Самоопределување

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Правото на народите за самоопределување е кардинален принцип во современото меѓународно право (кое често се смето за правило на jus cogens)

Концептот за прв пат бил развиен во 1860-те, и потоа се проширил брзо.[1][2] За време и по Првата светска војна принципот бил поттикнат од страна на Владимир Ленин и американскиот претседател Вудро Вилсон.[1][2] Откако ги објавил своите Четиринаесет точки на 8 јануари 1918 година, на 11 февруари 1918 година, Вилсон изјавил: „Националните аспирации мора да се почитуваат; луѓето сега можат да бидат доминирани и управувани само со нивна согласност. 'Самоопределувањето' не е само ништожна фраза, туку императивен принцип на дејствување.“[3]

Наводи[уреди | уреди извор]