Чита

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Чита
Чита
Град[1]
Плоштад на Ленин
Плоштад на Ленин
Знаме на ЧитаГрб на Чита
ДржаваРусија
Федерален субјектЗабајкалски крај[1]
РеонЧитински реон[1]
Основан во1653[2]
Градски статус одJuly 11, 1851
Управа
 • MayorAnatoly Mikhalyov
Надм. вис.&10000000000000650000000650 м
Население (попис 2010)[3]
 • Вкупно324.444
 • проц. од (2018)[4]349.005 (+7,6%)
 • Ранг56th во 2010
 • Седиште наЗабајкалски крај[1], Читински реон[1]
 • Градски округChita Urban Okrug[5]
 • Седиште наChita Urban Okrug[5]
Часовен појас[6] (UTC+9)
Поштенски код(ови)[7]672000–672051
Повикувачки број+7 3022
Мреж. местоadmin.chita.ru

Чита (руски: Чита) — град и административен центар на Забајкалскиот крај, Русија, сместен на вливот на реката Чита во Ингода и на транссибирската железница,[8] 900 км источно од Иркутск. Населението по години изнесува: 324,444 жители (2010);[3] 316,643 жители (2002);[9] 365,754 (1989).[10]

Историја[уреди | уреди извор]

Чита во 1885

Чита била основана од страна на козаците на Петар Бекетов во 1653.[2][11]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Грешка во наводот: Погрешна ознака <ref>; нема зададено текст за наводите по име Ref468.
  2. 2,0 2,1 Howard Amos (3 март 2013). „Chita: China's Back Door to Russia“. The Moscow Times. Архивирано од изворникот на 16 декември 2013. Посетено на 15 декември 2013.
  3. 3,0 3,1 Федерална служба за државна статистика (2011). „Всероссийская перепись населения 2010 года. Том 1“. Всероссийская перепись населения 2010 года. Федерална служба за државна статистика. Посетено на June 29, 2012.
  4. „26. Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2018 года“. Федерална служба за државна статистика. Посетено на 23 јануари 2019.
  5. 5,0 5,1 Law #316-ZZK
  6. „Об исчислении времени“. Официальный интернет-портал правовой информации. 3 јуни 2011. Посетено на 19 January 2019.
  7. Почта России. Информационно-вычислительный центр ОАСУ РПО. (Russian Post). Поиск объектов почтовой связи (Postal Objects Search) Предлошка:In lang
  8.  Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Chita“ . Енциклопедија Британика. 6 (изд. XI.). Cambridge University Press. стр. 247.
  9. Федерална служба за државна статистика (21 мај 2004). Численность населения России, субъектов Российской Федерации в составе федеральных округов, районов, городских поселений, сельских населённых пунктов – районных центров и сельских населённых пунктов с населением 3 тысячи и более человек (Бројот на населението во Русија, субјектите на Руската Федерација, во рамките на федералните окрузи, реони, градски населби, селски населени места до население од над 3,000 луѓе)“. Всероссийская перепись населения 2002 года (Серуски попис на населението 2002) (руски). Федерална служба за државна статистика. Посетено на 25 септември 2008.
  10. Demoscope Weekly (1989). „Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность наличного населения союзных и автономных республик, автономных областей и округов, краёв, областей, районов, городских поселений и сёл-райцентров“. Всесоюзная перепись населения 1989 года [All-Union Population Census of 1989]. Институт демографии Национального исследовательского университета: Высшая школа экономики [Institute of Demography at the National Research University: Higher School of Economics]. Посетено на August 9, 2014.
  11. Энциклопедия Города России. Moscow: Большая Российская Энциклопедия. 2003. стр. 519. ISBN 5-7107-7399-9.