Ширина на фреквенциски опсег

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Ширина на фреквенцискиот појас: разлика меѓу горната и долната гранична фреквенција.

Ширина на фреквенцискиот појас, скратено фреквенциски опсег или честотен опсег – ширина на фреквенцискиот интервал на комуникацискиот канал кој се користи за комуникација меѓу предавателната и приемната страна.

Фреквенцискиот опсег може да се искаже и како разлика меѓу долната и горната гранична фреквенција на сигналот или опсегот на фреквенции кои ги користи некоја опрема. Мерка за ширина на фреквенцискиот појас е херц.

Појаснување[уреди | уреди извор]

Фреквенцискиот опсег е централен поим во телекомуникациите, со значајно влијание во многу области вклучувајќи ја информатиката, радиокомуникациите, обработката на сигнали и спектроскопијата.

Со оглед дека во денешно време надвладува областа на дигиталните над аналогните телекомуникации, поимот на фреквенциски опсег, благодарение на теоремата за земање на примероци, тесно е поврзан со поимот проток на податоци, односно ширината на фреквенцискиот опсег за количината податоци која може да се пренесе преку комуникацискиот канал во единица време.

Пример[уреди | уреди извор]

Како пример може да се даде фреквенцискиот опсег на фреквенциите на говорен канал. Најниската фреквенција на говорниот канал е f1=300 Hz, а највисоката f2=3000 Hz. Така ширината на фреквенцискиот појас на говорен канал е:

ШФП = f2-f1 = 3000-300 = 2700 Hz.

Дигитални телекомуникации[уреди | уреди извор]

Ширината на фреквенцискиот појас во дигиталните телекомуникации е количината на податоци која во одреден временски период се разменува меѓу предавателната и приемната страна. Единица за ширина на фреквенцискиот појас е b/s.

Интернет[уреди | уреди извор]

Потребата за поголема ширина на фреквенцискиот појас постојано расте, како во магистралната, така и во пристапната телекомуникациска мрежа. Така од некогашната модемска врска преку телефонска линија, преку АДСЛ, се стигна до обезбедување на пристап од 1 Gb/s преку оптички пристап.

Литература[уреди | уреди извор]

  • Frenzel, Louis E.. Principles of Electronic Communication Systems. Glencoe/McGraw-Hill. стр. 23. ISBN 978-0-02-800409-9. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]