Пренасочување на повик

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Пренасочување на повик – дополнителна телекомуникациска услуга која овозможува пренасочување на дојдовен повик на друга дестинација, која може да биде мобилен телефон, говорно сандаче или друг телефонски број каде повиканиот корисник е достапен.

Опис[уреди | уреди извор]

Постојат неколку вида пренасочувања на повик врз основа на тоа кога да се врши пренасочување.

Безусловно пренасочување на повик[уреди | уреди извор]

Доколку корисникот сака да биде достапен во секој момент, оваа услуга му овозможува сите повици што ќе пристигнат на неговиот телефон автоматски да се пренасочуваат на друг телефонски број што самиот го определил.

Пренасочување кога бројот е зафатен[уреди | уреди извор]

Оваа услуга му овозможува на корисникот во случај кога неговата телефонска линија е зафатена, повиците што пристигаат да се пренасочуваат на друг телефонски број што самиот го определил.

Пренасочување при неодговарање на повикот[уреди | уреди извор]

Оваа услуга му овозможува на корисникот во случај кога не одговара на повикот после одреден број на ѕвонења, повикот да се пренасочи на друг телефонски број што самиот го определил.

Пренасочување кога корисникот не е достапен[уреди | уреди извор]

Оваа услуга му овозможува на корисникот кога е надвор од мрежно покривање, повикот да го пренасочи на друг телефонски број што самиот го определил. Истата е применлива само за мобилните телефони.

Начин на користење[уреди | уреди извор]

Услугата по потреба може да се активира или да ја деактивира со внесување на соодветен код.

Безусловно пренасочување на повик[уреди | уреди извор]

  • Активирање: * 21 * телефонски број #
  • Деактивирање: # 21 #

Пренасочување кога бројот е зафатен[уреди | уреди извор]

  • Активирање: * 67 * телефонски број #
  • Деактивирање: # 67 #

Пренасочување при неодговарање на повикот[уреди | уреди извор]

  • Активирање: * 61 * телефонски број #
  • Деактивирање: # 61 #

При внесување на соодветниот код на телефонскиот апарат, корисникот ќе слушнет говорна порака или тон на потврда дека услугата е активирана или деактивирана.

Историја[уреди | уреди извор]

Во Македонија услугата е воведена во средината на деведесеттите години на 20 век со пуштањето во сообраќај на дигиталните централи EWSD и Alcatel E10[1].

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Костовски, Ристо (1998) (на македонски). Македонска пошта, Македонски телекомуникации. Скопје: Ми-Ан. стр. 161. ISBN 9989-613-03-6.