Прејди на содржината

Бело Езеро (Србија)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Лукино Село (Лукино Село), Србија. Рибници.

Бело Езеро е едно од четирите големи флувијални езера, на кои најмногу отпаѓа површината на Ечанските езера. Се наоѓа во Банат, југозападно од Ечка, т.е. јужно од Зрењанин. Езерото лежи помеѓу реките Тиса и Бегеј, од кои е одвоено со насип. Насипот е одделен и од Специјалниот природен резерват Стари Бегеј-Царска бара.

Површината на езерото е 5,4², додека просечната длабочина е 1,33. Поради високите летни температури, испарувањето е интензивно. Вертикалните и хоризонталните движења на водата се слаби, така што нема мешање на водата, што доведува до изразена температурна стратификација.[1]

Езерото е богато со риби. Како рибник во 1762 година првпат го користел Шандор Шомоџи.[1]

Поврзано

[уреди | уреди извор]
  1. 1 2 Мркша, Милутин и Милановић, Мишко: Анализа елемената животне средине Специјалног резервата природе Стари Бегеј-Царска бара и мере заштите, Гласник Српског географског друштва, 2007, 85/2

Литература

[уреди | уреди извор]
  • Мала енциклопедија Просвета (3 изд.). Београд: Просвета. 1985. ISBN 978-86-07-00001-2.  Недостаје или је празан параметар |title= (помош)
  • Марковић, Јован Ђ. (1990). Енциклопедијски географски лексикон Југославије. Сарајево: Свјетлост. ISBN 978-86-01-02651-3.CS1-одржување: ref=harv (link)