Константа (математика)

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Во математиката, константа е непроменлива величина[1] (вредност) која е потполно постојана или постојана во однос на контекстот. Спротивен поим е „променлива“, која е величина што се менува.

Кај полиномите, функцијата од втор степен обично се означува како

a x^2 + b x + c,\

каде a, b и c се константи (или параметри), додека x е променлива - пополнувач за аргументот на функцијата што се разгледува. Поизложен начин на запишување на функцијата е:

x\mapsto a x^2 + b x + c,

што ја истакнува аргументалната улога на x, а оттука следува дека a, b и c се константи. Во овој пример константите се всушност коефициенти на полиномот, а бидејќи c се јавува во член што не го содржи x, се нарекува постојан (константен) член на полиномот и може дас е претстави како коефициент на x0.

Контекстна зависност[уреди]

Константата како поим е контекстно зависна, што моеж да се види од следнава анализа:

\frac{d}{dx} 2^x = \lim_{h\to 0} \frac{2^{x+h} - 2^x}{h} = \lim_{h\to 0} 2^x\frac{2^h - 1}{h}
{\color{white}\frac{d}{dx} 2^x} = 2^x \lim_{h\to 0} \frac{2^h - 1}{h} бидејќи x е константа (т.е. не зависи од h)
{\color{white}\frac{d}{dx} 2^x} = 2^x \cdot\text{KOHCTAHTA,} каде „константа“ значи „не зависи од x“.

Значи некоја вреднсот е константа кога не зависи од друга променлива вредност и не се менува заедно со неа. Во првиот наведен случај, ова значи дека вредноста не зависи од h, а во вториот дека не зависи од x.

Поврзано[уреди]

Наводи[уреди]

  1. „константа“ - Дигитален речник на македонскиот јазик