Сраснати прсти (Syndactylia)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Syndactylia
New born boy showing complete complex syndactyly with two fingers right hand.JPG
Новороденче со два сраснати прсти на десната рака
Класификација и надворешни извори
МКБ-10 Q70
МКБ-9 755.1
OMIM 185900 186100 186200 186300
DiseasesDB 29330
MedlinePlus 003289
eMedicine orthoped/563
MeSH D013576

Таа е најчеста вродена аномалија на екстремитетите. Кај оваа аномалија се јавува сраснување меѓу два или повеќе прста. Ако се јави фамилијарно се пренесува со автосомно доминантен ген. Причината е во отсуство на сепарација (раздвојување) на прстите како последица на континуираниот развој на мезодермот и ектодермот. Покрај генетскиот фактор се смета дека за појавата на синдактилија причина се и надворешните штетни фактори, посебно дефицитот во исхраната.

Доминира сраснувањето меѓу вториот и третиот прст, а два пати е почеста кај мажите, што се објаснува со пренос преку прост доминантен ген.

Се јавува кај еден случај на 2000-3000 раѓања, може да бидат билатерални (обострани, околу 40%), а во комбинација со синдактилија на нозете се јавуваат во преку 30% од случаите.

Може да се јави во комбинација со останатите вродени аномалии, ектродактилиа, брадидактилиа или прстенести бразди, но и во склоп на одредени симптоми – Поланд-ов, Аперт-ов, и останати синдроми.

Синдактилиа на рацете

Видови на синдактилиа[уреди | уреди извор]

Единечна синдатилиа[уреди | уреди извор]

Единечна синдатилиа е кога се соединети само два прста.

Мултипни синдактилии[уреди | уреди извор]

Кај овој вид на синдакталии има повеќе од едно сраснување меѓу прстите, двојна, тројна, итн...

Проста синдактилиа[уреди | уреди извор]

Тоа е сраснување на прстите кое се состои само од кожа.

Целосна синдактилиа[уреди | уреди извор]

Тоа претставува целосно сраснување меѓу прстите од комисурата до врвот.

Нецелосна синдактилиа[уреди | уреди извор]

Нецелосната синдактилиа преставува делумно сраснување меѓу прстите.

Комплицирана(сложена синдактилиа)[уреди | уреди извор]

Таа преставува најсложена форма кај која покрај сраснувањето на кожата постои и сраснување на останатите елементи меѓу два соседни прста: фаланги, нерви, тетиви, крвни садови и нокти. Најсложените синдактилии со сраснување на коскените елементи меѓу прстите се дел од Аперт-овиот синдром и се делат на три категории во зависност од тоа колку прсти се сраснати.

Лекување[уреди | уреди извор]

Оптималното време за хируршко лекување на оваа вродена аномалија е меѓу втората и четвртата година од животот, но некои автори и тука прават исклучоци и оперираат порано или подоцна. Историјатот на оперативните техники за корекција на синдактилиа започнува 160 години наназад кога за првпат Velpeay (1847) во својата книга посветува едно поглавје за синдактилиа. Од тогаш па наваму многубројни автори опишале свои техники за корекција на синдактилиа, но општо прифатени правила за оперативна корекција на синдактилиа се:

  • примена на поголема дорзална и помала вентрална резанка во пределот на комисурата.
  • примена на "zig-zag" кожни инцизии при сепарација на прстите.
  • Употреба на кожни трасплантанти со целосна дебелина, земени од ингвинална регија или воларната страна на рачниот зглоб за покривање на секундарните дефекти.
  • Правилна постоперативна имобилизација.
  • Се оперира само на едната страна на прстот заради презервација на неуро-васкуларниот сноп.
  • Ако се соединети сите прсти на шаката, тогаш во првиот акт треба да се ослободи сраснувањето меѓу показалецот и третиот прст и меѓу домалиот и малиот прст, а во вториот акт шест месеци подоцна да се ослободи сраснувањето меѓу третиот и четвртиот прст.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Портал од областа на медицината