Смртоносна инекција

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Смртоносна инекција е средство за извршување на смртна казна, под налог на судско решение. Процесот подразбира внесување на одредени лекови во организмот на казнетиот, со цел да се усмрти истиот. Ваквиот вид на казна денес постои благодарение на Џулиус Мант Блејер, доктор од Њу Јорк кој во 1888. година, го предложил овај вид на казнување пред се заради тоа што “предизвикува безболна смрт и е похуман начин на усмртување за разлика од било кој друг дотогаш„.

Лекови кои се користат за време на процесот[уреди]

За време на усмртувањето, се користат три типа на лекови, и тоа:

Натриум тиопентал кој претставува еден тип на анестезија. Стандардната доза е околу 3-5mg/kg, додека за време на извршување на казната се користи доза од 300mg. Анестезијата дејствува така што во рок од десетина секунди доаѓа до мозокот, а осудениот губи свест.

Панкуронијум бромид е супстанца која предизвикува парализа на мускулите кај човекот. Парализата настанува во рок од 10-45 секунди после внесувањето на супстанцата во организмот, а парализата трае околу четири часа.

Калиум хлорид е супстанца која влијае на работата на срцевиот мускул. Супстанцата дејсвтвува во рок од неколку секунди, и настапува смрт на лице место.

Примена во Македонија и Европа[уреди]

Македонија[уреди]

Во Република Македонија сеуште не е воведен закон со кој се дозволува извршување на смртна казна. Под тој налог, смртната инекција не е дозволена во Македонија, покрај тоа што граѓаните покажуваат интерес заради зголеменото ниво на криминал кој владее во државата.

Европа[уреди]

Откако владата во Велика Британија, заради притисок од институтот за медицина, одлучи да не го применува начинот на егзекутирање преку смртна инекција, останатите држави го следеа истиот чекор и се прогласи меѓународен бан на овој вид на смртна казна. Денес, во ниедна европска држава не е дозволено извршување на овој тип на затворска казна.