Антонио да Сангало Постариот

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Црквата Сан Бјаџо во Монтепулчијано

Антонио да Сангало Постариот (итал. Antonio da Sangallo il Vecchio; 145527 декември 1534) — фиренски архитект од времето на италијанската Ренесанса. Татко му, Франческо Џамберти бил дрводелец, додека брат му Џулијано да Сангало и внук му (братанец) Антонио да Сангало Помладиот биле архитекти. Антонио долго и интензивно соработувал со својот брат, но извел и ред свои независни дела. Како воен инженер бил вешт како Џулијано, и изведувал важни јавни проекти како окружување со бедеми и градење на тврдини во Арецо, Монтефјасконе, Фиренца и Рим. За негово најубаво дело како архитект се смета црквата Сан Бјаџо во Монтепулчијано, на основа на грчки крст со централна купола и две кули, мошне налик на планот на Браманте за базиликата Св. Петар. Изградил и палата во истиот град, разни цркви и палати во Монте Сан Савино, а во Фиренца изградил низа манастирски објекти за Сервиските монаси. Антонио се пензионирал рано, и подоцнежните години ги провел во земјоделски активности.

Наводи[уреди]