Шехадет

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Дел од серијалот

Ислам
Mosque02.svg

Istanbul, Hagia Sophia, Allah.jpg
Историја на исламот

Верувања и обичаи

Божје единство
Вероисповед
МолитваПост
АџилакДобротворност

Главни дејци

Мухамед
АлиАбу Бакр
Дружината на Мухамед
Семејството на Мухамед
Исламски пророци

Текстови и Закони

КуранХадисШеријат
Исламско правоТеологија
Мухамедовите биографии

Гранки на исламот

СунитизамШиитизамСуфизам

Социополитички аспекти

АкадемциФилософија
УметностНауки
АрхитектураГрадови
КалендарПразници
Жените во исламотВодачи
ПолитикаЏихадЛиберализам

Видете исто така

Исламски лексикон
Индекс на статии за Исламот

Основното начело на Исламот се наоѓа во шехадетот („две сведоштва“,арапски: لا إله إلا الله محمد رسول الله ) - , во превод „Нема друг бог (кој е достоен да се обожува) освен Аллах и Мухаммед е Божјиот пратеник“). Шехадетот е клуч за да се биде дел од Исламската Вера, секој кој навистина верува во овие зборови се вбројува во муслимани. Меѓутоа, од практични причини за оние кои стануваат муслимани од претходно друга религија или пак оние кои го прифаќаат Илсламот од неверстно мора да ги изрецитират овие зборови во присуство на два сведока (машки пол) за да може да бидат сметани за муслимани од страна на другите членови на општеството.

Шесте одредби на верувањето[уреди]

За сите муслимани важат шест основни одредби:

  1. Верба во Бога (Аллах), еден и единствен вреден за целата слава (тевхид).
  2. Верба во Ангели
  3. Верба во книгите (кутуб) пратени од Бога:
    Сухуф-и-Ибрахим (Авраамовите ролни).
    Теурат пратен на Муса (Мојсеј).
    Зебур пратен на Давуд (Давид).
    Инџил пратен на Иса (Исус).
    Коранот пратен на Мухаммед.
  4. Верба во сите пророци (небиј) и пратениците (ресул) пратени од Бога (видете Исламски пророци).
  5. Верба во Судниот Ден (кијамет).
  6. Верба во Судбина (када и кадер).

Исламската вероисповест на македонски:

„Сведочам дека не постои друго божество (кое е доследно да се обожува) освен Семоќниот Аллах, Кој е Еден (и само Еден) и нема соработник; и сведочам дека Мухаммед (нека му е мир и нека Аллах го благослови), е Неговиот Пратеник.“
„Верувам во Аллах; и Неговите Ангели; и Неговите Книги; и Неговите Пратеници; и во Судниот Ден; и во Судбина, дека сите нешта се од Аллах (и добро и лошо“.