Граната

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Граната е мал експлозив, хемиска или гасна бомба, која се користи на краток дострел. Пронајдена во XV век станал толку важна што европските армии од XVII век имале посебно обучени фрлачи на гранати, или гранатери. По 1750 година гранатите биле во голема мера напуштени заради зголемениот дострел и точноста на огненото оружје , кое ја олеснило можноста за блиска борба. Се вратиле во употреба во XX век, кога нивната ефикасност во Првата Светска војна ги направила стандарден дел од борбената пешадијска опрема, што и станале. Најчеста е експлозивната граната со јадро од ТНТ или друг силен експлозив прикачена на железен заштитник и осигурач што ја детонира или со удар или по кратко одложување (обично четири секунди). Хемиските и гасните гранати повеќе согоруваат отколку што експлодираат.