Белото Циганче

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
„Белото Циганче“  
Beloto cigance-kultura thumb.jpg
Автор Видое Подгорец
Наслов на
оригиналот
Белото циганче
Илустратор Александар Сотироски
Изработувач на
корицата
Александар Сотироски
Земја Македонија
Јазик македонски
Жанр(ови) детска литература
Издавач Просветно дело, Детска радост, Култура
Издадена 1966 (прво издание), 2004 (последно издание)[1]
Страници 143
ISBN ISBN 9989-32-242-2

Белото Циганче е роман за деца од македонскиот писател Видое Подгорец. За првпат, книгата била издадена во 1966 година. Исто така, таа била екранизирана од страна на Македонската Радио Телевизија.

Содржина[уреди]

Во книгата се работи за едно дете, кое било оставено за време на војната во некое село. Додека бегале од окупаторот, група Роми го пронашле детето и го одгледале. Момчето се викало Таруно и немало никаква врска со Циганите, но научило да ги почитува нивните обичаи, научило како да преживее и да заработи за живот, плетејќи кошници. Неговите најдобри пријатели биле Насиха и Рапуш. Останатите луѓе не го поднесувале Таруно и го викале Белото Циганче. Таруно бил мирен и срамежлив, а неколкупати се обидел да им се спротистави на селските деца, но секогаш завршувал во небрано.

Таруно имал убав бел коњ по име Белка. Кога Белка се ождребила, таа родила црвено ждребе, со бел белег на предната нога. Таруно го одгледал ждребето како негово и го нарекол Бреско. Кога Белка умрела, Бреско бил сѐ уште ждребе и сите изгубиле надеж дека ќе остане жив, но Таруно успеал да го одржи во живот. Неколкупати, Бреско бегал, но повторно се враќал назад. Некогаш го немало толку долго време, што Таруно плачел и жалел за него. Приказната за Белото циганче станува уште потрогателна со смртта на неговиот старател, Бабa Мулон, кој го одгледал како свое дете и му помогнал да стане добар, умен и со големо срце.

Изданија на книгата[уреди]

Романот „Белото Циганче“ има доживеано голем број изданија, како:

  • Издание од 1993: Книгата била отпечатена во печатницата на НИП „Нова Македонија“, како задолжителна лектира за петто одделение во основните училишта. Книгата има 141 страна, а покрај главниот текст, содржи и илустрации, кои се дело на Томе Филипов. Нацртот на корицата и графичкото уредување се дело на Димче Исаиловски.[2]

Наводи[уреди]

  1. „Книжарница.мк“. http://knizarnica.mk/vk.asp?db=MK&pid=A1567. конс. 5 октомври 2009. 
  2. Видое Подгорец, Белото Циганче, Наша книга, Македонска книга, Култура, Мисла, Детска радост, Скопје, 1993.