Киселинска дисоцијациона константа

Во хемијата и биохемијата, киселинска дисоцијациона константа (K_a) е специфичен вид на рамнотежна константа што укажува на степенот на дисоцијација на водородните јони во киселина. Рамнотежата е онаа на протонскиот трансфер од киселина, HA, до вода:

HA(aq) + H₂O(l) → H₃O⁺(aq) + A^–(aq)

$K_a = \frac{[\mbox{H}_3\mbox{O}^+][\mbox{A}^- ]} {[\mbox{HA}]}$

Рамнотежата често се пишува како "H⁺(aq)", што ја рефлектира Бренштед-Лориевата теорија за киселините:

HA(aq) → H⁺(aq) + A^–(aq)

Бидејќи оваа константа се разликува за секоја киселина и е многу варијабилна, киселинската константа е често презентирана од адитивната инверзија на нејзиниот логаритам:

pK_a = −log₁₀ K_a

Со употреба на киселинската дисоцијациона константа може да се одредат концентрацијата на киселината, нејзината конјугирана база, протоните и хидроксидите. Ако некоја киселина е делумно неутрализирана, K_a исто така моѓе да се користи за пронаоѓање на pH вредноста на добиениот пуфер.