Карл Филип Мориц

Карл Филип Мориц (роден во Хамел на 15 септември 1756 година, починал во Берлин на 26 јуни 1793 година) — германски автор, уредник, педагог и есеист на Бура и натиск.

Биографија

Мориц бил роден во сиромашни околности во Хамел во 1756 година. По добивање на сиромашно образование, тој бил вработен како чирак за правење капи.

По тешкиот период, успеал да се запише во гимназиско образование во Хановер, го прекинува образованието и прифатил работа како глумец, кратко и неуспешно се вратил на студиите во Ерфурт (1776 година), бидејќи подоцна се придружил во Херхантер (Моравска Црква) во Барби.

Студирал теологија во Витенберг (1777 година). Додека работел во Берлин како учител, тој стекна репутација како писател, проповедник и поет и отишол во Англија. Потоа станал професор во гимназијата во Берлин (германски: Köllnisches Gymnasium). Исто така, се обидел да го уредува „Восише цајтунг“ за да го направи пролетерски, но не успеал. Подоцна отпатувал за Италија (1786) каде го запознал Гете, а по враќањето во Германија се преселил како гостин на Гете во Вајмар. Војводата Карл Август му помогнал да се приклучи на Берлинската академија на науките, а во 1789 година Мориц станал професор по антиквитети на Кралската академија за ликовни уметности во Берлин. Меѓу неговите ученици биле Лудвиг Тиек, Вилхелм Хајнрих Вакенродер и Александар фон Хумболт. Тој бил страствен обожавател на Жан Пол и се спријателил со Мозес Менделсон и Асмус Јакоб Карстенс.

Дела

Освен автобиографскиот роман од четири дела, Антон Рајзер и два измислени романи на Андреас Харт Нопф, тој напишал и голем број теоретски дела за естетиката, особено „Über die bildungs Imitation des Schönen“ (За формативната имитација на убавината), што Гете го извадил во неговото Италијанско патување. Списанието на Мориц за искусна психологија, за научници и лаици било едно од првите германофонски списанија за психологија.