Алберто Аскари

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Алберто Аскари (13 јули 1918 година - 26 мај 1955 година) бил италијански тркачки возач и двапати Светски првак во Формула 1. Тој бил повеќе надарен тркач кој се натпреварувал во трки со мотоцикли пред да се префрли на автомобили. Аскари освоил последователни светски титули во 1952 и 1953 година за Скудерија Ферари. Тој бил првиот светски првак во тимот и последниот Италијанец до сега ја освоил титулата. Ова било помеѓу еден настап во Индијанаполис 500 во 1952 година. Аскари исто така ја освоил Миле Миља (Mille Miglia) во 1954 година. Аскари бил забележан за внимателната прецизност и добро осудената точност што го направило еден од најбезбедните возачи во најопасната ера.

Аскари останува, заедно со Михаел Шумахерединствениот сериски двократен светски првак на Ферари, а тој е и единствен италијански првак на Ферари. Како прв возач кој освои повеќе светски титули титули, тој го имал рекордот за најмногу титули на Светското првенство во 1952-54 година, како резултат тој е еден од 3-те возачи што го запиша рекордот за повеќето титули на Светскиот шампион. Хуан Мануел Фанџо го држел рекордот во 1951-52 и 1954-2002 (заедно со Аскари во 1952 и 1954 година), а Михаел Шумахер го имал рекордот од 2002 година.

Кога Алберто бил мало дете, неговиот татко Антонио, кој исто така бил познат возач на трки, починал во несреќен случај на Големата награда на Франција 1925. Алберто еднаш признал дека ги предупредувал своите деца да не станат крајно блиски со него заради ризикот во неговата професија. За жал, неговото предупредување се покажа како точно кога тој загинал за време на пробното возење за Скудерија Ферари во Националниот Автодром Монца. Аскари бил страшно суеверен и претрпел големи болки за да избегне примамлива судбина. Неговата необјаснета фатална несреќа - во иста возраст како и неговиот татко, во истиот ден во месецот и во мошне слични околности - останува една од најголемите трагични случајности на трките во Формула 1.

Смрт[уреди | уреди извор]

Местото на фаталната несреќа на Аскари

Само четири дена подоцна, на 26 мај, тој отишол во Монца за да го следи неговиот пријател Евџенио Кастелоти како го пробува спортскиот автомобил Ферари 750 Монца. Тие требале да го придружуваат автомобилот во трката на Монца од 1000 км, откако била дадена специјална распределба од Ланчија. Аскари не требал да вози тој ден, но решил да проба неколку круга. Во својата јакна и вратоврска, кратка кошула, обични панталони и белата кацига на Кастелоти.[1][2][3] Додека излегол од брзата кривина на третиот круг, автомобилот необјасниво се лизнал, ја свртел предницата и двапати се превртел. Исфрлен на патеката, Аскари претрпел повеќекратни повреди и починал неколку минути подоцна.[4] Несреќата се случила на Виалонската кривина (Curva del Vialone), еден од брзинските предизвикувачки агли. Кривината каде што се случила несреќата, била преименувана во негова чест, последователно била заменет со шикана, сега наречена Варијанте Аскари.

Погребот на Аскари

Наследство[уреди | уреди извор]

Улица во Рим (во близина на ЕУР) била именувана во неговаа чест, додека и Националниот автодром Монца и Автодромот Оскар Алфредо Галвез имаат шикани именувани по него. Во 1992 година, тој бил приклучен во Меѓународната куќа на славните на моторспортот. Во негова чест бил именуван британскиот производител на суперавтомобили „Аскари Карс“.

Тркачката легенда со италијанско потекло, Марио Андрети, го смета Аскари како еден од неговите тркачки јунаци, откако во младоста го гледал на патеката Монца.[5]

Алберто Аскари се појавил и во романот на Марк Саливен, „Под црвено небо“.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Alberto Ascari – Biography“. grandprixhistory.org. Посетено на 23 април 2020.
  2. http://www.formula1.com/content/fom-worldwide/en/championship/drivers/hall-of-fame/Alberto_Ascari.html
  3. „Formula 1's greatest drivers. Number 11: Alberto Ascari“. BBC Sport. Посетено на 23 април 2020.
  4. „TheScuderia.net – Ferrari F1 – Alberto Ascari Profile“. thescuderia.net. Посетено на 23 април 2020.
  5. Andretti, Mario (8 септември 2015). „Mario Andretti and the Brutal Magic of Monza“. TheDrive.com. Посетено на 10 април 2020.

Дополнителна литература[уреди | уреди извор]

    • Karl Ludvigsen/Mario Andretti. Alberto Ascari: Ferrari's First Double World Champion Haynes Manuals Inc.. 2000 978-1859606803.
    • Pierre Menard/Jacques Vassal. Alberto Ascari: The First Double World Champion Chronosports. 2004 978-2847070644.
    • Kevin Desmond. Man with Two Shadows: Story of Alberto Ascari Proteus Books, Ltd.. 1981 978-0906071090.
  • „Most Fastest Laps in Series in One Season“. Formula 1 Review. Архивирано од изворникот на 28 септември 2007. Посетено на 23 април 2020.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]