Архитектонска теорија е чинот на размислување, дискутирање или, најважно од сè, пишување за архитектурата. Архитектурата се изучува во архитектонските школи, а се практикува од најзначајните светски архитекти. Некои облици на архитектонската теорија се предавањето или дијалогот, трактатот или книгата, и проектите на хартија или кандидатурата за конкурс. Архитектонската теорија е често дидактичка, и теоретичарите се зближени со или работат во школи (академии). Оваа дисциплина постои уште од антиката и со зачестувањето на издаваштвото, истата добила на богатство. Архитектите од XX в., како и нивните критичари објавиле многу дела преку книгите, списанијата и весниците. како резултат на тоа, стиловите и правците се формирале и расформирале многу побргу отколку оние во изминатите векови. Се очекува дека интернетот ќе продолжи да ја игра истата улога во XXI век.
Историја [уреди]
Среден век [уреди]
През средниот век, архитектонското знаење се пренесувало по пат на траскрипција, усно или технички во ложите на мајсторите.[1]Заради макотрпшноста на транскрипцијата, овој период се одликува со многу малку теоретски дела. Највеќето дела од овој период биле телеолошки, и биле транскрипции од Библијата, така што теоријата била запишувана о облик на белешки за структури во тие рамки. Делото Liber de rebus in administratione sua gestis на опатот Суже бил единствениот архитектонски документ во рамките на готската архитектура.
Ренесанса [уреди]
Просветителство [уреди]
Дваесетти век [уреди]
Некои теоретичари на архитектурата [уреди]
Библиографија [уреди]
- Bernd Evers, Christoph Thoenes и др. (2003). Architectural Theory from the Renaissance to the Present. Taschen.
- Vitruvius, Translation: Morris Hicky Morgan (1960). The Ten Books On Architecture. Dover Publications.
