Теорија на архитектурата

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Архитеконска расправа од илустрираниот Француски архитектонски речник (1856) од Ежен Виоле-ле-Дук

Теорија на архитектурата — чинот на размислување, дискутирање или, најважно од сè, пишување за архитектурата. Архитектурата се изучува во архитектонските школи, а се практикува од најзначајните светски архитекти. Некои облици на архитектонската теорија се предавањето или дијалогот, трактатот или книгата, и проектите на хартија или кандидатурата за конкурс. Оваа теорија е често дидактичка, и теоретичарите се зближени со или работат во школи (академии). Оваа дисциплина постои уште од антиката и со зачестувањето на издаваштвото, истата добила на богатство. Архитектите од XX в., како и нивните критичари објавиле многу дела преку книгите, списанијата и весниците. како резултат на тоа, стиловите и правците се формирале и расформирале многу побргу отколку оние во изминатите векови. Се очекува дека интернетот ќе продолжи да ја игра истата улога во XXI век.

Историја[уреди]

Антика[уреди]

Среден век[уреди]

Во текот на средниот век, архитектонското знаење се пренесувало по пат на траскрипција, усно или технички во ложите на мајсторите.[1]Заради макотрпшноста на транскрипцијата, овој период се одликува со многу малку теоретски дела. Највеќето дела од овој период биле телеолошки, и биле транскрипции од Библијата, така што теоријата била запишувана о облик на белешки за структури во тие рамки. Делото Liber de rebus in administratione sua gestis на опатот Суже бил единствениот архитектонски документ во рамките на готската архитектура.

Ренесанса[уреди]

Просветителство[уреди]

XX век[уреди]

Некои теоретичари на архитектурата[уреди]

Белешки[уреди]

  1. Evers, Theones стр. 13

Библиографија[уреди]

  • Bernd Evers, Christoph Thoenes и др. (2003). Architectural Theory from the Renaissance to the Present. Taschen.
  • Vitruvius, Translation: Morris Hicky Morgan (1960). The Ten Books On Architecture. Dover Publications.