Руска уставна криза (1992-1993)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Руска уставна криза
Датум 21 септември - 4 октомври 1993
Место Москва, Русија
Исход Победа на Елцин:
Завојувани страни
Русија Претседател на Русија
Emblem of the Russian Federal Protective Service.png ФСБ
Flag of the Ministry of Defence of the Russian Federation.svg Министерство за одбрана
MVD emblem.png Министерство за внатрешни работи
Русија Врховен совет на Русија
Русија Конгрес на руските пратеници
Русија Вицепретседател на Русија*
Русија Руска империјаСССРРусија[1]
Команданти и водачи
Yeltsin 1993 cropped.jpg

Борис Елцин
Александар Корзаков
Павел Грачев
Виктор Јерин
Анатолиј Куликов
Evstafiev-alexander-rutskoy-w.jpg

Александар Руцкој
Руслан Хасбулатов
Алберт Макаснов
Александар Баркашов

Руската уставна криза од 1992-1993 година е граѓански конфликт во Руската Федерација.

Кризата била предизвикана од спротиставувањето на две политички сили: од една страна - Претседателот на Руската Федерација - Борис Елцин и контролираната од него извршна власт, а од друга страна - раководството и поголемиот дел од пратениците во Врховниот совет и Собранието на народните пратеници, на чело со Руслан Хасбулатов и потпретседателот на Русија - Александар Руцкој.

Уставната криза во земјата станала како последица на промените во уставниот уред, новиот Устав и социо-економскиот развој на Руската федерација. Претседателот барал брзо усвојување на новиот Устав, зајакнување на претседателската власт и либерализација на економските реформи. Од друга страна Врховниот совет и Собранието на народните пратеници барале задржување на целата власт на парламентот и биле силно против новите реформи односно шок-терапијата. Поддржувачите на Врховниот совет се надевале на сегашниот Устав, според кој (страна 104) највисок орган на државната власт на Руската Федерација е парламентот.

Односите помеѓу претседателот и парламентот се влошиле во толку голема мера што Елцин на 21 септември го распуштил законодавството во земјата, и покрај тоа што тој немал овластување за истото во тоа време. Елцин ги икористил резултатите од референдумот од април 1993 година за да ги оправда своите постапки. Во одговор на тоа, парламентот изјавил дека одлуката на претседателот беша поништена и неважечка, а заменик-претседателот Александар Руцкој бил прогласен за вршител на должноста претседател.

Кулминација на кризата станала кога настапило големи крвопролевања пред зградата на московскиот градоначалник, пред телекомуникациската кула и при нападот на Белиот дом, каде на 3 октомври 1993 година, според владини проценки загинале 187 лица а 437 биле повредени. Според извори блиски до комунистите, бројот на жртвите бил околу 2.000 луѓе.

Наводи[уреди]

  1. Supporters of Alexander Rutskoy, the Supreme Soviet and the Congress of People's Deputies frequently used those flags. The Russian tricolor itself only remained hoisted at the White House building (see video documentary).