Вродени аномалии на шаката и раката

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Вродени аномалии на шаката и раката
Класификација и надворешни извори

Клинодактилија (вродена аномалија на шаката)
МКБ-9 755.59
DiseasesDB 16756

Вродените аномалии на шаката и раката претставуваат неправилности во градбата на горните екстремитети, кои настануваат интраутерино, под дејство на внатрешни или надворешни штетни фактори. Се појавуваат веднаш по раѓањето, а многу поретко се појавуваат и подоцна.

Ектродактилија[уреди]

Ектродактилија е аномалија што се карактеризира со отсуство на една или повеќе прсти. Најчесто е еднострана аномалија и се смета дека е рецесивно-наследна. Кај најтешките форми на болеста се појавува метакарпална рака со рудиментирани остатоци на еден или повеќе нефункционални прсти.

Лекување[уреди]

Ектродактилијата се лекува со хирушка интервенција на палецот со оглед на сложената функција на палецот.

Новороденче со ектродактилија

Монодактилија[уреди]

Монодактилијата ретка вродена аномалија каде постои само еден прст и тоа најчесто малиот прст, а целиот радијален дел на шаката со метакарпалните коски е отсутен. Монодактилијата е доминантно наследна. Лекувањето се состои во формирање на прст во пределот на радијалната страна на шаката со можност за опозиција кон малиот прст.

Пентадактилија[уреди]

Главна карактеристика за пентадактилијата е присуство на пет прсти сите со по три фаланги кои се поставени во палмарната рамнина. Радијалниот прст, кој по положба одговара на палец, неможе да се опонира кон другите прсти.

Лекување[уреди]

Лекувањето се состои во полицизација на радијалниот прст на шаката, со кратење на првата метакарпална коска, транспозиција и ротација на радијалниот прст со сите негови елементи и поставување во положба на опозиција кон останатите прсти.

Макродактилија[уреди]

Макродактилијата е ретка вродена аномалија и се манифестира со зголемување на сите елементи и структури на еден или повеќе прсти на шаката и резултат на тоа е ненормално голем и дебел прст (гигантски прст).

Форми на макродактилијата[уреди]

  • Статична форма: прстот се зголемува со растот на детето;
  • Поагресивна форма: прстот расте и се зголемува побрзо од останатите прсти.
  • Лекувањето е хируршко и зависи од формата на аномалијата. Се препорачува ресекција на дисталниот интерфалангеален зглоб и артродеза, а понекогаш и ампутација на дисталната фаланга.

Артрогрипозис[уреди]

Новороденче со артрогрипозис

Артрогрипозис е аномалија каде постои вроден мускулен дефицит, комбиниран со контрактура на зглобовите. Зафатените прсти се свиени кон дланката и се нефункционални. Се работи за вродена дегенерација на мускулите на шаката и обично е билатерална. Лекувањето најчесто е безуспешно, освен рана имобилизација и медицинска рехабилитација.

Клинодактилија[уреди]

Клинодактилијата претставува латерална девијација на една или повеќе фаланги на прстите. Може да се сретне како единечна аномалија или во комбинација со останатите вродени аномалии. Многу често е предизвикана со постоење на рудиментирана коска или прекубројна фаланга. Најчеста форма е радијалната девијација на малиот прст во дисталниот интерфалангеален зглоб како последица на трапезоидната форма на медијалната фаланга.

Рендгенска снимка каде е прикажана клинодактилија на петтиот прст

Камподактилија[уреди]

Камподактилијата е вродена флексиона деформација на прстите, но најчесто го зафаќа малиот прст и обично е билатерална. Се забележува по раѓањето и достигнува максимум во пубертетот. Почесто се среќава кај женските деца и е доминантно наследна аномалија, со непозната етиологија. Сите меки ткива на флексорната страна на зафатениот прст се скратени.

Зет пластика за левиот мал прст на 7 годишно дете

Лекувањето се состои во обид за исправање на прстот со примена на ”Z” – зет пластика на воларната кожа на прстот и елонгација на флексорните тетиви, но максималното подобрување на состојбата е до 60%.

Талипоманус[уреди]

Талимпоманусот е вродена аномалија која претставува девијација на подлактицата и на раката заради отсуство на дел од подлактицата. Може да биде унилатерална или билатерална, радијална или улнарна.

  • Радијална девијација: почесто е застапена и се карактеризира со отсуство на дел или на цел радиус (палечна коска), а во потешките случаи и со отсуство на радијалните карпални коски и фалангите на палецот, постојат четири класификации:
  • куса палечна коска;
  • хипопластична палечна коска;
  • отсуство на дел од палечната коска;
  • целосно отсутна палечна коска.
  • Улнарна девијација: многу поретка и се карактеризира со отсуство на дел или на цела улна (лакотна коска), а подлактицата е покуса и шаката е искривена кон внатрешната страна. Постојат четири класификации:
  • хипопластична лакотна коска;
  • отсуство на дел од лакотната коска;
  • целосно отсутна лакотна коска;
  • радиохумерална синостоза.

Лекување[уреди]

Лекувањето во раната фаза се состои со имобилизација во поисправена положба, со релативен успех. Хируршкото лекување е мошне комплексно и неизвесно и се состои во “Z” пластика на кожата, елонгација на меките ткива, централизација и стабилизација на коските на шаката, остеотомија, елонгација на дефектната коска и трансплантација на коска од друго место.

Перомелиа и фокомелиа[уреди]

Перомелиа и фокомелиа се вродени аномалии кои се јавуваат во пределот на надлактицата.

  • перомелиа: се карактеризира со отсуство на целата подлактица со рака и претставува конгенитална ампутација на подлактицата, постои само надлактица;
  • фокомелиа: се карактеризира со отсуство на подлактица и надлактица, раката започнува од рамениот појас;
  • амелиа и хемимелиа: претставуваат целосно отсуство на двете раце или на едната рака.

Лекувањето во случај на перомелиа се препорачува користење на специјални протези кога детето ќе порасне. Кај фокомелиа се препорачува трансплантација или микрохируршки трансфер на коска со мекоткивни елементи. Кај амелиа и хемимелиа се препорачува употреба на специјални протетски помагала.