Нова Земја

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Карта на Нова Земја
Нова Земја се наоѓа во Русија
Местоположба на Нова Земја во рамките на Русија
Грбот на Нова Земја

Нова Земја (руски: Но́вая Земля́) — архипелаг во Северниот Леден Океан во северна Русија, чиј ’рт Флисингски е најисточно место во Европа. Архипелагот претставува реон во состав на Архангелската област[1] и урбан округ на општинско ниво.[2] Населението брои 2.429 жители (2010), од кои 1.972 живеат во административниот центар Белушја Губа.[3]

Домородното население се состоело од 50–300 Ненци,[4] што се занимавале претежно со риболов, лов со стапици, чување ирваси и лов на бели мечки и фоки. Живееле на островите од 1872[5][6] до 1950-тите, по што биле преселени на копното поради атомските проби.[7][8]

Архипелагот се состои од два главни острова (Северен и Јужен) одделени со тесниот Маточкинов Проток и повеќе мали островчиња. Зафаќа вкупна површина од 90.650 км² и ги двои Баренцовото и Карското Море.

За време на Студената војна, на овие острови се изведувале разни значајни воени вежби и проби, командувани од базата во Рогачево. Војската е присутна и денес. На 30 октомври 1961 г. тука е фрлена познатата „Цар-бомба“ — најсилната пукната атомска бомба во историјата.

Природна околина[уреди]

Нова Земја е продолжеток на северниот дел на Урал,[9] па затоа внатрешноста на островите е сосем планинска.[10] Меѓу Јужниот Остров и копното се протега протокот Карска Врата.[10] Планините достигнуваат надморска височина од 1.547 м.[11] На Северниот Остров има поголем број на ледници, додека пак јужниот се одликува со тундра.[7] Природните ресурси се застапени со бакар, олово и цинк.[7]

Екологијата е ограничена од суровата клима, но сепак подрачјето има разновиден жив свет. Меѓу позабележителните жители на островите е белата мечка, чија популација околу Баренцовото Море е генетски различна од оние на други места.[12]

Поврзано[уреди]

Наводи[уреди]

  1. Закон бр. 65-5-OZ
  2. Закон бр. 258-внеок.-ОЗ
  3. „Всероссийская перепись населения 2010 года. Том 1“. „Всероссийская перепись населения 2010 года“. Федерална служба за државна статистика. 2011. http://www.gks.ru/free_doc/new_site/perepis2010/croc/perepis_itogi1612.htm. конс. 29 јуни 2012. 
  4. „Microsoft Word - North Test Site _FINAL_.doc“ (PDF). http://www-ns.iaea.org/downloads/rw/waste-safety/north-test-site-final.pdf. конс. 27 септември 2012. 
  5. „Новая земля - история заселения“. Belushka.virtbox.ru. http://belushka.virtbox.ru/history2.htm. конс. 27 септември 2012. 
  6. „Новая земля в 1917—1941 гг“. Belushka.virtbox.ru. http://belushka.virtbox.ru/history3.htm. конс. 27 септември 2012. 
  7. 7,0 7,1 7,2 „Нова Земја — Енциклопедија „Колумбија““. http://www.encyclopedia.com/topic/Novaya_Zemlya.aspx#1. конс. 14 октомври 2006.  (англиски)
  8. [www.npc.sarov.ru/issues/volume1/ussr_nt_volume_1_chapter_2.pdf Ядерные испытания СССР. Том 1. Глава 2], стр. 58.
  9. „Нова Земја, северна Русија“. НАСА. http://visibleearth.nasa.gov/view_rec.php?id=5612. конс. 14 октомври 2006.  (англиски)
  10. 10,0 10,1 Novaya „Нова Земја — Енциклопедија „Британика““. 1911. http://www.1911encyclopedia.org/Novaya_Zemlya. конс. 14 октомври 2006.  (англиски)
  11. Воена картографија на Руската армија. Највисоката точка се наоѓа на 75°10′ СГШ 57°50′ ИГД / 
  12. C. Michael Hogan (2008) Polar Bear: Ursus maritimus, Globaltwitcher.com, ed. Nicklas Stromberg

Надворешни врски[уреди]