вклучени француското граѓанското право и англо-американската вообичаено право, некои Правни факултети нудат Диплома по правни науки ( Вообичаено право) и Диплома по право( Граѓанско право), како што е Универзитетот Мекгил и Универзитетот во Отава. Некои универзитети како на пример Универзитетот во Торонто, Правниот факултет Осгуд Хол, Кралскиот Универзитет, Универзитетот во Западен Онтарио, Универзитетот во Виндзор и Универзитетот во Британска Колумбија го сменија називот на дипломата во Доктор по правни науки. Наспроти промените во означувањето, факултетите кои се одлучуваат за дипломата Доктор по правни науки не ги менуваат нивните програми. Ниту дипломата за Доктор по правни науки или дипломата по правни науки сами по себе се доволни за квалификации за канадска лиценца, секоја општина со провинцијален закон бара стажирање и успешно завршување на провинциската обука за вештини и одговорности, како што е Професионалниот правен курс за обука на Правното општество во Британска Колумбија, [5] Програма за обука за вештините и одговорностите наметнати од правното општество на Горна Канада [6] и Училиштето за адвокатура во Квебек. Иако главната причина за воведување на дипломата Доктор по правни науки во Канада беше да се направи разлика од дипломата во Европа каде не е потрбно да се има предходно високо образование, [7] Американската адвокатска асоцијација допрва треба да ја признае дипломата за да биде доделена од страна на која било институција во Канада. [8 ] Според канадскиот образовен систем дипломата за Доктор по правни науки доделена од канадските универзитети ги има задржано карактеристиките на дипломата по правни науки и се смета како втора програма за влез, но не како програма за дипломирање. [9] (Овој став е аналоген на ставот на Канадските Универзитети дека дипломите за Доктор по право и академската диплома по право се сметаат како втора програма за влез, а не како постдипломски студии.) И покрај тоа, несогласувањето продолжува во врска со статусот на дипломата, на Факултетот за правни науки на Универзитетот во Торонто, дипломата за Доктор по правни науки се смета за супериорна во однос на дипломата по правни науки. [10] Некои универзитети имаат развиено заедничка канадски и американски програма за дипломи по правни науки и дипломата за Доктор по правни науки, како што се Јорк Универзитетот и Њујоршкиот универзитет, [11] Универзитетот во Виндзор и Универзитетот во Детроит Мерси, [12] и Државната универзитетска програма на Универзитетот во Отава и Мичиген. [13]


Англија и англиски земји во кои владее вообичаеното право[уреди]

Во Англија, Австралија, Нов Зеланд и други англиски земји во кои владее вообичаеното право, диплома по право обично е додипломски квалификација, дипломите по правни науки се најчестите. Во Австралија и Нов Зеланд, дипломата по право може да се земе како Комбинирана диплома по право заедно со друга титула и студирањето трае пет години, наместо можните шест години ако се зема секој степени одделно. [14] [15] [16]

По додипломски квалификација (дипломата по правни науки) дополнително студирање е потребно пред започнувањето со праксата. За да стане адвокат студентот мора да го заврши Курсот за правна пракса и последователно да го исполни двегодишниот договор за обука. За адвокатура поединецот мора да земе диплома по правни науки, курс за обука за професионална адвокатура (поранешен професионален курс за адвокатура), а потоа се се здобие со учеништво (правно стажирање) пред да започне со работа во канцеларија.

Додека дипломата по правни науки се добива на универзитетот (обично на оние како Оксфорд, Кембриџ и институциите на Расел групацијата за најамбициозните кои сакаат да бидат правници) подоцнежните професионални курсеви се земаат на Професионалните факултети, како на пример на Правниот факултет за градење кариера. Ретко, некои студенти се образуваат на Техничкиот колеџ во Градскиот Правен факултет (поранешните простории на Судот на Правниот факултет), кој е најстар организатор на правни обуки.


Азија[уреди]

Индија[уреди]

Во Индија, правното образование традиционално се нуди како три годинишни постдипломски студии. Сепак структура е променета од 1987 година. Степените на правно образование во Индија се доделени и уредени според Законот за адвокати од 1961 година, овој закон е усвоен од страна на Собранието од аспектот на правното образование и регулирање на правната професија. [17] Според Законот, Адвокатскиот Советот на Индија е врховно регулаторно тело за регулирање на правната професија во Индија и исто така обезбедува усогласување на законите и одржувањето на професионалните стандарди од страна на правната професија во земјава.

Во таа насока, Советот на адвокати на Индија ја пропишува основната наставна програма што треба да се спроведува за да може една институција да добие квалификации за доделување на диплома по право. Советот на адвокати врши надзор на институциите на кои им е одобрена диплома и ја оценува нивната методиката и наставниот план, утврдува дали институцијата ги исполнува потребните стандарди, ја признава институцијата и одобрената диплома. Традиционално, дипломите кои се одобрени се именуваат како Диплома по правни науки или Диплома по право. Услов за да се добие некоја од овие дипломи е кандидатот да има веќе диплома од одредена насока која ја нуди институцијата. Потоа курсот за Диплома по правни науки/ Диплома по право трае три години, по успешното завршување му е доделена една од споменатите дипломи.

Сепак по предлог од страна на Комисијата за закони на Индија и по доминантниот повик за реформи на Адвокатскиот Советот на Индија се експериментира со креирањето на специјализирани правни универзитети единствено посветени на правно образование и на тој начин академски стандарди на правната професија во Индија се ставаат на едно повисоко ниво. Оваа одлука била донесена некаде во 1985 година, а потоа бил формиран и првиот Правен универзитетот во Индија во Бангалор кој бил именуван како Национален Правен факултет на Универзитетот во Индија (популарно „НПФ”). Овие правни универзитети требало да понудат мулти-дисциплинарен и интегриран пристап врз правно образование. Тоа било прв пат една диплома по право, освен Дипломата по правни науки или Дипломата по право да биде доделена во Индија. НПФ понудила петгодишен курс по право, кога успешно ќе се заврши се доделува диплома со назив „ Диплома по правни науки (Одликување)”.

Подоцна биле основани други Правни универзитетите, сите нуделе петгодишни правни студии доплолнети со повеќе програми со различни стручни називи. Следен на листата бил Универзитет на Националениот правен институт формиран во Бопал во 1997 година. Уневерзитети од овој тип биле основани и во 1998 година. Националниот Правен универзитет Јодхпур за прв пат во 2001 година понудил дополнета диплома по право „Диплома по бизнис администрација и правни науки (Одликувања)”, која и предходела на „Дипломата по правни науки (Одликувања)” доделена од Националниот универзитет на правни науки во Западен Бенгал. Националниот универзитет во Гуџарат основан во Гандингар понудил дипломи по комјутерски накуи, по природни науки, по уметност како и Дипломата по правни науки.

Сепак и покрај овие специјализирани Правни универзитети, други институции во Индија продолжуваат да ги нудат традиционалните тригодишни степени на образование и се подеднакво признати како прифатливи квалификации за вршење на правна дејност во Индија. Уште една суштинска разлика која сеуште се провлекува е дека прифатлива квалификација за тригодишните студии по право е кандидатот да поседува диплома по право, а за да се кфалификуваат за петгодишните дополнети студии по право, кандидатот мора да има успешно завршено Класа XII од соодветните Одбори за образование во Индија.

И студентите кои посетуваат тригодишни студии и оние кои посетуваат петгодишни дополнети студии можат да бидат дел од Советот на адвокати на Индија, по исполнувањето на условите за подобност и по запишувањето, може да се појават пред кој било суд во Индија. [18]


Малезија[уреди]

Во Малезија, освен за Правниот факултет МАРА, дел од Универзитетот за технологии на Малезија( УТМ )( ang. MARA Law School), за новата програма за правни студии потребно е кандидатот да има завршено 8 семестри во додипломски студии за да може да конкурира за учеништво или за работа во почитувани фирми. Секој странски кандидат кој поседува Диплома по правни науки потребни е да добие Сертификат за правна пракса за да може да биде примен како адвокат и правник. Сепак, локалните дипломци со Диплома по правни науки (Одликувања) се ослободени од полагање на Сертификат за правна пракса, и подлежат на професионална обука во својата четврта година од додипломски студии. Најстариот Правен факултет основан во Малезија можно е да датира од 1967 година од формирањето на Правниот факултет на Универзитетот за технологии, каде се нуди надворешната програма преземена од факултетите низ Лондон за Диплома по правни науки. Подоцна, кога УТМ започна да доделува свои дипломи понуди и програма за диплома за правни студии (Одликувања). По завршување на програмата, студентите можат да изберат или да работат како правни советници / правни извршители или како адвокати и правници. Ако изберат да се усовршуваат како адвокати и правници, тие ќе бидат тестирани и најтесниот круг ќе продолжи со едногодишна програма за Диплома по правни науки (Одликувања) . Предвидениот број на студенти кои ќе ја посетуваат програмата за Диплома по правни науки на УТМ (Одликувања) е ограничен, а оние кои не се квалификувани треба да го земат испитот за добивање на Сертификат за правната пракса ако сеуште сакаат да работата во адвокатска канцеларија.Дипломата по правни науки на УТМ е призната како стручен испит и како таков, за разлика од другите правни програми, студентите работат во симулирана адвокатска канцеларија. Студентите се опремени со уредена канцеларијата за пракса и од нив се бара да работат во импровизираните правни фирми. Структура на програмата е дизајнирана така што на студентите, всушност, ќе им биде овозможено да стекнат практично искуство во правната пракса со цел да бидат подготвени за вистинскиот свет на правото.

Националниот универзитет во Малезија, исто така познат како Правниот факултет на УКМ е формиран во февруари 1984 година. На овој факултет студентите започнаа да се запишуваат во 1986/87 учебна година. Целта на факултетот е да ги обучи правниците да биде стручњаци во пракса, како адвокати и правници и да служат во правната и судската служба и приватниот сектор. Наставната програма е дизајнирана да може да вклучи академски и практични аспекти на правото вклучувајќи Исламската курсеви за да се прикажи зголемената важноста на исламското право во Малезија. Студентите се бара да ги прошират своите знаења во исламското право наместо да го сторат тоа во областа на граѓанското право.


Кина[уреди]

Хонг Конг[уреди]

Во Хонг Конг, кој воглавно се раководи според англискиот систем на вообичаено право, додипломската Диплома по правни науки е честа појава, проследено со една или две години постдипломски сертификат по правни науки пред поединецот да може да склуче договор за обука (адвокати) или учеништво (правници ).


Јапонија[уреди]

Во Јапонија, диплома по право обично е додипломски квалификација, најчеста е Дипломата по правни науки. Потребно е поединецот да се обучува во полето на правото, да се земе Националната правосуден испит и да се посетува судска обука (или работно искуство како законодавец, официјален претставник на владата, професор итн). „ Поделбата на степени на Правен факултет ”, која нуди можност кандидатите да се здобијат со диплома Магисер по правни науки и Доктор по правни науки, постои, во голема мера за неколку студентите да изградат академска кариера (а делумно и за политика кариера), „ Правниот факултет ” кој има многу поголем капацитет бил дополнително воведен во 2004 година за оние студентите кои градат правна кариера според законот по препораки на Советот за реформи во правниот ситем, и сега е во преодна фаза. За еден адвокатски степен обично е потребно да се студира две години.


Филипини[уреди]

Правното образование се смета како постдипломски студии на Филипините. Како таква, за прием на Правните факултети е потребно кандидатот да поседува диплома, со доволен број на кредити или делови од одредени области. [18]

Примарен услов за стекнување право да се земе правосуден испит на Филипините, тоа е национален испит за лиценца за адвокат во државата, е да се заврши на Правен факултет на Филипините. Правосуден испит е спроведен од страна на Врховниот суд на Филипините во текот на месец септември секоја година.


Јужна Кореја[уреди]

На 3 јули 2007 година, Корејското Национално собрание донесе закон за воведување на „Правниот факултет”, кој е воден од моделот на американскиот постдипломски систем [19] Исто така, се разбира, од 2 март 2009, 25 (јавни и приватни) тригодишни професионални Правни Факултети кои се официјално одобрени од страна на Корејската Владата, отворени се со цел да ги обучуваат идните корејски адвокати. [20] Првиот адвокатски тест за дипломците на Правните Факултети ќе бидат закажани во 2012 година.


Шри Ланка[уреди]

Во Шри Ланка да се биде обучуван во областа на правото, мора да се биде примен и запишан како адвокат по право на Врховниот суд на Шри Ланка. Ова се постигнува со земање правни испити на Правниот колеџ во Шри Ланка кој е управуван од страна на Советот за правна едукација и поминување на период од шест месеци во практикување на адвокатурата по образование од најмалку 8 години. За да полагаат правен испит студентите треба да добијат дозвола од Правниот колеџ на Шри Ланка и да студираат право или директно да полагаат испити по добивањето на Диплома по правни науки од локален или странски универзитет. [21]


Тајван[уреди]

Тајван била колонија на Империјалистичка Јапонија се додека САД не ја поразил Јапонија во 1945 година, и и ја предал власта на Република Кина. Во тоа време бил воспоставен еден нов правен систем. Оттогаш , студирањето право е додипломски циклус и резултира со диплома. Странците не смеат да се обучуваат во полето на правните науки (не се прави исклучок за граѓаните на САД).


Постдипломски и професионалните студии[уреди]

Некои факултети нудат програма за магистарски студии (Магистер по правни науки) како специјализација во одредена област на правото.Следен степен на студии се академски докторски студии по право, дипломата го има називот Доктор по јуристички науки (во САД), или доктор по правни науки во Канада, или Доктор по право низ европските или австралијанските универзитети.

Со цел да се студира на Правните факултети, многу надлежни институции бараат дипломците на Правните факултети да полагаат државен или провинциски правосуден испит пред да почнат да се занимаваат со правна дејност. Повеќенационалниот правосуден испит ( ППИ ) е дел од правосудниот испит во скоро сите Соединети Американски Држави надлежни институции. Општо земено, стандардизираниот предмет вообичаено право на ППИ е комбиниран со испитни прашања од специфични државни теми за да се оформи еден сеопфатен правосуден испит.

Во другите земји каде што владее вообичаеното право правосудниот испит често се заменува со период на работа во правна фирма позната како вработување со определен рок. [Се бара извор]


Полемики[уреди]

САД[уреди]

Можности за вработување[уреди]

Генерално Правните факултети се претставени како добра инвестиција, повикувајќи се на високи плати и стапката на вработеност. Но, Националната асоцијација за професионална правни кариерата доставува годишен извештај со кој накратко ги прикажува податоците за вработувања во Правните факултети во САД со кој сугерира дека ситуацијат е поинаква. Почнувајќи со извештајот од 2009 година ,од вкупно 44.000 студенти кои дипломирале на Правните факултети , помалку од 80 проценти (35.002) се изјасниле дека нашле какво било вработување (со полно или определено работно време) во период од 9 месеци по дипломирањето. [22] Повеќе од 25 проценти од сите вработени одговориле дека се вработени привремено, со што бројот на дипломирани студенти кои не се привремено вработени на каква било позиција (правна или друга) е под 60 проценти. Само 45 отсто од дипломираните студенти беа вработени на привремени работни места како адвокати и помалку од 40 отсто од сите дипломирани се вработени со полно работно време како како адвокати. [22]


Спорна е точноста на приложените статистички податоци[уреди]

Неодамна [кога?] во САД беше наметнато прашањето за преиспитување на некои од Правните факултети дали навистина им обезбедуваат на идните студенти точни факти во врска со работните места и стапките на надоместок, укажувајќи на тоа дека Правните факултети можат да ја изобличат статистиката за да привлечат студенти. [23]

Конкретно, многу од дипломираните на Правните факултети укажуваат на тоа дека нивните факултети користат лажни статистички податоци за привлекување на студенти. Еден пример за ова би било кога факултетите претставуваат релативно висока стапка на вработеност според студентите кои се одзваале на нивната анкета за вработување без да го вклучат процентот на студенти кои се одзвале. Ова е погрешно, бидејќи невработените дипломирани студенти немаат тенденција да се одзиваат на анкетите за вработување се додека не добијат вработување, а во некои училишта дури и експлицитно им е кажано на дипломирани студенти да не одговорат доколку не се вработени. [24] Освен тоа, факултетите ја наведуваат почетната плата на дипломираните студенти, наместо просечната , додека просечната плата на дипломирани правници во САД е околу 62.000 УСД, почетната вредност на платата може да е преувеличена во средини каде што има релативно мала концентрација на дипломирани студенти кои заработуваат повисока почетна плата од просечната [25] На пример, почетна плата во огромните правни фирми, во неколку градови низ земјава во 2008 година е 160.000 УСД. [26] [не е даден во цитатот] Исто така, постои веројатнот дека дури и статистиките во врска со просечната плата се неточни, бидејќи студентите кои се невработени, кои се вработени на привремени работни места или кои имаат ниска плата обично не приложуваат извештај за платата до училиштата. [се бара извор]

Соодветна реакција на оваа критика, сепак, е тоа што таа едноставно ја одразува реалноста на конкурентноста во правна едукација и правната пазар. Со ограничен број на врвни позиции, потенцијалните студенти право треба да бидат внимателен во врска со можностите за вработување, која ќе ги чекаат по завршувањето на студиите, особено ако тие планираат да студираат на пониско рангираните училиште. [Се бара извор]

Во исто време, сепак, студенти на престижните, високорангирани институции често имаат различни можности на располагање. Ова несовпаѓање може да се гледа како едноставно функционирање на понудата и побарувачката, заедно со бројот на нови (а со тоа и пониско рангирани) Правни факултети кои стануваат се помногубројни во последниве години. Слични потешкотии може да се појават за студентите на додипломски студии во други области, иако претходно споменатиот недостигот на точни информации за вработувањата по дипломирањето може да го влоши проблемот за студенти по право.[23]


Зголемување на школарината на Правните факултети[уреди]

Исто така, има некои контроверзии во врска со неодамнешните зголемувања на школарината во Правните факултети, во време кога платите во секторот за правни услуги се зголемуваат многу побавно отколку стапката на инфлација во САД. [23]

Некои ова го поврзуваат со недоволната регулирање на Правните факултети од страна на Американската адвокатска асоцијација. Вкупниот број на дипломирани правници е во подем во последниве години,тоа барем делумно се должи на акредитација на нови училишта од ААА. [23]


Продолжува зголемувањето на бројот на Правните факултети[уреди]

Во Соединетите Држави продолжува тенденцијата на отворање нови Правни факултети во време кога веќе има повеќе од 900.000 правници, со тоа се ризикува да се појави вишок на понудата [неутралноста е спорна] . [27] Исто така, за да се стане лиценциран адвокат во Калифорнија, не е задолжително да се има посетувано Правен факултет. [28] Во Калифорнија има 69 Правни Факултети (20 од нив се одобрени од ААА), 18 се одобрени од Адвокатската асоцијација на Калифорнија, и 31 се неакредитирани факултети). [29] Исто така, Калифорнија служи како седиште за некои онлајн Правни Факултети, како што се Правниот факултет на Калифорнија и Правниот факултет на Конкорд. Постојат 6 Правни факултети во областа на Чикаго, и 3 други Правни факултети во Илиноис. Дипломираните на Правните факултети во Мидвестерн кои бараат работа во руралните средини имаат неколку можности. [30] Њујорк неодамна беше опишуван како „презаситен” од Правни факултети, [31] со вкупно 15 факултети по Држава.[32]


Два правци на движење на правниот пазар[уреди]

Според Националниот правен весник 40% од дипломираните правници не ги помириле трошоците за школарина. Дипломираните правници не си ги помируваат обврските многу почесто од лекарите, инженерите, како и дипломираните во бизнис секторот. [33]

Според годишниот извештај на Асоцијацијата за професионална правна кариара за 2009 година, 55% од дипломираните студенти се одзваа на барањата поврзани со статистиките за вработување. Од 19.513 испитаници, 88,3% се изјасниле како вработени или околу 45,2% од сите дипломирани вклучувајќи ги и оние кои не се одзвале, не се вработени. Од испитаниците 39,1% се изјасниле не работат како правници, туку работеле во војска, јавен сектор, бизнис или ја работат истата работа како и пред да започнат да студираат на Правните факултети. [34]. За преостанатите 61,1% од испитаниците (33,55% апсолвенти) пријавената плата за прва година како адвокати се дели на два табора: оние кои заработуваат околу 30.000 до 65.000 УСД годишно (што претставува околу 34 отсто од пријавените адвокат плати), а оние кој заработи околу 160.000 УСД годишно (што претставува околу 25 отсто од пријавените адвокатски плати). Многу малку адвокати всушност добиваат „просечна”, или дури средната плата. [35]. Дополнително, 86% успеваат да се пробијат дури по 6 месеци од полагањето на адвокатурата. [36]Така според Асоцијацијата за професионална правна кариера - АППК, оние кои заработуваат адвокатски плати од околу 160.000 УСД претставуваат само 8,37% од вкупниот број на дипломирани. Со ова се отсликуваат врвните 10% на "супер адвокати", кои се спомнуваат во повеке прилики. Најдобрите адвокати се највисоко рангираните 10% во 10 најдобри Правни факултети кои заработуваат 160.000 УСД. [37]. Преостанатите 90% имаат долгови кон Правните Факултети кои можат да надминат 200.000 УСД, профитот од инвестицијата е многу мал и може значително да влијае врз квалитетот на животот. [38]

Почнувајќи од 2010 година, Бирото за статистика на пазарот на трудот објавил дека очекува бројот на нови работни места за адвокати да биде помалку од 60% од бројот на дипломирани студенти на Правните факултети. [39]. Сепак, статистиките за вработување се различни за различна раса, етничка припадност, пол, возраст, локација, и рангирањето на факултетот. На пример, по последната рецесија во Лос Анџелес вработувањето на адвокати во јавниот сектор било замрзнато за период од 5 години (од 2010 година, бил замрзнат за 1 година). Во приватниот сектор во Калифорнија околу 3.500 адвокати прекинале со работа во 2009 година. Севкупно економијата влијае врз намалување на бројот на адвокатите. Во еден ден само на национално ниво 800 адвокатска работни места во фирми били прекинати [40]. Загубите кај дипломираните на Правните факултети се исто така многу висока, 39,1% од нив изјавиле дека не вршат правна дејност по една година од завршувањето. [41] По 10 години во пониско рангираните факултети бројката се доближува до 90%. [42]. Според интервјуата дадени од стручниот кадар на врвните Правни факултети во Лос Анџелес во 2009 година пријавени се многу малку позиции за соработници во текот на летото. На пример на Универзитетот во Јужна Калифорнија, највисоко рангираниот студент бил единствената личност на која и била понудена работна позиција.


Алтернативни системи за правно образование[уреди]

Многу потенцијални студенти на право не може да посетуваат Правни факултети каде можат да се сместат поради работа или семејни обврски, а да не зборуваме за финансиското оптоварување на школувањето и патувањето. Онлајн Правните факултети може да бидат добра алтернатива за такви студенти. За дискусија во врска со предностите и негативностите на онлајн правно образование, и споредба на резултатите од педагогијата и од Испитот од првата година на Правниот факултет на „ регистрираните” онлајн Правни факултети (не „акредитирани”) од државната адвокатска асоцијација на Калифорнискиот , одете на [[1]].


Велика Британија и Европа[уреди]

Додека Правните факултети во САД и Канада се типично постдипломски институции со значителна автономија, правно образование во другите држави е утврдено со традиционалниот образовен систем на универзитетско ниво и / или на ниво на институции кои нудат стручна обука без диплома.

Во земјите како што се Велика Британија и поголемиот дел од континентална Европа, академско правно образование е утврдено со традиционалниот универзитетски систем почнувајќи со додипломски студии, и правните оддели на универзитетите се едноставни оддели како и секои други, а не посебени "Правни факултети". Во овие земји, поимот „Правен факултет” може да се користи, но нема исто значење како во Северна Америка.

Постојат, исто така, правни колеџи кои нудат стручно образование како постакадемска фаза на правно образование. Еден пример е Правниот колеџ во Обединетото Кралство, кој нуди одредени професионални квалификации кои британски адвокати мора да ги стекнат пред да почнат да работат како правници или адвокати.


Австралија[уреди]

Во Австралија, Правните факултети како што се Правниот факултет во Сиднеј и Универзитетот во Мелбурн ја потенцираа комбинација од британскиот и американскиот систем. Меѓутоа, други универзитети, како што од универзитетот во Нов Јужен Велс, Австралијанскиот национален универзитет и Универзитетот Монаш се познати по нивната интензивна и практична работа.