Канџи

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Канџи  се кинески знаци што се користат во денешниот јапонски јазик заедно со катакана (カタカナ, 片仮名), хирагана (ひらがな, 平仮名) и со арапските броеви. Името канџи на јапонски јазик буквално значи хански знаци.

Историја[уреди | уреди извор]

Локален развиток[уреди | уреди извор]

Канџите се добиени од кинеските знаци ханзи. Денес има значителна разлика помеѓу канџите и ханзите, вклучувајќи ги употребата на знаците и во значењето на знаците.

Кокуџи[уреди | уреди извор]

Кокуџи (国字, "национални знаци") се знаци што се користат во Јапонија. Кокуџи се исто така познати и како васеи канџи (和製漢字, "Кинески знаци направени во Јапонија"). Има стотици кокуџи, поретко се користени но сепак има доста што се често користени како:

  • 峠 (とうげ (tōge) планински пат)
  • 榊 (さかき (sakaki) сакаки дрво, гениј)
  • 畑 (はたけ (hatake) поле со плодови)
  • 辻 (つじ (tsuji) крстопати, улица)
  • 働 (どう (dō), hatara(ku) работа)
  • 腺 (せん (sen), жлезда)

Некои од нив, како "腺", биле воведени и во Кина.

Кокун[уреди | уреди извор]

Како додатно на кокуџите, има и знаци што се воведено од кинески јазик но со различно значење од кинескиот јазик. Овие канџи не се сметаат за кокуџи, туку се наречени кокуни (国訓) и такви се на пример:

  • oki (крајбрежје; Ch. chōng плакне)
  • 椿 tsubaki (Camellia japonica; Ch. chūn Ailanthus)

Стари и нови знаци[уреди | уреди извор]

Читање[уреди | уреди извор]

Една канџа може да се користи за различни значења или зборови. Од гледна точка на читателот, една канџа може да има повеќе читања и за одлучувањето на значењето се ориентира според контекстот на реченицата. Некои канџи имаат по десет или повеќе значења. Овие читања се категоризирани како он јоми или кунјоми.

Онјоми (кинеско читање)[уреди | уреди извор]

Кунјоми (јапонско читање)[уреди | уреди извор]

Останати видови читање[уреди | уреди извор]

Користење на видовите на читање[уреди | уреди извор]

Изговор[уреди | уреди извор]

Вкупен број на канџи[уреди | уреди извор]

Вкупниот број на канџите денес не е сосема јасен. Даиканва Џитен содржи 50.000 знаци, и ова се мислело дека е напредно. Денес кинеските речнеци содржат 80.000 знаци и повеќето од нив не се во вообичаена употреба во Кина и Јапонија.

Правописни реформи и листа на каџни[уреди | уреди извор]

Кјоику канџи[уреди | уреди извор]

Crystal Clear app xmag.svg Главна статија: „Кјоику канџи.

Кјоику канџите или образовните канџи се 1006 знаци што јапонските деца ги учат во основно училиште.. Се до 1981 година имало 881 канџа.

Џојо канџи[уреди | уреди извор]

Џојо канџите се 1.945 канџи и ги содржи сите кјоико канџи, плус додатни 939 канџи што се учат во основно училиште и во средно училиште. Кога се печатат, покрај овие се вметнува и категоријата на канџи фуригана. Џојо канџите се воведено ви 1981 година. Тие замениле постара листа од 1850 знаци познати како канџи за генерална употреба. Јапонската национална конференција за канџи ќе воведе уште 11 нови канџи на листата.

Џинмеијо канџи[уреди | уреди извор]

Џинмеијо канџите се 2.928 знаци и ги содржат џојо канџите и додатни 983 ланџи што се користат за имиња на луѓе.

Хјогаиџи[уреди | уреди извор]

Хјогаиџи (表外字?) се било кои канџи што не се сметаат како џојо и џинмеијо канџи. Обично се пишуваат со традиционалните знаци но постојат и шинџитаи форми.

Јапонски стандарди за канџи[уреди | уреди извор]

Гаиџи[уреди | уреди извор]

Видови на канџи[уреди | уреди извор]

Шокеи-моџи (象形文字)[уреди | уреди извор]

Шиџи-моџи (指事文字)[уреди | уреди извор]

Каи-моџи (会意文字)[уреди | уреди извор]

Кеисеи-моџи (形声文字)[уреди | уреди извор]

Тенчу-моџи (転注文字)[уреди | уреди извор]

Кашаку-моџи (仮借文字)[уреди | уреди извор]

Слични симболи[уреди | уреди извор]

Сортирање[уреди | уреди извор]

Канџи образование[уреди | уреди извор]

Видете исто така[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]