Органско ѓубриво

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Резервоар од цемент кој содржи кравјо ѓубриво измешано со вода. Ова е вообичаено во руралната провинција Хајнан, Кина. Забележете ја корпата на стап што ја користи земјоделецот за да ја нанесе смесата.

Органските ѓубрива се ѓубрива добиени од животински материи, животински измет (ѓубриво), човечки отпад и растителни материи (на пр. остатоци од компост и земјоделски култури).[1] Природните ѓубрива вклучуваат отпадоци од животинско потекло од преработка на месо, тресет, ѓубриво, кашеста маса и гвано.

Спротивно на тоа, поголемиот дел од ѓубривата што се користат во комерцијалното земјоделство се извлечени од минерали (на пр., фосфатна карпа ) или се произведуваат индустриски (на пример, амонијак). Органското земјоделство, систем на земјоделство, дозволува одредени ѓубрива, а не дозволува други.

Главните органски ѓубрива се, тресет, отпадоци од животинско потекло (често од кланици), растителни отпадоци од земјоделството и третирана тиња од отпадни води.[1]

Минерали[уреди | уреди извор]

Според многу дефиниции, минералите се одвоени од органските материјали.

Тресет, претходник на јагленот, не нуди хранлива вредност на растенијата, но ја подобрува почвата со аерација и апсорбира вода. Понекогаш се смета дека е најкористено органско ѓубриво.

Тресет е најкористениот органски додаток.

Животински извори[уреди | уреди извор]

Во ѓубрива од животинско потекло спаѓаат животинскиот отпад и остатоците од колење на животните. Кога било какво животно се коле, само околу 40% до 60% од живото животно се претвора во пазарен производ, а останатите 40% до 60% се класифицирани како нус-производи. Овие нус-производи од колење на животните, најчесто може да се: крв, коски, пердуви, кожа, копита, рогови, кои може да се рафинираат во земјоделски ѓубрива.

Растителни извори[уреди | уреди извор]

Преработените органски ѓубрива вклучуваат компост, влажна киселина, аминокиселини и екстракти од алги. Други примери се протеини варени со ензим. Распаѓањето на остатоци од култура (зелено ѓубриво) од претходните години е уште еден извор на плодност.

Третирана тиња[уреди | уреди извор]

Тињата од отпадна вода, исто така позната како биосолид, е ефикасна вода што се третира, меша, компостира, а понекогаш се суши, додека не се претвори во биолошки безбедна. Како ѓубриво најчесто се користи на неземјоделски култури, на пример при санација на почвата. Употребата на биосолиди во земјоделското производство е поретка, а Националната органска програма на УСА (НОП) донесе одлука дека биосолидите не се дозволени при производството на органска храна во САД. Тињата е неприфатлива заради тоа што може да содржи токсични метали, лекови, хормони и други фактори.[2]

Со загриженост во врска со патогените организми предизвикани од човекот, заедно со растечката предност за светли тоалети и централизиран третман на отпадни води, биосолидите ја заменуваат ноќната почва (од човечки екскрети), традиционално органско ѓубриво кое е минимално обработено.

Органски ѓубрива во Македонија[уреди | уреди извор]

Во Македонија се произведуваат органски ѓубрива, меѓу кои: Оргалајф, органско микробиолошко ѓубриво подготвено од база на ѓубриво од калифорниски црви,[3] како и Биофлор и Биохумус.[4]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Heinrich Dittmar, Manfred Drach, Ralf Vosskamp, Martin E. Trenkel, Reinhold Gutser, Günter Steffens "Fertilizers, 2. Types" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, 2009, Wiley-VCH, Weinheim. doi:10.1002/14356007.n10_n01
  2. „Organic Farming | Agriculture | US EPA“. Epa.gov. конс. 2012-01-09. 
  3. Органиканова, производи
  4. Биофлор, производи